Σήμερα θα μιλησω για διαιτησία. Όχι όμως για φαλτσοσφυρίγματα ή λάθη βοηθών που δεν είδαν πέναλτι. Θα μιλήσω για τον ανεκδιήγοτο Μήτσιο και το οτι παραλίγο να τινάξει την αναμέτρηση με τον Εργοτέλη στον αέρα. Ενώ λοιπόν ο Παναθηναϊκός απέδιδε μπαλάρα και έβαζε το ένα γκολ μετά το άλλο, κάπου στο 35′ έκανε την εμφάνισή του στις κερκίδες του ΟΑΚΑ το παραπάνω πανώ. Εκφράζοντας με άλλο ένα τρόπο τη δυσαρέσκεια του κόσμου για τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, κάτι απόλυτα ανθρώπινο και -θέλω να πιστεύω- πέρα από χρώματα και οπαδικές προτιμήσεις. Ο ανεκδιήγητος Μήτσιος λοιπόν αποφάσισε  οτι το πανώ ήταν προσβλητικό (;;;) για κάποιο λόγο που μόνο ο ίδιος γνώριζε, και έπρεπε να κατέβει.

Σε ποιό κόσμο ζεις ρε Μήτσιο; Που νομίζεις οτι βρίσκεσαι; Γιατί το πανό ήταν προσβλητικό; Εσύ ως Έλληνας δεν νοιώθεις τα ίδια ακριβώς συναισθήματα με αυτούς που κρέμασαν το πανώ; Δεν είσαι αγανακτισμένος που 300 άνθρωποι σε έχουν κάνει σκουπίδι και σου πίνουν το αίμα την ίδια ώρα που εξακολουθούν και πίνουν με χρυσά κουτάλια; Θα πρεπε να ντρέπεσαι ως Έλληνας που ζήτησες να κατέβει αυτό το πανό από τις κερκίδες. Ντροπή σου που επιχείρησες να σταματήσεις την έκφραση αγανάκτησης του κόσμου.

Απολαύστε τον ασυνείδητο πατέρα σε όλο του το μεγαλείο. Στο κέντρο του Χαλανδρίου οδηγεί έχοντας το μωρό στα πόδια του!! Δεν γνωρίζω τι τον ανάγκασε να οδηγεί με το μωρό στα πόδια αλλά αν υπάρχει κράτος και αστυνομία και τον τσακώσει, πρέπει και οφείλει να του πάρει το δίπλωμα εφ’ όρου ζωής!!! Ξέρω οτι τα φορτηγάκια δεν έχουν πίσω κάθισμα. Ενδεχομένως το κάθισμα του συνοδηγού να ήταν φορτωμένο με εμπόρευμα ή να καθόταν κάποιος άλλος. Ωστόσο αν ο οδηγός-πατέρας δεν μπορούσε να μεταφέρει το μωρό με ασφάλεια, απλά ας περπατούσε ή ας έπαιρνε ταξί…

[υ.γ.] Εχθές το απόγευμα γυρίζοντας σπίτι, πέτυχα παραπλήσιο -με το σημερινό- σκηνικό. Γονέας στο τιμόνι ενός ι.χ. τύπου Σεϊτσέντο και το παιδάκι όρθιο στο πάτωμα του πίσω καθίσματος να έχει βγει σχεδόν ολόκληρο από τη μέση και πάνω έξω από το παράθυρο του συνοδηγού και να ανεμίζει με τα χέρια ψηλά!!! Δυστυχώς δεν είχα την άνεση να το φωτογραφίσω…

Πριν μερικές μέρες, ο Σέρβος ποδοσφαιριστής της Άντερλεχτ Μίλαν Γιοβάνοβιτς πανηγύρισε το γκολ που πέτυχε κάνοντας πως “πυροβολεί” τους αντίπαλους οπαδούς κάτι που δεν θα αφήσουν ατιμώρητο τα αρμόδια όργανα στο Βέλγιο. Η ενέργεια του θεωρήθηκε ανάρμοστη συμπεριφορά και για αυτό ο Γοβάνοβιτς απειλείται με χρηματικό πρόστιμο από 250 ευρώ ως 5.000 ευρώ ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο αποκλεισμού από τρεις μήνες μέχρι πέντε χρόνια από αθλητικές δραστηριότητες στο Βέλγιο. Τούτο διότι το ποδόσφαιρο και δη τα ποδοσφαιρικά ινδάλματα και οι βεντέτες (ο Σέρβος είναι τέτοια στο Βέλγιο) δημιουργούν και διαμορφώνουν συνειδήσεις. Και οι Βέλγοι θέλουν το ποδόσφαιρό τους να αφήνει το δυνατόν καλύτερες εντυπώσεις και να αποτελεί τρόπο διασκέδασης.

Σε αντίθεση με το Βέλγιο, στην Ελλάδα ισχύουν μάλλον άλλα γύρω από το θέμα. Πριν από σχεδόν 2 χρόνια, ο τότε ποδοσφαιριστής του οσφπ Κώστας Μήτρογλου είχε πανηγυρίσει γκολ κατά του Παναθηναϊκού με τον ίδιο ακριβώς τρόπο!!! Με τη μόνη διαφορά οτι για την ενέργειά του αυτή, ουδείς ενδιαφέρθηκε να τον τιμωρήσει. Ή έστω να του τραβήξει το αυτάκι για παραδειγματισμό. Σε καμία περίπτωση δεν είχε κληθεί να δώσει εξηγήσεις από την αθλητική ή τακτική δικαιοσύνη, ενώ σε όσους ανέφερα το περιστατικό, μου είπαν γελώντας κάτι ανάμεσα σε “έτσι γαμάει ο Πειραιάς” και “σιγά, πως κάνεις έτσι;”.

Μήπως -λέω- κάνω έτσι γιατί κάθε τρεις και λίγο πέφτουν μολότοφ και γκαζάκια σε συνδέσμους οπαδών, μαχαιρώνονται και παίζουν ξύλο για χάρη ομάδων και σημάτων και στο τέλος τέλος κάποιοι γονείς κλαίνε τα παιδάκια τους; Μήπως δεν τείθεται θέμα γραφικότητας σε αντιμετοπίσεις όπως αυτή των Βέλγων αλλά είναι θέμα κοινής λογικής οτι έτσι πρέπει να γίνει;;;; Αλλά δεν ξέρω πόσο εύκολα μία χώρα που θεωρεί πως οι μόνοι υπεύιθυνοι για τα κακώς κείμενα στο ποδόσφαιρο και τον παράνομο στοιχηματισμό είναι ο Μπέος και ο Μάκαρος, μπορεί να κάνει κάτι για να βάλουν μυαλό παίκτες τύπου Μήτρογλου.

[υ.γ.] για όσους δεν θυμούνται, ο Μήτρογλου είναι επίσης υπεύθυνος και για το περίφημο σορτσάκι που ανεβοκατεβαίνει μόνο του και για το οποίο επίσης ουδέποτε τιμωρήθηκε (πέραν ίσως μίας κίτρινης κάρτας)

Να τι σημαίνει να είσαι βουλευτής:

‎1. Μηνιαίος μισθός 6.100 ευρώ.
2. Σύνταξη μετά από 4 χρόνια βουλευτικής θητείας. Ποσό σύνταξης μηνιαίως 4.880 ευρώ.
3. Για συμμετοχή σε επιτροπές, 250 ευρώ την ώρα…
4. Οι βουλευτές της επαρχίας παίρνουν το μήνα 1.000 ευρώ για ενοίκιο.
5. Όλοι οι βουλευτές παίρνουν άπαξ 1.500 ευρώ για οργάνωση γραφείου και 1.000 ευρώ τις γιορτές λόγω αυξημένης επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους τους. Το Δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας είναι ξεχωριστά.
6. Δικαιούνται 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως δωρεάν και απεριόριστες μετακινήσεις με ΟΣΕ και ΚΤΕΛ.
7. Πολυτελές αυτοκίνητο, δωρεάν καύσιμα με επίδομα 600 ευρώ το μήνα, ένα χωροφύλακα για φρουρό, 4 κινητά τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας και ένα στο σπίτι, σταθερό, όλα δωρεάν.
8. Απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας για όποιο αδίκημα διαπράξουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως βουλευτές.
9. Δεν πληρώνουν φόρο για ένα μέρος του μισθού ή της συντάξεως.
10. Δικαιούνται γραμματειακή υποστήριξη για 4 υπαλλήλους και 1 επιστημονικό συνεργάτη. Όλους αυτούς τους πληρώνει το Δημόσιο.
11. Δικαιούνται άτοκα δάνεια ως βουλευτές και ως επαγγελματίες.
12. Δωρεάν γυμναστήριο, σάουνα, νηπιαγωγείο για τα παιδιά τους.
13. Τηλεφωνική ατέλεια.
14. Δωρεάν επισκέψεις σε αρχαιολογικούς και καλλιτεχνικούς χώρους.
15. Δωρεάν διόδια.
16. Δωρεάν εισιτήρια, ξενοδοχεία, γεύματα όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό ως μέλη επιτροπών κλπ…..

Και φυσικά ουδείς πρόκειται να τολμήσει να τους αγγίξει. Την ίδια ώρα που ο κοσμάκης δεν έχει να πληρώσει τα κερατιάτικα που ζητάει το κράτος για να ξεχρεώσει τα κλεμένα, τους ολυμπιακούς αγώνες, τα υποβρύχια, τη Ζίμενς, τα Βατοπαίδια….

Εχθές (14 Σεπτεμβρίου) χρειάστηκε να αναζητήσω φαρμακείο, προκειμένου να αγοράσω κάποια πράγματα (ευτυχώς όχι τέτοια που δεν μπορούσαν να περιμένουν το σήμερα). Έντρομος ωστόσο διαπίστωσα πως τα φαρμακεία ήταν κλειστά γιατί -άκουσον άκουσον- ήταν η γιορτή του Τιμίου Σταυρού, προστάτη των φαρμακείων!!!! Και φυσικά χωρίς να υπάρχουν καταστήματα ασφαλείας που να διημερεύουν ή να διανυκτερεύουν προκειμένου να εξυπηρετούν έκτακτα περιστατικά!!!

Κάποιος θα μπορούσε να πει, “καλά ρε φίλε, τι σκας. Αφού δεν ήθελες κάτι επείγον,γιατί τι γκρινιάζεις και διαμαρτύρεσαι; Μία μέρα ήταν αυτή…”. Γκρινιάζω και διαμαρτύρομαι γιατί θα μπορούσα να θέλω κάτι επείγον. Τόσο επείγον που από την ανεύρεσή του ή όχι θα εξαρτάτω η ομαλή λειτουργία της υγείας μου ή κάποιου δικού μου ανθρώπου. Το τι θα μπορούσε να είναι αυτό δεν το γνωρίζω, και δεν έχει και σημασία, αλλά πόσες και πόσες φορές δεν έχει χρειαστεί -κατόπιν υπόδειξης γιατρού- να αναζητήσω φάρμακα, αντιβιωτικά ή σκευάσματα για τη γυναίκα μου ή τα παιδιά μου; Πολές…

Θα μπορούσε επίσης μία μαμά να ψάχνει γάλα για το νεογένητό της μωρό για να το ταϊσει και -φυσικά- να μην βρίσκει. Και μην μου πείτε οτι η μαμά αυτή θα όφειλε να είχε προνοήσει νωρίτερα για γάλα, γιατί πολύ απλά δεν θα όφειλε. Ούτε αυτή ούτε κανείς μας δεν είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει πως στο βωμό της εκκλησίας και των προστατών επαγγελμάτων, τα φαρμακεία είναι κλειστά στις 14 Σεπτέμβρη. Πόσο μάλλον αν αυτός ο κάποιος δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και άρα τα θρησκευτικά του πιστεύω δεν περιλαμβάνουν τη συγκεκριμένη μέρα ως τέτοια.

Τι θα γινόταν αν δεν μπορούσα να βρω το φάρμακο που χρειαζόμουν; Tι θα έτρωγε το μωρό αν οι γονείς του δεν έβρισκαν γάλα για να φάει; Ποιός θα απολογείτω αν κάποιος ασθματικός έψαχνε -και δεν έβρισκε- φαρμακείο για να αγοράσει το σπρέϊ του; Πολύ δε περισσότερο, ποιός θα αναλάμβανε την ευθύνη αν αυτός ο άνθρωπος χρειαζόταν να πάει στο νοσοκομείο ή -πολύ χειρότερα- πάθαινε κάτι;;;

Δεν μπαίνω στον κόπο να σχολιάσω το λόγο για τον οποίο ήταν κλειστά τα φαρμακεία. Θεωρώ όμως ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ να μην υπήρχαν ανοιχτά φαρμακεία για να εξυπηρετήσουν έκτακτα περιστατικά (που σίγουρα υπήρχαν). Έστω και λίγα φαρμακεία στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις θα όφειλαν να λειτουργούν. Και δεν πειράζει αν οι ιδιοκτήτες τους και το προσωπικό τους δεν θα μπορούσαν να νοιώσουν τη θρησκευτική κατάνυξη της χθεσινής μέρας. Θα την ένοιωθαν την επόμενη ή τη μεθεπόμενη όταν πχ θα μπορούσαν να κρατήσουν το κατάστημά τους κλειστό…

Παρακολουθώντας τους αγώνες του Γιουρομπάσκετ στην τηλεόραση, συνηδειτοποιώ οτι στο ρόστερ της Εθνικής μας ομάδας βρίσκεται και ο αθλητής Γιάννης Μπουρούσης. Ένας αθλητής ο οποίος -σύμφωνα με διαλόγους που έχουν δημοσιευθεί σε αθλητικά -και όχι μόνο- sites- φέρεται να είναι εμπλεκόμενος σε σκηνικό χρήσης και αναζήτησης απαγορευμένων -για τον αθλητισμό- ουσιών!!! Ένας αθλητής που παραδέχεται οτι οι ουσίες που έπαιρνε τελείωσαν και ζητάει συμπλήρωμα από τον καταζητούμενο Μάκη Ψωμιάδη, εξακολουθεί και φοράει το εθνόσημο στο στήθος!! Που είναι το κράτος ή η ομοσπονδία να του κόψει το μπάσκετ από την Εθνική; Είναι πραγματικά ντροπή και όνειδος για έναν αθλητή που εμπλέκεται -και όχι απλά σε επίπεδο υποψίας αλλά με αποδείξεις και ονόματα- σε ένα τέτοιο σκάνδαλο, να εξακολουθεί να αγωνίζεται στην Εθνική. Μπορεί ο σύλλογός του να μην ενδιαφέρεται να τον τιμωρήσει ή να του επιβάλει κάποιου είδους σιωπηρή τιμωρία αλλά η Εθνική θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή να τον διώξει από τους κόλπους της.

υ.γ. Για να μην παρεξηγηθώ, να δηλώσω πως δεν με ενδιαφέρει καθόλου το σε ποιά ομάδα αγωνίζονταν τότε ο αθλητής ή σε ποιά ομάδα πήρε μεταγραφή μετά το σκάνδαλο. Τα ίδια ακριβώς θα έλεγα αν αγωνιζονταν στον Παναθηναϊκό. Η Εθνική ομάδα είναι υπεράνω οπαδικών προτιμήσεων…

Το καλοκαίρι συμβαίνει καμιά φορά και κάποιοι λογαριασμοί μένουν απλήρωτοι για μερικές μέρες. Κάτι η περίοδος διακοπών που με βρίσκει εκτός Αθηνών, κάτι κάποιες μικροκαθυστερήσεις και καμιά φορά ενδέχεται κάποια τράπεζα ή άλλη υπηρεσία να με “ενοχλήσει” για να μου υπενθυμίσει οτι έχω ανεκπλήρωτη οικονομική υποχρέωση. Μεταξύ άλλων λογαριασμών, ένας τέτοιος είναι και αυτός της σταθερής τηλεφωνίας που έχω για το σπίτι στην Ίο. Πιο συγκεκριμένα εκεί έχω ένα πρόγραμμα της εταιρείας Wind, το οποίο κρατάει από την εποχή που υπήρχε ακόμα στην αγορά η Tellas. Ωστόσο σε αντίθεση με τράπεζες, forthnet κλπ, η Wind -αποδείχθηκε- πως δεν μπαίνει στον κόπο να ενημερώσει τους πελάτες της για τυχόν οφειλές τους προς αυτή και απλά…φράσει γραμμές και κόβει την υπηρεσία!!! Έτσι συνέβη και σε εμάς ένα πρωί όταν και με έκπληξη διαπιστώσαμε πως δεν είχαμε τηλέφωνο σε επίπεδο εξερχόμενων κλήσεων. Σε επικοινωνία μου με το Customer Care της εταιρείας για να δω τι έφταιγε, ενημερώθηκα πως:

• H Wind δεν ενημερώνει τηλεφωνικά και πως θα όφειλα να είχα δει το λογαριασμό για την ημερομηνία εξόφλησης (ο λογαριασμός έρχεται στην Αθήνα. Και πως να τον δω αφού μέχρι που έφυγα για Ίο αυτός δεν είχε έρθει με το ταχυδρομείο;)
• Για την εξόφλησή του θα όφειλα να γνωρίζω ΚΑΙ τον αριθμό πελάτη εκτός του τηλεφωνικού μου αριθμού
• Για την επανενεργοποίηση της γραμμής απαιτούντω (κατά δήλωση του υπαλλήλου) 2 εργάσιμες μέρες!!! Ακόμα και αν πλήρωνα με web banking ή σε κατάστημα Wind,θα έπρεπε να περιμένω 48 ώρες μέχρι να ξαναέχω τηλέφωνο!!! (φυσικά ο υπάλληλος δεν ήξερε τι του γίνονταν αφού το τηλέφωνο επανήλθε περίπου 60′ μετά την πληρωμή)

Και όλος αυτός ο χαμός για έναν λογαριασμό 57 ευρώ!!! Δεν λέω, όφειλα να έχω πληρώσει εγκαίρως, και σίγουρα δεν είναι υποχρεωτική η υπενθύμιση από μέρους τους, αλλά μία ενημέρωση του στυλ “ξέρετε, ο λογαριασμός σας έχει λήξει και οφείλετε Χ λεφτά” ε δεν θα έβλαπτε. Ίσα ίσα που θα διευκόλυνε στην αποφυγή όλης αυτής της ταλαιπωρίας (Στην Ίο ο μόνος τρόπος πληρωμής τέτοιων λογαριασμών είναι είτε μέσω ΕΛΤΑ είτε στο φαρμακείο της χώρας όπου η υπάλληλος δεν ήταν σίγουρη αν μπορούσε να δεχθεί πληρωμή χωρίς τον λογαριασμό).

Πραγματικά κρίμα και κατάντια για μία εταιρεία που κάποτε εθεωρείτω η καλύτερη από πλευράς εξυπηρέτησης πελατών και παροχής καινοτόμων υπηρεσιών…

Το διάστημα 19-22 Μαϊου βρέθηκα στο Λονδίνο. Κύριος λόγος του ταξιδιού ήταν η παρακολούθηση της όπερας Werther του Jules Massenet στο Royal Opera House στο Covent Garden. Την παράσταση την είχα εντοπίσει από τα Χριστούγεννα και φρόντισα να κλείσω εγκαίρως όταν άνοιξε το priority booking για τους “Φίλους του ROH”. Το ρόλο του Werther ερμήνευε ο σπουδαίος Μεξικάνος τενόρος Rolando Villazon, γεγονός που έκανε μία μάλλον λιγότερο γνωστή όπερα (σε σχέση με αυτές του Ιταλικού μελωδράματος), να είναι αντικείμενο συζήτησης και ιδιαίτερα θετικών κριτικών στις σχετικές στήλες των ΜΜΕ της χώρας…

Η παράσταση ήταν πραγματικά εντυπωσιακή από κάθε άποψη. Η παρουσία και η ερμηνεία της ορχήστρας (υπό τη διεύθυνση του σπουδαίου αρχιμουσικού Antonio Papanno) ήταν πραγματικά μοναδική. Αλλωστε από μία τέτοια ορχήστρα δεν περιμένεις τίποτε λιγότερο από το τέλειο! Αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε ήταν το σκηνικό της παράστασης. Αν και σχετικά λιτό, είχε δουλευτεί εξαιρετικά στον τομέα της προοπτικής και του “βάθους” με αποτέλεσμα μία εξαιρετική σχεδόν τρισδιάστατη παρουσία σε όλες τις πράξεις. Ακόμα και στην 4η πράξη που εξελίσεται σε ένα λιτό δωμάτιο (όπου ο Werther  μόλις έχει τραβήξει τη σκανδάλη και αργοσβήνει κλαίγοντας στην αγκαλιά του ανεκπλήρωτού του έρωτα), παρουσιάζεται με έναν τόσο εντυπωσιακό τρόπο (το δωμάτιο εμφανίζεται ως μικρογραφία στο το βάθος της σκηνής και έρχεται προς τα εμπρός με αργή κίνηση) που κάνει την όλη σκηνική εμπειρία πραγματικά μοναδική για το χώρο της όπερας. Μοναδική σκηνική παραφωνία το κίτρινο (και όχι άσπρο) χιόνι που έπεφτε στην 4η πράξη, αλλά…χαλάλι τους…

Για το τέλος άφησα τις ερμηνείες των τραγουδιστών. Οι δύο σοπράνο (Sophie Koch & Eri Nakamura) που ερμήνευσαν τους ρόλους της Charlotte και της Sophie ήταν πραγματικά πολύ καλές. Χωρίς να εντυπωσιάσουν μεν με τη σκηνική τους παρουσία, ωστόσο ως φωνές και οι δύο έδωσαν πολύ πολύ καλά δείγματα γραφής. Ειδικά η Sophie Koch που λόγω ρόλου ήταν πιο πολύ ώρα στη σκηνή και με πιο έντονη παρουσία, θα τολμούσα να πω οτι ήταν εξαιρετική. Αρκεί κατά στιγμές να έβγαζε λίγο περισσότερο πάθος με τη σκηνική της παρουσία. Όσο για τον Rolando Villazon, οτι και να πω είναι πραγματικά πολύ λίγο. Η εμπειρία που είχα από τον συγκεκριμένο τενόρο ήταν κυρίως η παράσταση της Traviata με την Anna Netrebko του 2005, από την οποία είχα μείνει με ανοιχτό το στόμα. Και προχθές ο Villazon ως Werther απέδειξε πως δικαίως συγκαταλέγεται στους κορυφαίους εν ζωή τενόρους. Όχι μόνο για τις απόλυτες φωνητικές του ικανότητες αλλά και για την εξαιρετική του σκηνική παρουσία. Έβγαινε στη σκηνή και έβλεπες το πάθος να ξεχυλίζει από μέσα του. Ζούσε για το ρόλο και δεν διεκπεραίωνε απλά. Όταν μάλιστα ερμήνευσε το Pourquoi me reveiller στην 3η πράξη, εκεί πραγματικά δάκρυσα. Μία ερμηνεία συγκλονιστική και συγκρινόμενη μόνο με αντίστοιχες του μεγάλου Παβαρότι…

Δικαίως λοιπόν η αποθέωση και το ιδιαίτερα ζεστό χειροκρότημα μετά και την τελευταία πτώση της κουρτίνας γύρω στις 10.10μμ, όπως αυτή αποτυπώνεται στο βίντεο που επισυνάπτω. Προσέξτε δε πόσο “έντονα” και όχι συμβατικά ζει όλη την αποθέωση επί σκηνής ο Μεξικάνος…

Έχοντας μόλις γυρίσει από το ταξίδι του Πάσχα στο Λονδίνο, καταγράφω μερικές σκόρπιες σκέψεις/απορίες και διαπιστώσεις ταξιδιωτικού -κυρίως- περιεχομένου. Η παράθεση είναι με τυχαία σειρά, έτσι όπως μου έρχονται:

• Τα αγγλικά των πιλότων της Aegean Airlines είναι επιεικώς απαράδεκτα. Ποτέ μα ποτέ δεν καταλαβαίνεις τι λένε!!!
• Γιατί στις πτήσεις της Aegean δεν χειροκροτούν οι επιβάτες σε αντίθεση με αυτές της Ολυμπιακής που υπάρχει πάντα η σχετική αποθέωση του πιλότου, ακόμα και αν πρόκειται για την 30λεπτη πτήση της Μυκόνου;
• Γιατί πρέπει το φαγητό του αεροπλάνου να συμβαδίζει με τα εκάστοτε θρησκευτικά ή άλλα έθιμα; Γιατί δηλαδή πρέπει να σερβίρονται υποχρεωτικά νηστίσιμα και να μην δίνεται η επιλογή στον επιβάτη να επιλέξει;
• Με 27β θερμοκρασία (όπως τις περισσότερες των ημερών της Μ. Εβδομάδας), το Λονδίνο δεν ενδείκνυται για ζεστά ρούχα. Πόσο μάλλον για μπότες UGG (η εικονιζόμενη σταρ της 2ης φωτογραφίας είναι Ελληνίδα που νομίζει οτι  βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε Αράχωβα, Περτούλι και Δημητσάνα!!)
• Όταν η πτήση αναχωρεί & φτάνει από/στο Terminal 1 του Heathrow, τότε φροντίζουμε να γράφουμε αυτό πάνω στο ηλεκτρονικό εισιτήριο/κράτηση που αποστέλουμε στους επιβάτες, και όχι Terminal 4. Ακούει η Aegean;;;
• Γιατί στο Ελ. Βενιζέλος -σε αντίθεση με το Heathrow αλλά και τα περισσότερα αεροδρόμια της Ευρώπης- πρέπει να πληρώσω για το καροτσάκι των αποσκευών; Και μάλιστα χωρίς να μου επιστρέφονται τα χρήματα αν επιστρέψω το καρότσι…
• Πότε θα καταλάβουν οι ελεγκτές διαβατηρίων του Ελ. Βενιζέλος (τόσο σε αναχωρήσεις όσο και στις αφίξεις) οτι ένα χαμόγελο δεν έβλαψε ποτέ κανέναν;
• ΟΚ αγαπάνε τη βασιλική τους οικογένεια οι Βρεττανοί αλλά μας τα έχουν πρήξει με τον “Royal Wedding of Prince William & Kate Middleton”. Έλεος πια!!!
• Γιατί οι Έλληνες όταν ταξιδεύουν “εκτός έδρας”, φωνάζουν τόσο πολύ μέσα σε μαγαζιά, εστιατόρια ή λοιπούς δημόσιους χώρους;

Σε πρώτο πλανο η πινακίδα που απαγορεύει το κάπνισμα, και στο βάθος το γεμάτο σταχτοδοχείο. Ελλάς το μεγαλείο σου!!!

υ.γ δεν εχει σημασία να γραψω από ποιά καφετέρια είναι η φωτογραφία. Αλλωστε στις περισσότερες κάτι αντίστοιχο γίνεται…