Οδηγώντας το Πάσχα: Η χαρά του Ελληνάρα

Τις ημέρες του Πάσχα και ιδίως κατά την έξοδο και την είσοδο στις μεγάλες πόλεις, παρατηρείται πραγματικά ένας χαμός στις Εθνικές και επαρχιακές οδούς. Στην άσφαλτο κυκλοφορούν κάθε λογής “Ελληνάρες” οδηγοί οι οποίοι κυριολεκτικά ξεσαλώνουν, θέτοντας πολλές φορές σε κίνδυνο τόσο τη ζωή τους όσο και τις ζωές των άλλων. Τι είδα λοιπόν φέτος το Πάσχα:

• Εκατοντάδες οδηγούς δικύκλων να οδηγούν στη λωρίδα ασφαλείας (η μικρή στο πλάϊ). Η οδήγηση αυτή δημιουργεί μποτιλιάρισμα και έξτρα συμφόρηση αφού αν η Εθνική σε εκείνο το σημείο έχει 2 λωρίδες, αυτόματα γίνονται 3 (με τη χρήση της αφαλείας) και όπου έχει έργα ή τούνελ όσοι οδηγούν στην ασφαλείας, “χώνονται” προς τα αριστερά για να βγουν στον κυρίως δρόμο, αναγκάζοντας τους οδηγούς να κόβουν ταχύτητα για να τους αφήσουν να βγουν. ΄Χώρια δε, είναι από πολύ δύσκολο έως αδύνατο για κάποιο όχημα με πρόβλημα να σταματήσει στην ασφαλείας αφού θα έρθει από πίσω κορνάρωντας ο Ελληνάρας (δεν είναι δυνατόν όλες οι στάσεις να γίνονται σε χώρους Parking). Φανταστείτε λοιπόν τι χάος επικράτησε στο τούνελ της αρπαχτής στο Αρτεμήσιο όπου οι 2+1 (ασφαλείας) λωρίδες, γίνονται ξαφνικά ΜΙΑ!!
• Ελληνάρες να “χώνονται” σφήνα από λωρίδα σε λωρίδα στο διόδια μπας και κερδίσουν κανα μέτρο στην ουρά (ή και free πέρασμα από το e-pass όπως λέει ο φίλος αναγνώστης Αυριανιστής), ή με πρόσχημα οτι δεν είδαν ποιά είναι η λωρίδα για E-Pass.
• All time classic οδήγηση και προσπέραση από δεξιά χωρίς προφανή και σοβαρό λόγο
• Οδήγηση στην αριστερή με ταχύτητες < 100χλμ/ώρα που καθιστούν το όχημα τουλάχιστον επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια
• Σβηστά φώτα στα τούνελ (είπα στο προηγούμενο ποστ: “τα φώτα τα ανάβουμε όχι για να βλέπουμε αλλά για να μας βλέπουν”
• Οδήγηση σε διαγραμμισμένα σημεία της Εθνικής/Αττικής Οδού (εκεί που κάποια λωρίδα “κλείνει” προκειμένου να στενέψει ο δρόμος). Και μάλιστα κορνάρωντας επειδή άθελά σου τους “κλείνεις” (πως να μην τους κλείσεις αφού δεν μπορείς να φανταστείς από που σου έρχονται-πόσο μάλλον όταν το σημείο από όπου έρχονται είναι σημείο στο οποίο απαγορεύεται η οδήγηση)

Πραγματικά φρίκαρα με τα όσα αντίκρυσα το Πάσχα αυτό σε Εθνικούς και επαρχιακούς δρόμους. Ο Έλληνας οδηγός έδωσε ρεσιτάλ πραγματικό στην άσφαλτο και άφησε για μία ακόμα φορά τα διαπιστευτήριά του. Η αστυνομία -όσο μπόρεσα να δω- ήταν εκεί που έπρεπε να είναι και προσπαθούσε να κάνει όσο καλύτερα μπορούσε τη δουλειά της. Και δεν έχω παράπονο. Το ίδιο και οι υπάλληλοι στα διόδια, βοηθούσαν την κατάσταση υποδεικνύοντας στους οδηγούς που ήταν οι λωρίδες e-pass, μοιράζοντας έντυπα κλπ. Ωστόσο το Πάσχα απ’ ότι φαίνεται είναι η χαρά του Ελληνάρα. Βοηθούντος του καιρού ξεσάλωσε…

Τα φώτα τα ανάβεις για να σε βλέπουν οι άλλοι

Έχοντας οδηγήσει πάρα πολύ τους τελευταίους μήνες τόσο στην Αττική Οδό όσο και στην Εθνική Οδό στο τμήμα ως την Τρίπολη, διαπιστώνω πως η μεγάλη πλειοψηφία των οδηγών δεν ανάβει φώτα όταν οδηγεί μέσα στα τούνελ!! Παρά τις σχετικές υπενθυμιστικές πινακίδες στις εισόδους των τούνελ και παρά το τι επιτάσει η κοινή λογική, η μεγάλη πλειοψηφία οδηγεί με τα φώτα σβηστά. Και τούτο αφού “βλέπω μέσα στο τούνελ, τι να τα κάνω τα φώτα!!”. Αυτή είναι η τυπική απάντηση που δίνει ο περισσότερος κόσμος…

Μα κανείς τους δεν καταλαβαίνει πως τα φώτα τα ανάβουμε όχι για να βλέπουμε εμείς αλλά για να μας βλέπουν οι άλλοι. Τα ανάβουμε για να μην γινόμαστε επικίνδυνοι στους άλλους οδηγούς που δεν μπορούν να διακρίνουν στο σκοτάδι του τούνελ τον σκούρο όγκο του οχήματός μας… Αυτά προφανώς είναι ψιλά γράμματα για τους Ελληνάρες της ασφάλτου. Άλλωστε αν -εξ΄αιτίας του οτι δεν έχουν ανάψει τα φώτα του αυτοκινήτου τους- τους πλησιάσεις κατά λάθος επικίνδυνα αφού δεν θα τους έχεις δει, θα σου κορνάρουν ενοχλημένοι του στυλ…”πρόσεχε μαλάκα”.

Αττική Οδός: Μήπως κάποιος μας…δουλεύει;

Την Παρασκευή το απόγευμα γυρίζοντας από Βουδαπέστη ξεκίνησα κατευθείαν για Νυμφασία. Είχα το αμάξι στο Ελ. Βενιζέλος και έτσι οδήγησα κατευθείαν για το βουνό χωρίς να περάσω από το σπίτι.

Λόγω του εξαιρετικού καιρού αλλά κυρίως του οτι η Δευτέρα (27/10) δώθηκε σε πολύ κόσμο ως αργία, η κίνηση ήταν αυξημένη σε όλη τη διαδρομή. Και στην Εθνική Οδό αλλά και στην Αττική Οδό. Ειδικά όμως στην Αττική Οδό το πρόβλημα ήταν τεράστιο. Και φυσικά η αιτία ήταν η γνωστή “κακοτεχνία” στη διασταύρωση με την Εθνική Αθηνών-Λαμίας. Εκεί όπου οι τρείς λωρίδες της Α.Ο γίνονται ξανικά μία προς της Λαμία, με αποτέλεσμα να πήζει το σύμπαν ακόμα και σε συμβατικές εργάσιμες μέρες. Πόσο μάλλον σε Παρασκευές εξόδων τετραημέρου.

Την επίμαχη Παρασκευή λοιπόν το μποτιλιάρισμα γύρω τις 17.00 είχε φτάσει σχεδόν μέχρι την έξοδο της Α.Ο προς τη Μαραθώνος, δηλαδή απόσταση πάνω από 10 χιλιόμετρα!!! Και φυσικά μετά την επίμαχη διαστεύρωση, τα πάντα συνέχισαν σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Δεν μπορώ να δεχθώ ως δικαιολογία οτι δεν μπορούσε να γίνει κάτι καλύτερο ώστε να προστεθεί άλλη μία λωρίδα στην έξοδο προς Λαμία. Εν έτοι 2008 (ή όποτε κατασκευάστηκε η επίμαχη διασταύρωση), τα πάντα γίνονται. Αρκεί βέβαια τα χρήματα να ξοδεύονται για το σκοπό αυτό και να μην μένουν μέσα σε τσέπες μεγαλοκατασκευαστών-εκδοτών και κολλητών. Είναι δεδομένο το γιατί δεν φτιάχτηκε η έξοδος όπως θα όφειλε να φτιαχτεί. Για τον ιδιο λόγο που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε η σύραγγα στο Αρτεμήσιο ή η έξοδος προς της Κορίνθου-Τριπόλεως είναι στο ρεύμα ταχείας κυκλοφορίας αντί για τα δεξιά όπως σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Για τον ίδιο λόγο που η Κορίνθου-Πατρών είναι καρμανιόλα ή που οι λακούβες στο Εθνικό δίκτυο είναι πιο πολλές από τα πάρκινγκ. Και βέβαια πλέον στην Αττική Οδό δεν μπορεί να γίνει κάτι. Ότι έγινε έγινε. Οπότε απλά σχολιάζουε τα κακώς κείμενα και το οτι -για μία ακόμα φορά- κάποιοι μας δουλεύουν….

Εγκληματίας καμικάζι σε τέσσερις ρόδες

Μεσημεράκι Κυριακής γύρω στη 1.30. Οδηγώ μαζί με την οικογένεια στην Αθηνών-Κορίνθου επιστρέφοντας από τη Νυμφασία και βρίσκομαι 200-300 μέτρα πριν τη μεγάλη ευθεία των Μεγάρων. Στην τελευταία στροφή πριν  την ατελείωτη ευθεία. Οδηγώ περίπου με 130-140 χλμ/ώρα και βρίσκομαι στην αριστερή λορίδα όταν ξαφνικά αντιλαμβάνομαι πίσω μου και σε απόσταση μισού οχήματος Ελληνάρα με Μερσεντές να μου κάνει”φώτα”. Όντας πάνω σε στροφή φυσικά και δεν μπορώ να κάνω τίποτα πέραν του να διατηρήσω τη θέση μου μέχρι να βρεθώ στην ευθεία. Μόλις ο Ελληνάρας αντιλαμβάνεται οτι δεν του κάνω το χατήρι και δεν υπακούω στα “φώτα” του “Γερμανού”, αρχίζει να κορνάρει με λύσσα για να τον αφήσω να περάσει. Λες και επίτηδες δεν έκανα δεξιά.

Με το που βρίσκω άνοιγμα μπαίνω δεξιά και αφήνω το βλαχαδερό να προσπεράσει. Μπλε ιλεκτρίκ Μερσεντές CLK 200 με πινακίδα ΖΚΚ…. (τα νούμερα τα έχω αλλά για λόγους διακριτικότητας δεν τα δημοσιεύω), γυαλισμένη τζιτζί με συνοδηγό μία ορυόμενη γραία και οδηγό προφανώς τον wanna-be Michael Shcumacher ευτραφή κανακάρη της.

Που αγνοεί στοιχειώδη πράγματα όπως οτι δεν απαιτούμε να προσπεράσουμε πάνω σε στροφή. Ή οτι όταν το προπορευόμενο όχημα δεν μπορεί να κάνει στην άκρη (λόγω πχ παράλληλα κινούμενου οχήματος στη μεσαία λωρίδα), δεν κορνάρουμε ούτε επιμένουμε αλλά απλά περιμένουμε μερικά δευτερόλεπτα μέχρι οι συνθήκες να επιτρέψουν προσπέρασμα. Ούτε βέβαια επιχειρούμε προσπέρασμα από δεξιά, κάτι που ο Ελληνάρας με τη CLK έκανε μόλις προσπέρασε εμένα. Σχημάτισε το Ζ του Ζορρό στην άσφαλτο, προσπέρασε 3-4 οχήματα που βρήκε στο δρόμο του και εξαφανίστηκε…

Αν έφτασε σπίτι του και σώος ή αν κατέληξε σε κάποιο νοσοκομείο δεν το γνωρίζω και ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει. Γνωρίζω όμως οτι τέτοιοι ΚΑΚΟΙ οδηγοί είναι κίνδυνος όχι μόνο για τον εαυτό τους και τους συνεπιβάτες τους αλλά για όλα τα διερχόμενα οχήματα.

[Για να μην νομίζουν οι δικυκλιστές οτι έχω κάτι προσωπικό μαζί τους. Όταν είναι κάτι στραβό το λέω. Είτε σε δύο είτε σε τέσσερις τροχούς]