Ίβο Πογκορέλιτς: Εντυπώσεις από το ρεσιτάλ

Posted: September 17, 2008 in Καλλιτεχνικά
Tags: , , , , , , , , ,

Εχθές το βράδυ πήγαμε στο Μέγαρο για να παρακολουθήσουμε το ρεσιτάλ πιάνου του Ίβο Πογκορέλιτς, παράσταση η οποία ήταν να γίνει προχθές στο Ηρώδειο αλλά αναβλήθηκε λόγω βροχής. Το πρόγραμμα περιελάμβανε έργα Σοπέν (σονάτα & νυχτερινά), Σιμπέλιους, Σκριάμπιν και Ραβέλ.

Προσωπικά, αν και δεν τα ήξερα καλά όλα τα έργα (ορισμένα δε εξ’ αυτών τα άκουγα πρώτη φορά) οφείλω να ομολογήσω οτι τα βρήκα αρκετά ενδιαφέροντα, μολονότι -όπως εύστοχα παρατήρησε η γυναίκα μου- κανένα από αυτά δεν θα αποτελούσε πρώτη επιλογή στο CD του σπιτιού. Ωστόσο αυτό που μου έκανε εντύπωση (τεράστια μάλιστα) ήταν άλλο. Ο καλλιτέχνης ερμήνευσε ΟΛΟ το πρόγραμμα έχοντας μπροστά του παρτιτούρα της οποίας τις σελίδες γύρναγε μία κοπέλα που καθόταν δίπλα του!! Δεν ξέρω αν αυτό αποτελεί τερτίπι του εν’ λόγω καλλιτέχνη (να ερμηνεύει πάντα με παρτιτούρα), εμένα προσωπικά μου έκανε τεράστια εντύπωση. Δεν μπορώ να φανταστώ οτι ένας πιανίστας αυτού του βεληνεκούς δεν γνώριζε τα έργα και ήθελε παρτιτούρα για να είναι σίγουρος. Έχω δει και έχω δει πιανίστες σε ρεσιτάλ στο Μέγαρο. Παρτιτούρα όμως ποτέ…

Τέλος να μην ξεχάσω να αναφερθώ στη νεοελληνική γυφτιά που ξεχώρισε για μία ακόμα φορά. Η αίθουσα των φίλων της μουσικής είχε κατακλυσθεί από “Ελληνάρες” φυματικούς που διαρκώς έβηχαν με τέτοιο χυδαίο και απροκάλυπτο μάλιστα τρόπο που λες και το έκαναν επίτηδες. Λες και περίμεναν να πέσει το τέμπο ή να έρθει κάποια παύση για να καθαρίσουν το λαιμό τους. Καμία προσπάθεια διακριτικότητας από κανέναν.

Επίσης -όπως και στο ρεσιτάλ του Μπρέντελ- μέτρησα τουλάχιστον 4-5 πτώσεις αντικειμένων στο πάτωμα (αλήθεια γιατί δεν μπαίνει μοκέτα στο πάτωμα ώστε να περιοριστούν οι θόρυβοι;), ενώ το αποκορύφωμα ήταν όταν κάποια στιγμή χτύπησε μέσα στην αίθουσα κινητό!!! Ο Μπρέντελ τότε είχε διακόψει και απευθύνθηκε με σκληρό λόγο προς το κοινό απειλώντας έως και να φύγει. Ο Πογκορέλιτς γύρισε προς το κοινό κοιτώντας προς την πηγή του ήχου χαμογέλασε και έριξε ένα δολοφονικό βλέμα του στυλ “κλείστο το ρημάδι”. Το κακό είχε γίνει πάντως…

Comments
  1. niki says:

    νομίζω πως οι παρτιτούρες είναι πολύ συνηθισμένες, ίσως δεν τις χρησιμοποιού όλοι, αλλά πάντως η εικόνα του “γυριστή σελίδων” είναι μέσα στο μυαλό μου, σίγουρα.

    για τα βηξίματα, είναι διεθνής η επιδημία, δυστυχώς, στις βρυξέλλές βγαίνει άνθρωπος επί σκηνής προ της έναρξης και παρακαλεί “μη βήχετε!” , το φαντάζεσαι;
    λέει επίσης “κλείστε τα κινητά” !

    εν τέλει, χρόνια πολλά στο σοφάκι!

  2. nefstathiadis says:

    Έχω δει και έχω δει πιανίστες στο Μέγαρο. Από τον Σγούρο μέχρι τον Ασκενάζυ, τον Μπρέντελ και τη Μιτσούκο Ουσίντα. Κανείς ποτέ δεν έπαιξε με παρτιτούρα. ΠΟΤΕ

    Σε οτι αφορά το βήχα, στο Covent Garden έχει τύχει να μοιράζουν παστίλιες με μέλι για το κρυολόγημα.

    Ωστόσο έχω την εντύπωση οτι και τον Λιάπη επί σκηνής να βγάζανε για να παρακαλέσει για το βήχα, δεν θα είχε αποτέλεσμα…

  3. giannis says:

    Η Νίκη έχει δίκιο.Φίλε έχεις παίξει ποτέ πιάνο?Τι το κακό έχει να παίξει κάποιος με παρτιτούρα?Οσο για τα άλλα περί ελληνικής γυφτιάς τι να πω ……Εντάξει για το κινητό έχεις δίκιο,μεγάλη ασυναισθησία.Το Λιάπη πάλι τι τον ανέφερες?Στοίχημα ότι το κινητό αυτουνού ήτανε.

  4. nefstathiadis says:

    Απλά είπα οτι με παραξένεψε το να βλέπω έναν πρωτοκλασάτο πιανίστα να παίζει με την παρτιτούρα. Θα έλεγα οτι …δεν τον τιμά να παίζει με αυτόν τον τρόπο. Μου έδωσε την εντύπωση οτι μπορεί και να μην ήξερε καλά τα έργα. Μπορεί να κάνω και λάθος όμως δεν ξέρω

    Τον Λιάπη τον ανέφερα ως υπουργό πολιτισμού (και άρα υπεύθυνο υπουργό για αυτές τις εκδηλώσεις) και επειδή είδα τη φωτογραφία του φάτσα-κάρτα στο πρόγραμμα

  5. nefstathiadis says:

    Να συμπληρώσω οτι παρτιτούρα χρησιμοποιείτει συνήθως από σολίστ σε κονσέρτα (για πιάνο, βιολί κλπ). Σε ερμηνείες για σόλο όργανο δεν έχω ξαναδεί παρτιτούρα…

  6. Spinoza says:

    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης γνωρίζει απέξω αυτά τα έργα. Καμια αμφιβολία γιαυτό. Ο βήχας είναι μάλλον νευρικός και η μοκέτα θα δημιουργούσε πρόβλημα στην ακουστική.
    Ο Λιάπης ήταν στο πρόγραμμα επειδή έδωσε τα λεφτά για τη συγκεκριμένη συναυλία…

    Είχα εισιτήριο για το Ηρώδειο αλλά δεν είχα μετά χρόνο για το Μέγαρο. Κρίμα.

  7. Spinoza says:

    Σπινοζα=Αθήναιος! Σόρρυ.

  8. nefstathiadis says:

    Μα ακριβώς επειδή αποκλείεται ΑΥΤΟΣ ο καλιτέχνης να μην ήξερε ΑΥΤΑ τά έργα, γι’ αυτό είπα οτι μου φάνηκε παράξενο. Τέλος πάντων…

    Πάντως στο covent Garden έχει ΚΑΙ μοκέτα αλλά ΚΑΙ θαυμάσια ακουστική!!

    Ευχαριστώ για τις παρεμβάσεις🙂

  9. Μάνια says:

    Αγαπητέ κ.Ευσταθιάδη,
    καταρχήν και ο Richter προς το τελος της καριέρας του αποφάσισε να παιζει με νοτες.

    Ο Pogorelich εχει χιλιοπαιξει αυτα τα κομμάτια (απ΄εξω)
    Γι΄αυτον ακριβώς τον λογο και επειδη κανει τελείως καινουργιες ερμηνειες
    χρειαζεται τις νοτες να τον κρατάνε στην καινουργια γραμμή.
    Γενικα ηταν στο concept του να παιξει με νοτες(oπως και πολυ αργα)
    και οχι φυσικα απο ανικανότητα.

    Το χειροτερο της βραδιας ηταν οτι βγηκε να παιξει και δευτερο μπις αλλα βλεποντας οτι αρκετοι ειχαν σηκωθει και εφευγαν αλλαξε γνωμη.
    Οπως επίσης και το οτι δεν ηταν γεματη η αίθουσα, οταν εκτος Ελλαδος ολος ο μουσικος και μη κοσμος περιμενει καποια συναυλία του!
    Αυτο βεβαια ειναι ενα αλλο τεράστιο θέμα.

    Oσο για το κινητο μαλλον δεν ακουσες οτι εβρισε και πηγε στο επομενο κομματι χωρις να τελειωσει αυτο που έπαιζε.
    Για γέλια και για κλάμματα.

    Χαιρετώ
    Μάνια

  10. nefstathiadis says:

    Χίλια ευχαριστώ για την τεκημριωμένη απάντησή σας. Περιείχε στοιχεία που ομολογώ οτι δεν γνώριζα.

    Δυστυχώς οι άδειες αίθουσες (πόσο μάλλον το άδειο Ηρώδειο) είναι πράγματι λυπηρότατο φαινόμενο. Δυστυχώς ο Έλληνας δεν έχει μάθει -και αμφιβάλω αν θα μάθει ποτέ- να εκτιμά καλλιτέχνες αυτού του είδους. Εδώ ηταν 50% άδειο το Ηρώδειο οταν τραγούδησαν η Gheorghiu με τον Alagna, δεν θα ήταν άδειο στον Pogorelich;;; Βάζω στοίχημα όμως οτι την επομένη με τον Νταλάρα θα ήταν sold out μεεεερες πριν…

    Σε ότι αφορά αυτό που λέτε για το κινητό, δεν το πρόσεξα γιατί ακριβώς από πίσω μου καθόταν αυτός που έκραξε το δράστη φωνάζοντας “είσαι μαλάκας” και έτσι αποσυντονίστηκα ακόμα περισσότερο και δεν πρόσεξα τι είπε ο καλλιτέχνης…

  11. nefstathiadis says:

    Για τις άδειες αίθουσες θα επανέλθω εν’ καιρώ με ξεχωριστό κείμενο, γιατί το θέμα χρήζει ιδιαίτερης συζήτησης.

  12. Μάνια says:

    Eγώ θα συμπλήρωνα οτι τα 3/4 των κατοίκων της Ελλαδος δεν εχει ανεβει καν στην Ακρόπολη
    στον Pogorelich θα πηγαινε!

    Παντως επι της ουσιας παραμενω συγκλονισμενη και πολύ θετικά επηρεασμένη (ως πιανιστα ειδικά)απο το παιξιμο του.
    Είμαστε τυχεροί που ειχαμε την ευκαιρία να τον ακουσουμε.
    Ψαχνω να βρω που θα ξαναεμφανιστει αλλά δεν φαίνεται τίποτα στον ορίζοντα.

    (Εξισου συγκλονιστική είναι και μια προσφατη ερμηνεια του 2 κονσερτου του Ραχμάνινωφ στο youtube,που ανηκει και αυτή σ΄αυτην την καινουργια φαση του)

    Καλή συνέχεια και στα 2 blog σου.
    Τα προσθεσα ηδη στ΄αγαπημενα για να τα διαβαζω.
    Χαιρετώ
    Μάνια

    *αυτά τα κυκλάκια στην φωτογραφια του Pogorelich ξέρεις τι είναι;

  13. nefstathiadis says:

    Δεν ήξερα οτι υπάρχει ερμηνεία του Pogorelich στο 2ο του Ραχμανινοφ. Θα την αναζητήσω, γιατί το έργο είναι από τα αγαπημένα μου, και πραγματικά θα ήθελα να τον ακούσω. Πάντως, δεν έχω δει δισκογραφημένη τέτοια δουλειά, σωστά;

    Τα κυκλάκια είναι απλά σωματίδια σκόνης τα οποία εμφανίστηκαν στο κάδρο επειδή το “άνοιξα” λίγο στο computer προκειμένου να διακρίνεται καλύτερα ο καλλιτέχνης. Στο μέγαρο είχα μαζί μου μία μικρούλα compact μηχανή περιορισμένων δυνατοτήτων και δυστυχώς λόγω απόστασης, αυτό ήταν το καλύτερο αποτέλεσμα που μπόρεσα να πάρω.

    Τέλος, χαίρομαι πολύ που κάποιος δηλώνει οτι θα διαβάζει τα blog μου. Τιμή μου🙂

    Νάσος

  14. ToyMaker says:

    Κάποια σχόλια περί της συναυλίας:

    1) Από τη στιγμή που, δυστυχώς στο Ελλαδιστάν, η συντριπτική ηλικιακή πλειοψηφία των παρευρισκομένων σε τέτοιου τύπου καλλιτεχνικά events είναι μεταξύ 80 και πεθαίνω (υπερβάλλω, αλλά you get the point), δικαιολογούνται τα βηχάκια…🙂

    2) Πρέπει κάποιος να είναι πραγματικα, αγνά, ανέλπιστα βλαμμένος για να μην καταλαβαίνει πια ότι πρέπει να κλείσει το #*$^*!!*#* το κινητό του πριν μπει στην αίθουσα. Έστω να το βάλει στο αθόρυβο. Όχι, αυτήν την περίπτωση δεν την δικαιολογεί ούτε η γεροντική άνοια. Και στη θέση του πιανίστα θα είχα μανουριάσει κανονικά. Το αντιμετώπισε με περισσή ευγένεια η αλήθεια είναι.

    3) Δεν με ενόχλησε καθόλου μα καθόλου η ανάγνωση από τα βιβλία, πολλοί το έκαναν και το κάνουν. Αλλά: αν εξαιρέσουμε το Gaspard (που θεωρείται από τις ειδικότητές του), οι ερμηνείες ήταν απαράδεκτες. Ναι, ok, ήταν καθαρές. Αυτό έλειπε σε τέτοιο tempo που τις εκτέλεσε να στραβοπατήσει και νότες, πιανίστας τέτοιου επιπέδου. Αλλά ήταν τόσο, μα τόσο βαρετές…πολύυυ πιο αργές από όσο θα έπρεπε (ειδικά η σονάτα Chopin, ω θεοί το μαρτύριο), τραβηγμένες μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο…χάλια μαύρα. Το φαινόμενο είναι ξεκάθαρο αν ρωτήσετε κάποιον που δεν έχει ξανακούσει τη σονάτα, θα σας πει ότι δεν κατάλαβε τίποτα, ότι δεν του έμεινε τίποτα. Στο Vivace (2ο μέρος), εκεί που κόβει και πάει στο Andante, ο φίλος μας το έπαιξε Largo, σκέτο δράμα. Το Scriabin ήταν καλούτσικο, τα νυκτερινά συνηθισμένα, το Valse αδιάφορο. Και το αποκορύφωμα όλων, το encore. Δεν ξέρω τί ήταν, αλλά μάλλον επέλεξε να μας στείλει για ύπνο μια ώρα αρχίτερα. Μα είναι ποτέ δυνατόν να παίξεις αυτό το νανούρισμα για encore μετά το Scarbo και όλο αυτό το σούρσιμο που προηγήθηκε; Πραγματικά απαράδεκτο, εξ’ού και ο αυξανόμενος βήχας προς το τέλος. Εγώ προσωπικά βαρέθηκα και δεν έβλεπα την ώρα να φύγω, αν δεν είχα βρει προσκλήσεις θα έκλαιγα τα λεφτά μου. Πραγματικά κρίμα για τον πιανίστα που διάλεξε να αλλάξει ύφος και να ακολουθήσει αυτό τό μονοπάτι. Βλέπω video του στο youtube και έλπιζα να δω αυτό το θέαμα από κοντά, αλλά πόσο έξω έπεσα…

  15. nefstathiadis says:

    1. και όμως ο μ.ο. ήταν περίπου στα μισά ή εκεί γύρω

    2. Μακάρι να είχε κάνει οτι είχε κάνει και ο Μπρέντελ που στην ψύχρα είχε σταμαατήσει και είχε απευθύνει ένα μονόλεπτο κράξιμο στα Αγγλικά του στυλ “σκάστε ή φεύγω”. Διάβασε στο παρακάτω λινκ να δεις τι εννοώ
    http://www.nefsta-photography.com/?p=551

    3. Η γυναίκα μου είπε αυτό ακριβώς που λες και εσύ. Οτι κάποιος που δεν έχει ξανακούσει τη σονάτα θα πει οτι δεν κατάλαβε τίποτα. Σκέψου δε οτι τα έργα του Σοπέν τα ξέρει πολύ καλά (ιδίως Νυχτερινά, Σονάτες, Πολωνέζες). Εγώ και η γυναίκα μου σαφώς και δεν έχουμε τη δικιά σου εμπειρεία να κρίνουμε. Ομολογώ όμως οτι κουραστήκαμε αρκετά…

  16. ToyMaker says:

    Η ειδοποιός διαφορά φίλε μου, και εκεί που γίνεται κατ’εμέ ένα πολύ βασικό λάθος, είναι αυτή: ότι αυτό το είδος μουσικής ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να απευθύνεται μόνο σε “γνώστες”, μόνο σε “έμπειρους”, αλλά στους πάντες ανεξαιρέτως. Αν οι άνθρωποι αυτοί συνέθεταν τον καιρό εκείνο τη μουσική αυτή μόνο για να την ακούσουν και να την μελετήσουν οι δάσκαλοι και οι φοιτητές, θα είχαν μείνει στα αζήτητα. Γι’αυτό και ο κόσμος μετά από αιώνες μνημονεύει τον Beethoven, τον Bach, τον Brahms και όλους αυτούς, από Baroque μέχρι μοντέρνους (ακόμα και πολλούς λιγότερο γνωστούς, π.χ. Alkan ή Balakirev): διότι έβαλαν μπροστά το ταλέντο τους, το περιτύλιξαν σε κάποιους “απαραίτητους” μουσικούς κανόνες, και το χάρισαν στον κόσμο χωρίς απαιτήσεις και συμβιβασμούς.

    Αυτό για μένα ξεχωρίζει τους πραγματικούς μουσικούς από τους φευτοδιανοούμενους και τους μοντερνιστές του κ@λου: αν καταφέρει η μουσική σου ή η εκτέλεσή σου να αγγίξει τον τελευταίο μουσικά άσχετο και απαίδευτο, είσαι ο Θεός. Αλλιώς, κάτσε και δούλεψε για τους “γνώστες” λίγους. Γι’αυτό και ανατριχιάζει η πλάση όλη με την 9η του Beethoven, ενώ με (προσωπική μου άποψη) μπούρδες τύπου Ξενάκη, Ligetti, Sorabji και τα ρέστα, τους τύπους αυτούς δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους.

  17. nefstathiadis says:

    Παρ’ όλα αυτά, στην Ελλάδα φαίνεται οτι αυτή η μουσική απευθύνεται σε “λίγους” που γνωρίζουν το αντικείμενο και τους αρέσει ενώ στους υπόλοιπους αποτελεί κάτι το …ξένο, το περίεργο. Δεν είναι τυχαίο που στο ρεσιτάλ της Uchida, το μισό Μέγαρο ήταν γεμάτο με σχιστο9μάτηδες τουρίστες που ήρθαν να δουν τη συμπατριώτισά τους, την ίδια ώρα που οι Έλληνες σνόμπαραν επειδικτικά μια σπουδαία καλλιτέχνη.
    Την ίδια ώρα για να βρεις εισιτήριο για αντιστοίχου επιπέδου συναυλία στο -πχ- Palais des Beaux Arts στις Βρυξέλλες, πρέπει να προνοήσεις κανα δίμηνο πριν ή να φιλήσεις κατουρημένες ποδιές. Γιατί προφανώς η Δυτικοευρωπαϊκή κουλτούρα είναι τέτοια που αυτά τα ακούσματα είναι πολύ κοντά στον κόσμο και όχι για “λίγους” και “γνώστες”

  18. ToyMaker says:

    Είπαμε, Ελλαδιστάν εδώ: είμαστε πίσω σε παν θετικό και προοδευτικό ανεξαιρέτως ως χώρα και λαός, γιατί να μην είμαστε και στον πολιτισμό; Ο τομέας στον οποίο θα έπρεπε να έχουμε τα πρωτεία λόγω ιστορίας (και μόνο), σε αυτό είμαστε και τελευταίοι (μάλλον). Ενώ στην Αυστρία η κλασσική μουσική παίζεται στους δρόμους, εδώ παίζεται το μπινελίκι του από πίσω, άιντε και κανας Τερλέγκας για το τσακίρ κέφι (χωρίς να θέλω να απαξιώσω τους λαϊκούς, ελπίζω να με πιάνετε)…είναι στο αίμα του Έλληνα μάλλον να του είναι πολύ δύσκολο να ενστερνιστεί κάτι “ξένο”, κάτι “άλλο” που δεν είναι άμεσα εύπεπτο. Αν είναι, no problem. Με λίγα λόγια μας θεωρώ πολιτιστικά και πολιτισμικά μπάσταρδους πλέον.

    Και μουσικά, δεν εννοώ ότι είμαστε μόνο πίσω σε επίπεδο κλασσικής μουσικής: γενικότερα είμαστε πίσω, αποχαυνωμένοι σε ότι μας “πουλάνε”. Madonna λένε τα media; Πανζουρλισμός και καταποντισμός την επόμενη μέρα στα ταμεία. Και ενώ στο εξωτερικό η Progressive Trance δίνει και παίρνει (μιλάμε για τα μεγαλύτερα σε τάξη μεγέθους events παγκοσμίως), στο Ελλάντα παίζεται στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση ότι “πουλάει”, είναι-δεν είναι μπούρδα, (ξανά και ξανά και ξανά) ^ ν, μέχρι να γίνει εμετός πια.

    Πάλι καλά που υπάρχουν και κάποιοι λίγοι αναρχοαυτόνομοι (Μάχη Λαμάρ στον πρώην Κλικ, νυν Best και αποσύρθηκε και αυτή δυστυχώς από το ραδιόφωνο, Free Radio για Beats και Atlantis για Metal) και ισιώνει λίγο το πράμα, ο Ύψιστος να τους έχει καλά…

  19. nefstathiadis says:

    Φυσικά και είμαστε πολύυυυυ πίσω

    πριν μερικές μέρες ήταν η επέτειος θανάτου της Κάλας, της σπουδαιότερης -ίσως- καλλιτεχνικής φυσιογνωμίας που έβγαλε η Ελλάδα. Το ήξερε κανείς, πέραν λίγων ίσως; Αναφέρθηκε στα ΜΜΕ; Μόνο το Mega κάτι είπε και αυτό ΜΟΝΟ επειδή ο Λαμπράκης έχει το Μέγαρο και το προωθεί μέσω του καναλιού του. Αλλοιώς ούτε εκεί….

  20. Μάνια says:

    Toy maker

    συγγνωμη αλλα η κριση σου για τον Pogorelich
    ειναι ανθρώπου
    πουδεν μπορεί να ποιασει
    την ουσια και λεει αυτα που λενε ολοι.
    Αυτοι που κρίνουν ετσι συνήθως δεν μπορουν να παιξουν δυο νοτες στο πιανο οπως πρέπει!

    Για ενα πιανιστα οπως ο Pogor.
    εκφρασεις οπως
    “χαλια μαυρα δεν χωρανε.

    Οπως επισης οτι
    ειναι η ειδικοτητα του το Gaspar…
    Ακριβως o Pogor.
    ειναι
    απο τους πιανιστες που δεν
    εχει ειδικότητες γιατί ερμηνευει ολα εξίσου θει΄κά.

    Οσο για το υφος του ακριβως τωρα ειναι που
    εχει ανεβει περισσότερες σκαλες προς τον ουρανο και
    οποιος πιστος προσερχετε μαζί
    του.

    Το encore ηταν Brahms op.118 No 2 Intermezzo.

  21. ToyMaker says:

    Μπορεί να είναι όπως τα λες, και να μην μπορώ να παίξω δυο νότες στο πιάνο όπως πρέπει (σχετικό το “πρέπει” από ό,τι αντιλαμβάνεσαι). Τουλάχιστον, δεν θα κάνω τον ακροατή να βαρεθεί τη ζωή του, σε γνωστά κομμάτια κιόλας. Αν σε εσένα η ουσία βρίσκεται στο να παίζουμε τα κομμάτια σε ρυθμούς marche funebre και νιανιά σαν τραχανά, συνοδευόμενα από απολύτως μηδενική σκηνική παρουσία, ε λυπάμαι, κάπου έχεις χάσει τη μπάλα.

    Τώρα, αν εσύ ανήκεις στη μερίδα του κοινού που πάει να παρακολουθήσει συναυλία με κλειστά μάτια, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Όταν δίνεις λεφτά να δεις κάποιον καλλιτέχνη από κοντά, θέλεις το κάτι παραπάνω από αυτό που σου δίνει το CD. Θέλεις τον ηλεκτρισμό που υπάρχει στην ατμόσφαιρα ενός live, είτε είναι solo piano είτε είναι metal συναυλία στο Woodstock. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, μπορώ να σου πω ότι με το CD περισσότερο θα την έβρισκα γιατί θα μπορούσα άνετα να πατήσω pause και να πέσω για ύπνο.

    Όσον αφορά το ότι ερμηνεύει τα πάντα εξίσου θεϊκά…ε κόψε κάτι. Και να υπήρχε μια στο τρις περίπτωση να ισχύει κάτι τέτοιο, δεν τολμάς να το πεις…δηλαδή για τον Hamelin, τον Volodos και την Argerich τί να πούμε δηλαδή; Μην τρελαθούμε τελείως…έλεος. Άσε το συννεφάκι ήσυχο και άκουσε πράγματα να ανοίξει λίγο το μυαλό σου.

  22. nefstathiadis says:

    Να πω και εγώ μία άποψη, μη έχοντας παίξει πιάνο. Πράγματι νοιώθω οτι όταν ακούω έναν καλλιτέχνη να ερμηνεύει το οποιοδήποτε έργο, θέλω το κάτι παραπάνω από αυτόν. Κάτι που δεν το έχω ξανακούσει, κάτι που θα με ξαφνιάσει που θα με εκπλήξει. Περιμένω να ακούσω κάτι που θα με μαγέψει ακόμα και αν υπάρχει ένα φαλτσάκι κάπου ή ένα λαθάκι κάπου αλλού. Μην ξεχνάμε οτι οι ηχογραφήσεις σε στούντιο (όχι οι live) διαθέτουν ένα πλεονέκτημα προκειμένου να γίνουν τέλειες. Αμα κάτι δεν αρέσει στον καλλιτέχνη, στον μάνατζερ ή απλά στον ηχολήπτη, πατάς pause και το ξαναγράφεις και μετά πέφτει μοντάζ. Όταν όμως ακούω live έναν καλλιτέχνη, ΝΑΙ θέλω να ξεπεράσει τον εαυτό του ή τουλάχιστον να ξεπεράσει το…CD. Και ο Πογκορέλιτς κατ’ εμέ δεν το έκανε. Ήταν πολύ καλός αλλά nothing exceptional. Για τη δικιά μου λογική και με βάση τη δικιά μου μουσική παιδεία, εμπειρία και γνώσεις.

    Όπως δεν ξεπέρασε τον εαυτό του και ο Μπρέντελ έχω την αίσθηση, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση αφού σε αυτόν υπάρχει το μεγάλο ελαφρυντικό της ηλικίας.

  23. ToyMaker says:

    Πολύ σωστά τα λες, και το γεγονός ότι δεν έχεις παίξει πιάνο κάνει ακόμα πιο σεβαστή την άποψή σου.

  24. Μάνια says:

    ΤoyMaker
    Πολυ φορα δεν πηρες?

    Επειδη ζουμε στο βασιλειο της επαγγελματικης ασχετοσυνης -οπου ολα ειναι
    θολωμενα και ο καθενας λεει οτι του κατεβει – σημαίνει τελικα οτι οποιος ειναι ασχετος με τ΄αντικειμενο είναι καλύτερος-(χωρις διαθεσης προσβολης του κ.Ευσταθιάδη) – αρα σωστός και σεβαστος(?)
    και επειδη ειθισται να βασιλευουν οι μονοφθαλμοι τους τυφλους
    δεν υπαρχουν και ανθρωποι που βλέπουν?!

    Εσυ αληθεια που κατατασσεις τον εαυτό σου?
    Γιατι για να μην ξέρεις οτι το encore ηταν απο τα οp.118 του Βrahms μαλλον στους ασχετους ανηκεις που το παιζουν ομως σχετικοί .
    Oποτε χαμένος απο χέρι.

    Επισης πολλοι εχετε μαλλον την ιδια αρρωστια.
    Φερνετε αμεσως για παραδειγμα Argerich,Volodos(kαλα που δεν ειπες και τον Lang-Lang.)
    ή οποιονδήποτε αλλον.(εκτος απο τον Pletnev υποθετω)
    Αν νομιζεις οτι αυτοι παιζουν θει΄κα δεν εχω καμμια αντιρρηση.
    Ειναι σαν να μιλάμε για τον Πλάτωνα και να μου λες τοτε τι να πούμε για τον Καρνεάδη η τον Αρίστιππο.
    Απο τα επιπεδα αυτα και πανω ο καθένας εχει τα γούστα του και είναι σεβαστα.(αν και σίγουρα δεν μπορει να συγκρίνεις τον Πλάτωνα μα τον Καρνεάδη)
    Σεβαστο δεν ειναι να λες π.χ. οτι “ο Πλάτωνας ειναι χαλια γιατι δεν βγαζω καποιο νοημα.”

    Τέλος αν για ΄σενα η ουσια είναι σε ποιο tempo
    θα παίξει τα κομμάτια ο πιανίστας και αν θα κανει και θεατρίνισμους….
    τοτε μαλλον η λεξεις ερμηνεία,δημιουργια κ.τ.λ σου είναι αγνωστες.
    Πηγαινε να παρακολουθεις καλύτερα τις συναυλιες των Ελληνικων Ωδείων.
    Θα εχεις και μπόλικη απο την ηλεκτρισμενη ατμοσφαιρα που θέλεις μιας και γενικως εδω παιζουν περισσότερο θέατρο παρα μουσικη.

    Θα σου ελεγα οτι σε δέκα χρόνια μπορει και να καταλαβαινες κατι απο τον Pogorelich
    αλλα και παλι δεν είμαι σιγουρη
    διοτι δεν ξερω
    αν εχεις βαλει και στόκο στο κλεισμένο σου μυαλο.
    Κατα τ΄αλλα μπορει να εισαι πολυς καλος σε καποιον άλλο τομέα ή
    να είσαι απλα πολύ καλός
    Ανθρωπος -και τετοιους χρειαζεται η Ανθρωποτητα
    Οπότε συμβουλή μου:
    keep walking but in your fields.

    Mε ειλικρινή εκτίμηση για ολες σου τις προσπάθειεςστην Τέχνη
    Μάνια

  25. nefstathiadis says:

    Πάντως εγώ δεν ανέφερα ως παράδειγμα ούτε τον Volodos ούτε τον Pletnev ούτε τον lang Lang!! Ανέφερα ως παράδειγμα πιανίστες ή γενικότερα σολίστ (γιατί έχω δει και τον Ροστροπόβιτς twice), που έχω δει live είτε στην Ελλάδα είτε εκτός. Σαφώς και δεν μπορώ να κρίνω έναν καλλιτέχνη σε επαγγελματικό επίπεδο. Δεν γνωρίζω το πιάνο ως τέχνη, δεν μπορώ να εκτιμήσω την τεχνική αν είναι καλή ή όχι, δεν μπορώ καλά καλά να κρίνω αν ένα πιάνο είναι ξεκούρδιστο (παρ’ όλο που ο μικρός μου γιός κάνει πιάνο εδώ και ένα χρόνο και κάτι!!!).
    Το μόνο που μπορώ είναι να συγκρίνω τα live μεταξύ τους (πχ η Hammerklavier της Uchida ήταν καλύτερη από αυτή του Badura Skoda έτσι οπως θυμάμαι τις δύο ερμηνείες) ή να συγκρίνω καλλιτέχνες από live με ηχογραφήσεις. Ε, σε αυτή τη σύγκριση, ο Πογκορέλιτς μου φάνηκε οτι υστέρησε σε σχέση με αυτά που ξέρω από τη δισκογραφία του. Ο Σοπέν που άκουσα στο μέγαρο δεν είχε ουδεμία σχέση με αυτό που ξέρω από τα cd της DG.

    Kαι πάλι τονίζω, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να κρίνω με επαγγελματικά κριτήρια.

    Μάνια μην ανησυχείς και δεν…με προσέβαλες με αυτό που είπες🙂

    Y.Γ. ¨Εχει κανείς ακούσει την ηχογράφηση Levine/Kissin στα κονσέρτα 2&5 για πιάνο του Μπετόβεν; Αν ναι, εντυπώσεις;;;
    Y.Γ. 2: Οι σονάτες του Μπετόβεν από τον Paul Lewis έχουν κανα ενδιαφέρον ή ειναι …”της σειράς” ή τέλος πάντον άνευ ενδιαφέροντος;

  26. ToyMaker says:

    Μάνια,

    Αν την ασχετοσύνη εσύ την μετράς σε κάποιον με το αν κατέχει όλη την κλασσική ανθολογία από μνήμης, είσαι για τα πανηγύρια. Ναι, δεν ήξερα το Intermezzo, ούτε το Opus ούτε το νούμερο. Αλλά αν σταθώ σε αυτό που άκουσα στο ρεσιτάλ, δεν θέλω να το μάθω κιόλας. Catch my drift? Ή αυτό το πολύτιμο κομμάτι γνώσης σε κάνει εσένα σχετική;

    For the record, δεν είμαι επαγγελματίας μουσικός. Και να ήμουν, δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να φτάσω στο επίπεδο να κουβαλάω όλο το imslp.org (free αυτή η πληφορορία) στο κεφάλι μου. I have a life, you know?

    Βασικά είχα την ευκαιρία να γίνω επαγγελματίας και μάλιστα παρατώντας το Λύκειο. Αλλά δόξα τω Θεώ που επέλεξα να μην το κάνω για αυτόν ακριβώς το λόγο: επειδή όπως λέει και η κλασσική ρήση, οι απόψεις είναι σαν τις κωλοτρυπίδες: ο καθένας έχει από μία, αλλά κανείς δεν θέλει να την ακούσει. Και ειδικά στο πεδίο της “κουλτούρας” και της “τέχνης”…και οι πέτρες έχουν άποψη, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανένα αντικειμενικό κριτήριο. Συνεπώς, πιάσ’τ΄αυγό και κούρευ’το.

    Πολλά πράγματα συντελούν σε μια καλή εκτέλεση. Και ναι, ένας πολύ βασικός παράγοντας είναι και το tempo. Αν συγκαταλέγεσαι στους ανθρώπους που ακούνε / εκτελούν μουσική αυστηρά βάσει μουσικότητας και όχι συνολικής ερμηνείας, δικό σου πρόβλημα (διότι περί προβλήματος πρόκειται, αν θεωρείσαι “επαγγελματίας”). Δεν θα ήταν κακό να αναλογιστούμε για μια στιγμή “έτσι θα το έπαιζε ο συνθέτης;”, και ΜΕΤΑ να βάλουμε τη δική μας πινελιά. Αν ήταν έτσι, όλοι θα παίζανε Liszt με φοβερή μουσικότητα από 3ο μέση, στο μισό ρυθμό, για να χαίρεται η γιαγιά τους στη συναυλία του ωδείου. Έτσι το ξέρω και γω. Τι μου λες τώρα εσύ για σκάλες στον ουρανό και Kinder Bueno σε οικογενειακή συσκευασία με έξτρα ξενερίνη…εδώ σου λέω ότι βαρέθηκα τη ζωή μου και ευτυχώς δεν ήμουν ο μόνος. Αν διαβάσεις παραπάνω τι έγραψα, θα καταλάβεις τι εννοώ όταν λέω ότι ερμηνευτές που ερμηνεύουν για την πάρτη τους και για τους λίγους είναι καμμένοι από χέρι. Διάβασε προσεκτικά τί λέει ο κ. Ευσταθιάδης. Τέτοιων ανθρώπων μετράει η γνώμη, όχι εμένα του “ημιμαθή” ούτε εσένα της “γκουρού”. Έλα μίλα μου εσύ τώρα για “κλεισμένα μυαλά”…με στόκο ή χωρίς.

    Από ό,τι αντιλαμβάνεσαι, όταν μιλούσα για σκηνική παρουσία δεν αναφερόμουν στα καραγκιοζιλίκια του Lang Lang (αν και παίζει τις κάλτσες του το παιδί). Αλλά παράλληλα δεν χρειάζεται να είμαστε και στον αντίποδα, σαν τον φίλο σου τον “Pogor” που ήταν ανύπαρκτος. ΣΚηνικά ανύπαρκος ήταν και ο Rachmaninoff, αλλά ήταν ο Rachmaninoff. Συνεπώς, κάνε κάτι ρε μεγάλε να πάρει το κοινό λίγο τα πάνω του, θα καθαρίζουμε τις τσίμπλες σε λίγο. Και ελπίζω να μην φτάσω ποτέ να εκτιμήσω τέτοιου είδους εκτέλεση, ούτε σε 10 ούτε σε 50 χρόνια, γιατί αυτό θα σημαίνει ότι το φυσιολογικό μου αντικούκου θα έχει φτάσει το σημείο που δεν υπάρχει επιστροφή, και εκεί θα αρχίζει ο “στόκος” που ανέφερες να κάνει pile-up.

    Οπότε δεν χρειάζεται να εκτιμάς τις “προσπάθειές” μου στην Τέχνη, γιατί απλά δεν υπάρχουν. Για την πάρτη μου παίζω πιάνο και βγάζω γούστα, και κατά τη γνώμη μου ναι, ο Pogorάκος ήταν χάλια. Δεν σου αρέσει η γνώμη μου; Ξέρεις το παρακάτω.

    Άιντε και καλόν ύπνο…ώρα για λίγο Dissection.🙂

  27. […] αποκομισει σε δύο ρεσιτάλ πιάνου (Άλφρεντ Μπρέντελ, Ίβο Πογκορέλιτς) από το γεγονός οτι ο κόσμος έβηχε σαν τρελός χωρίς […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s