Αγοραστός από τα 36.000 πόδια

Posted: November 13, 2008 in Περί γαστρονομίας
Tags: , , , ,

agorastos

Σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές είμαι on the way για το Λονδίνο για δουλειά. Στο ipod με συντροφεύει η Kim Wilde με το “You came” ενώ απομένουν περίπου δύο ώρες για το Stansted.

Εχθές το βράδυ υπήρχε έξοδος με συναδέλφους και συνεργάτες από το γραφείο. Έτσι απλά ως ένα thank you δείπνο για τη χρονιά που φεύγει σε έξι εβδομάδες. Η επιλογή του μέρους που θα περνάγαμε το βράδυ μας ήταν αποκλειστικά δικιά μου αφού η παρέα μου το ανέθεσε εν’ λευκώ, γνωρίζοντας οτι  συνήθως οι επιλογές μου είναι πετυχημένες.

Έτσι λοιπόν βρεθήκαμε γύρω στις 20.30 στο εστιατόριο (δεν μπορώ να το πω ούτε ταβέρνα αλλά ούτε ψητοπωλείο όπως αναγράφεται στα στοιχεία και της σφραγίδα της επιχείρησης) του Δημήτρη Αγοραστού στο Γέρακα. Μόλις 500 μέτρα από τα καινούργια γραφεία της Bold, γεγονός που έκανε πολύ εύκολη την πρόσβαση για τους περισσότερους εκ’ των καλεσμένων.

O χώρος του εστιατορίου ίσως εκ’ πρώτης φαντάζει μικρός, ωστόσο μπορεί άνετα να φιλοξενήσει περίπου τριάντα με τριανταπέντε κουβέρ σε ένα σερβίς. Για όσους κάθονται από την αριστερά –όπως μπαίνει κανείς- μεριά, υπάρχει και ένα ψηλό άνοιγμα πάνω από τον πάγκο που χωρίζει σάλα και κουζίνα, το οποίο σου δίνει την αίσθηση οτι βλέπεις και μέσα στην κουζίνα.

Έχοντας να πάω περισσότερο από ένα μήνα, αντίκρυσα μία κάρτα φαγητού που κατά 80% ήταν νέα, και μάλιστα όπως μας είπε η Ρίτσα (η κυρία Αγοραστού), είμασταν από τους πρώτους πελάτες (αν όχι ΟΙ πρώτοι) που την αντικρύζαμε αφού είχε αναρτηθεί. Από τα παλιά πιάτα ξεχώρισα τόσο τον εξαιρετικό μουσακά με τις καραβίδες όσο και το κριθαράκι με τις γαρίδες και την τρούφα, πιάτα που αμφότερα δοκιμάσαμε. Και που φυσικά ήταν –όπως πάντα- εξαιρετικά. Παράλληλα δοκιμάσαμε ένα πιάτο με τηγανιτές baby σουπιές, ποικιλία από διάφορα μανιτάρια σωταρισμένα ή ψητά, και μία φρεσκότατη πράσινη σαλάτα με ρόκα πορτοκάλι, κουκουνάρι και μικρά ντοματάκια. Όλα μα όλα τα πρώτα πιάτα ήταν πραγματικά εξαιρετικά. Και όχι μόνο αυτό. Ήταν όπως όλες τις προηγούμενες φορές. Στο ίδιο υψηλό ποιοτικό στάνταρ το οποίο έχω συνηθίσει από το συγκεκριμένο εστιατόριο.

Στο ipod πλέον έχει πάρει θέση η Martha Argerich ερμηνεύοντας το 1ο κονσέρτο για πιάνο του Tchaikovsky, και εγώ συνεχίζω ακάθεκτος. Στα κυρίως πιάτα, ήρθαν στο τραπέζι μόνο δύο διαφορετικές επιλογές. Οι τέσσερις από τους έξι παρήγγειλαν αντρεκότ σχάρας. Για εμένα μπορεί να φαντάζει απλή –και συνήθως μη προτιμητέα- επιλογή, ωστόσο επειδή ζητήθηκαν τρία διαφορετικά ψησίματα, οφείλω τουλάχιστον να ομολογήσω οτι ήταν και τα τρία ολόσωστα. Και βέβαια δεν κρίνω τις επιλογές των συναδέλφων. Ο καθείς επιλέγει αυτό που του κάνει κέφι.

Εγώ ωστόσο –μαζί με το Χρήστο- πήρα το φοβερό και τρομερό κατσικάκι στη γάστρα. Ένα πιάτο που πραγματικά σε κάνει να παραμιλάς. Ένα κατσίκι το οποίο είναι τόσο τρυφερό που λυώνει ίσως όχι με την καρδιά ενός μαρουλιού αλλά με ένα απλό άγγιγμα του πιρουνιού. Μαγειρεμένο μαζί με διάφορα μυρωδικά που δημιούργησαν μία σως η οποία σε προκαλούσε για περεταίρω “παπάρες”

Παρέα με όλα αυτά και τρία μπουκάλια κρασί (Πέτρινες Πλαγιές για λευκό και Φτελιά για κόκκινο) από την μικρή ίσως αλλά ιδιαίτερα προσεγμένη κάρτα με επιλογές αποκλειστικά από τον Ελληνικό Αμπελώνα. Kαι σε τιμές…που δεν δαγκώνουν (όπως συμβαίνει σε πολλά μέρη στην Ελλάδα με το κρασί).

Και όλα τα παραπάνω, μαζί με τέσσερα επιδόρπια και με ένα εξαιρετικά φιλικό και αποτελεσματικό σέρβις, για λιγότερο από 50 ευρώ το άτομο. Νομίζω οτι πρόκειται για ΤΟΝ ορισμό του Value for Money για τη γαστρονομική Αθήνα του σήμερα. Και –αν και είναι δύσκολο τη σήμερον ημέρα- κάποιος προσπαθήσει να μην συσχετίσει το value με το money, μιλάμε για μία εξαιρετική επιλογή η οποία –κατ’ εμέ- όχι απλά ικανοποιεί τον επισκέπτη με αυτό που θα φάει, αλλά κάτι παραπάνω. Θα έλεγα οτι έως και τον εντυπωσιάζει. Όπως εντυπωσιάζει το τρίο  Baremboim-Perlman-Yo Yo Ma στην ερμηνεία του τριπλού κονσέρτου του Beethoven το οποίο με συντροφεύει σε αυτές τις γραμμές του κειμένου, καθώς πετάμε πάνω από τη Βασιλεία.

Το εστιατόριο του Δημήτρη Αγοραστού βρίσκεται στη γωνία των οδών Θεσσαλονίκης 25 και Βοιωτίας στο Γέρακα, απέναντι από το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι το 2106617353

Comments
  1. niki says:

    πολύ καλό!

  2. yawningsplits says:

    Τα επιδόρπια ήταν απίστευτα! Δεν αρκεί απλά μια αναφορά🙂 Πολύ καλή επιλογή🙂

  3. Valia says:

    σίγουρα τα ευγενικά σχόλια που διάβασα, για τη συγκεκριμένη επιχείρηση έχουν το στοιχείο της υπρβολής!!! με 50 ευρώ το άτομο πάει κανείς στο baraonda και απολαμβάνει κουζίνα υψηλών απαιτήσεων σε πολυτελές περιβάλον, χωρίς να πονούν τα οπίσθιά του από τα καθίσματα , περιορισμένος σε ένα χώρο που σε παραπέμπει σε συνοικιακό μπακάλικο…sorry

  4. nefstathiadis says:

    δεκτή η άποψή σου. Ο καθένας μας δικαιούται να πιστεύει οτι θέλει για τον Αγοραστό, το Baraonda και κάθε μαγαζί που προσφέρει εστίαση ή γενικότερα διασκέδαση.
    Εγώ πχ το Baraonda το θεωρώ ένα δήθεν μαγαζί στο οποίο πας για να “δεις και για να σε δούνε”, για να γλύψεις τον μετρ και τους πορτιέρηδες, και για να φας ένα -στην καλύτερη των περιπτόσεων- μετριότατο φαί.
    Προτιμώ τα 50 ευρώ να τα δώσω στο “μπακάλικο” -οπως το αποαλείς- παρά σε ένα δήθεν προϊόν lifestyle & marketing

  5. Andreas says:

    Συμφωνώ με Βάλια.
    Ήμασταν και εμείς ενα απο τα θύματα των παράλογων κριτικών που κυκλοφορούν..
    Απλά μέτριο και όσον αφορά το value 4 money εκεί είναι που παίρνει μηδέν με τόνο!
    Ρε παιδιά, πόσα σας δίνουν για να γράφετε τέτοιες κριτικές;;;

  6. nefstathiadis says:

    εμενα προσωπικά δεν μου δίνει κανείς απολύτως τίποτα. Και θα σε παρακαλούσα άλλη φορά να χρησιμοποιείς καλύτερες εκφράσεις…

    Ο καθένας μας έχει την άποψή του και δικαιούται να την εκφράζει ελεύθερα. Εγώ όσες φορές είχα πάει, είχα φάει καλά και αυτό έγραψα. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Αν εσύ ή η Βάλια ή ο οποιοσδήποτε θεωρείτε οτι ο κάθε Αγοραστός δεν είναι καλός ή value for money ή οτιδήποτε άλλο, οκ δικαίωμά σας… Δεν μπορείς όμως να ακυρώνεις τις απόψεις των άλλων..

    Διάβασε το ακριβώς παραπάνω μήνυμά μου (11/3/2009) που αναφέρομαι στο Μπαραόντα και θα καταλάβεις τι θέλω να πω…

  7. Andreas says:

    Νομίζω πως οι εκφρασεις μου είναι απολύτως κόσμιες. Το “πόσο σας δίνουν” είναι εύλογη απορία ενος πελάτη που δεν βρήκε τίποτα το ιδιαίτερο στο συγκεκριμένο εστιατόριο και που διαβάζει αμφιλεγόμενες κριτικές.
    Είναι γνώμη μου όπως και οι δικές σας (που είναι σεβαστές) αλλά (κατα την δική μου πάλι γνώμη) παράλογες.
    Καμία απολύτως μομφή..

  8. nefstathiadis says:

    Η ενστασή μου έχει να κάνει με το οτι η συγκεκριμένη έκφραση υπονοεί έως και χρηματισμό…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s