Στριμωγμένοι σαν σαρδέλες

Posted: January 11, 2009 in Περί γαστρονομίας
Tags: , , , ,

Εχθές αποφασίσαμε με τη Σοφία να βγούμε για φαγητό. Είχαμε αποφασίσει από την Τρίτη να πάμε στο Matsuhisa και η σχετική κράτηση είχε γίνει εγκαίρως. Η παρέα αποτελείτo από τρία άτομα και -τι πιο λογικό- θα περίμενε κανείς το τραπέζι μας να είναι των τεσσάρων ατόμων στρωμένο για τρεις. Ωστόσο μόλις ο σερβιτόρος μας οδήγησε στο τραπέζι μας, με έκπληξη διαπιστώσαμε οτι δεν καθόμασταν σε “τεσσάρι” αλλά σε τραπέζι για δύο στο οποίο είχε προστεθεί και τρίτο κουβέρ!! Τραπέζι το οποίο κανονικά θα έπρεπε να δίνεται σε ζευγάρια, δώθηκε σε τρεις. Η ταλαιπωρία ήταν μεγάλη κατά τη διάρκεια του φαγητού. Δεν μπορούσαμε να κουνήσουμε ή να απλώσουμε τα χέρια μας με άνεση. Δεν μπορούσαμε να κινήσουμε τα πόδια μας αφού ανά πάσα στιγμή πατάγαμε ο ένας τον άλλο. Το τραπέζι έδειχνε διαρκώς γεμάτο παρόλο που συνήθως είχε επάνω ένα μόνο πιάτο με φαγητό (συν τα ατομικά πιάτα του καθενός μας), ενώ μαζί με ποτήρια ποτού/νερού η κατάσταση γινόταν πραγματικά δύσκολη. Για να πιάσω το ποτήρι του μαρτίνι έπρεπε να σπρώξω πιο πίσω το νεροπότηρο αφού “‘εβρισκε” στο πιάτο με τις γαρίδες…

Αντιλαμβάνομαι πως το να “θυσιάσεις” τεσσάρι τραπέζι για να καθίσεις τρία άτομα, σου κόβει ένα άτομο κέρδος. Αντιλαμβάνομαι επίσης πως το να καθίσεις τρία άτομα σε τραπέζι για δύο, σου δίνει ένα επιπλέον άτομο κέρδος. Ωστόσο αυτή τη λογική του “όλα για το γρήγορο κέρδος” που συνήθως έχει ο Έλληνας, τη θεωρώ απαράδεκτη. Ιδίως μάλιστα για ένα τέτοιο εστιατόριο από το οποίο φεύγει κανείς με 100-150 ευρώ το κεφάλι κόστος. Όταν πληρώνω αυτά τα ποσά, απαιτώ να μου φέρονται καλύτερα και να μην με στριμώχνουν σα σαρδέλα στην κονσέρβα. Ή -αν μη τι άλλο- να μου το πουν εξ’ αρχής οτι θα κάτσω σε “δείγμα” τραπεζιού.

Comments
  1. niki says:

    έχεις απόλυτο δίκιο!
    αλλά και η φίλη σου βίβιαν σωστά πράττει: κράτηση 5 αντί για 4 και 4 αντί για 3.
    στο κάτω κάτω εσύ πληρώνεις, εσύ πρέπει νάσαι ο πιο μάγκας!
    θα μου πεις βέβαια γιατί τα καθίκια να σε υποχρεώνουν σ’ αυτή τη λογική; σωστό αλλά και αναπάντητο!

  2. christos says:

    κερνάω κεμπαπ στον Θανάση…και απλώνεσαι και δε θέλει κράτηση!

  3. Nikos says:

    Δεν έπρεπε να το δεχτείς.
    Εϊναι απαράδεκτο για εστιατόριο επιπέδου Nobu.
    Ισχύει ακριβώς αυτό που είπες.
    Όταν πληρώνεις σαν βασιλιάς, απαιτείς βασιλική αντιμετώπιση.
    Αλλιώς πας στον Θανάση για κεμπάπ…όπως έγραψε ο φίλος παραπάνω.

  4. nefstathiadis says:

    Νίκο, δυστυχώς δεν μπορούσα να κάνω μανούρα. Πολύ θα το ήθελα αλλά δεν μπορούσα…

  5. Αυριανιστής says:

    Πολύ θα ήθελα να δω τι θα απογίνουν αυτά τα εστιατόρια αν συνεχίσουν με αυτή τη νοοτροπία τώρα με την “κρίση”. Όσο για τη μανούρα, διαφωνώ. ΕΠΡΕΠΕ να είχες κάνει. Με κόσμιο τρόπο, αλλά να πάρουν το μήνυμα που πρέπει. Και μάλιστα εις επήκοον των γύρω πελατών.

    Το βασικότερο όλων όμως είναι ένα. Να συνειδητοποιήσουμε ότι ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ. Όταν ενσυνείδητα πηγαίνουμε και τα ακουμπάμε σε εστιατόρια με την εξωφρενικά υψηλή τιμή των 150 ευρώ το κεφάλι, και μάλιστα χρειάζεται να κλείνουμε και τραπέζι γι’ αυτό, γιατί να μην αποθρασυνθούν κι αυτοί; Στην τελική, ας μην ξεχνάμε ότι οι εγχώριοι εστιάτορες δεν είναι του επαγγελματισμού που βρίσκει κανείς στο Παρίσι, ούτε στο Λονδίνο. Εδώ είναι Μπαλκάνια, και απορώ γιατί προσδοκούμε τα εστιατόρια να αποτελούν εξαίρεση από αυτό το θλιβερό “προνόμιο”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s