Αγενής ταμίας στο κατάστημα Public

Posted: January 19, 2009 in Γεvικά
Tags: , , , , ,

Το Σάββατο το πρωί αποφασίσαμε με τη Σοφία να πάμε βόλτα στα πέριξ του Συντάγματος. Στο κλείσιμο της βόλτας μπήκαμε στο Public να χαζέψουμε βιβλία και μετά από 30-40 λεπτά καταλήξαμε στην ουρά των ταμείων του ισογείου φορτωμένοι με μπόλικο πράγμα. Τα ταμεία ήταν όλα τίγκα από 8-10 πελάτες που περίμεναν υπομονετικά να πληρώσουν. Στήνομαι και εγώ σε μία ουρά και περιμένω. Ωστόσο καθώς περνάει η ώρα, βλέπω οτι ενώ η ουρά στα άλλα ταμεία μειώνεται, στο δικό μας παραμένει σταθερή. Πίσω από τον πάγκο βλέπω δύο άτομα, την ταμία και μία άλλη η οποία κάτι της υποδείκνυε σε κάποιο πάκο από έγγραφα. Η δε ταμίας με αργές και μάλλον φοβισμένες κινήσεις να πληκτρολογεί κάτι στην ταμειακή μηχανή που είχε μπροστά της. “Ρε γαμώτο μου” λέω από μέσα μου, “Σαββατιάτικα βρήκαν να κάνουν εκπαίδευση σε νέωπα”;

Ωστόσο μετά από κανά πεντάλεπτο αποδεικνύεται πως η ταμίας δεν ήταν εκπαιδευόμενη και πως η προυσταμένη δεν ήταν εκπαιδευτής. Απλά η ταμίας θεώρησε σκόπιμο και καλό να εξυπηρετήσει κυρία η οποία είχε να αλλάξει πράγματα. Και η διαδικασία προέβλεπε αναλυτική καταγραφή των εισερχομένων, έκδοση πιστωτικού κλπ κλπ κλπ… Διαδικασία που ΟΛΑ τα καταστήματα ζητάνε να μην γίνεται -ιδανικά- Σάββατο. Ακριβώς για να αποφευχθούν ταλαιπωρίς και γκρίνιες σε μέρες που η κίνηση είναι αυξημένη.

Παρ’ όλα αυτά η ταμίας του Public θεώρησε καλό να “γράψει” πέντε άτομα ουρά, να εξυπηρετήσει την κυρία με τις αλλαγές και να μην ενημερώσει κανέναν του στυλ “ξέρετε…θα αργήσω. Πηγαίνετε σε άλλη ουρά”. Και όταν επιτέλους μετά από είκοσι λεπτά ήρθε και εμένα η σειρά μου να πληρώσω, τη ρώτησα γιατί δέχτηκε την πελάτισσα με την αλλαγή. Η απάντηση που εισέπραξα με άφησε άναυδο τόσο με το τι είπε αλλά κυρίως με το πως το είπε:

TI ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΩ; Ήρθε πελάτης με αλλαγή και δεν μπορούσα να κάνω αλλοιώς…

Όλα αυτά με υφάκι και τουπέ χιλίων καρδιναλίων και χωρίς φυσικά να τολμήσει να με κοιτάξει. Που αντί -δίνοντάς μου τα πράγματα και την απόδειξη- να πει ένα “ευχαριστώ και συγνώμη για την ταλαιπωρία”, μίλησε με ύφος λες και την έβρισε κάποιος. Καμία ευγένεια, κανένα ίχνος τύψεων για τη συμπεριφορά της. Τόσο με την πελάτισα όσο και με εμένα.

Και βέβαια αναγνωρίζω οτι η πελάτισα με τις αλλαγές μπορεί να μην μπορούσε να κατέβει στο Σύνταγμα άλλη μέρα. Δεκτόν και σεβαστόν. Ωστόσο όφειλε το Public να έχει μερημνήσει οι όποιες αλλαγές να γίνονται αλλού και όχι στα κεντρικά ταμεία απ’ όπου περνάει το μισό κατάστημα. Να γίνονται -όπως στη Fnac- σε πάγκο εκτός ταμείου. Να γίνονται στην καφετέρεια ή δεν ξέρω και ‘γω που αλλού. Όχι όμως -εν’ ώρα πανικού- στα ταμεία. Και βέβαια να φροντίσει για τη συμπεριφορά του προσωπικού που προσλαμβάνει. Να εκπαιδεύσει τους ταμίες όχι μόνο να δουλεύουν καλά το πι σι αλλά και να είναι ευγενικές και χωρίς υφάκι. Ένα συγνώμη ποτέ δεν βλάπτει…

Comments
  1. miou says:

    …πάλι καλά που η υπάλληλος δεν μασούσε τσίχλα!!!!

  2. χρήστος says:

    απ ότι φαίνεται δε μάσαγε γενικά!

  3. Nikos says:

    Τι ψάχνεις βρε Νάσο…

    Αφού πλέον είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι στην χώρα δεν υπάρχει παιδεία…κυριολεκτικά και μεταφορικά.
    Ενώ η επαγγελματική εκπαίδευση είναι μηδενική και εκτός οικονομικού προγραμματισμού των ελληνικών επιχειρήσεων.
    Το ”προσλαμβάνουμε ότι φθηνότερο και ο θεός να βάλει το χέρι του” είναι πλέον κανόνας.
    Το public σε χάλασε; To Multirama ή την Microland…τις ξεχνάς;

    Στο κομμάτι δε της ”ευγένειας”…στην δουλειά σου…πόσες φορές δεν έχεις έλθει αντιμέτωπος με πιτσιρίκια που δεν γνωρίζουν που πάνε τα 4 αλλά έχουν το ύφους 10 καρδιναλλίων και 5 Παπών, όχι μόνο δεν ακούν αλλά σου κάνουν τον έξυπνο, έχουν θράσος σε σημείο παρεξηγήσεως και είναι ανάγωγα σε σημείο να τα πλακώσεις στις γρήγορες;

    Τι να λέμε τώρα…

  4. Αυριανιστής says:

    Συμφωνώ απολύτως με το Niko. Τα τελευταία χρόνια βλέπω ότι έχει παραγίνει το κακό με την αγενή συμπεριφορά και την ελλιπέστατη εκπαίδευση (ως προς την εξυπηρέτηση του πελάτη) των υπαλλήλων σε καταστήματα, κυρίως αλυσίδες. Ιδού η ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΗ -γιατί υπάρχουν πάαααρα πολλές- δική μου εμπειρία σε κατάστημα Saturn:

    Ήθελα να αγοράσω έναν φορτιστή. Υπήρχαν 3 μπάρες-κρεμάστρες, με το ίδιο μοντέλο φορτιστή, και τρία ταμπελάκια με την τιμή -ένα πάνω σε κάθε μπάρα. Παίρνω λοιπόν το φορτιστή και όταν φτάνω στο ταμείο, διαπιστώνω ότι ήταν κατά τρία ευρώ ακριβότερος. (Προτού βιαστείτε να με πείτε τσιφούτη, να σας πω ότι δεν είναι θέμα ποσού, αλλά θέμα αρχής. Δε γουστάρω να με πιάνουν μ@λ@κ@, ούτε μένα, ούτε τους άλλους πελάτες.) Το αναφέρω λοιπόν στον ταμία κι εκεί άρχισε το γαϊτανάκι της ανευθυνότητας. Άρχισε να μου λέει “δεν μπορώ να κάνω κάτι, αφού το σύστημα έτσι γράφει, πρέπει να πάτε στον πωλητή”. Πάω στον πωλητή (αφού πρώτα πληρώνω τα άλλα είδη που είχα αγοράσει), του επισημαίνω το λάθος, εκείνος κοιτάει το σύστημα και μου λέει (μέσα από τα δόντια του κιόλας):
    -Μάλλον κάποιο μπέρδεμα έχει γίνει.
    -Αυτό το βλέπω, κύριε (του απαντώ). Το μπέρδεμα όμως δεν είναι δική μου ευθύνη. Όλα τα καταστήματα έχουν πολιτική, σε τέτοιες περιπτώσεις, να αναγνωρίζουν την τιμή στο ράφι και όχι στο σύστημα.
    Και παίρνω την εξής απάντηση:
    -Τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή!!!

    Μάλιστα κύριοι, καλά διαβάσατε. Όχι μόνο ΟΥΤΕ ΕΝΑ “συγγνώμη” (έστω τυπικό), αλλά ειρωνεία και των γονέων!

    Φυσικά το θέμα δεν έμεινε εκεί. Πήγα στην προϊσταμένη βάρδιας και ανέφερα όλη την ιστορία. Εκείνη αναγνώρισε το λάθος, τιμολόγησε το προϊόν με την τιμή ραφιού, αλλά από μόνη της ούτε λέξη απολογίας για τη συμπεριφορά του πωλητή…

  5. Αυριανιστής says:

    Πρέπει επίσης να εξηγήσει κάποιος στην περίφημη “γενιά των 400 και των 700 ευρώ” ότι κατανοούμε πως δε γουστάρουν να δουλεύουν ωράρια-λάστιχο για ψίχουλα, αλλά αυτό ΔΕΝ τους δίνει το δικαίωμα να είναι απρόθυμοι και συχνά αγενείς προς τους πελάτες, όταν το λάθος δεν είναι των δεύτερων αλλά της επιχείρησης στην οποία οι πρώτοι εργάζονται. Είτε τους αρέσει είτε όχι, για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο φοράνε τη μπλούζα της εταιρείας, την εκπροσωπούν και θα πρέπει να φροντίζουν, ο καθένας στο μέγιστο βαθμό της ευθύνης του, για τα λάθη της. Για πολλά από τα οποία μάλιστα ίσως να φέρουν και ΟΙ ΙΔΙΟΙ ευθύνη. (Ποιος ξέχασε, στην προκειμένη περίπτωση, να αλλάξει τα ταμπελάκια με τις τιμές στο ράφι;)

    Και, στο φινάλε, με ξέρεις κι από χτες ρε μεγάλε και μου λες “έτσι είναι η ζωή”;

  6. Nikos says:

    Τι να πει κανείς ”Αυριανιστή”…

    Άκου..”΄έτσι είναι η ζωή”…
    Έτσι είναι η ζωή ΣΟΥ ρε κακομοιριασμένο έπρεπε να του απαντήσεις…

    Εγώ που έχω ακούσει σε Hondo το θεικό…”ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΚΡΙΒΟ ΓΙΑ ΕΣΑΣ” …τι να πω…
    Βέβαια η κοπελίτσα φαινόταν ότι είχε ”καεί” από την πολλή λακ… 🙂

  7. Nikos says:

    Πολύ καλά έκανες Αυριανιστή και έκανες μανούρα για 3 € (1000 δρχ δηλ)
    Εϊναι θέμα αρχών (που δεν υπάρχουν πιά) και καταναλωτικής συνείδησης.
    Επειδή κανείς δεν έδινε σημασία στα 3 ευρώ…για αυτό έχουμε πατώσει και σε λίγο δεν θα έχουμε να φάμε…
    Από το πολύ κυριλίκι.
    Και να είσαι 20 χρόνια εργαζόμενος και να το παίζεις κυριλέ…πάει στο διάολο.
    Να είσαι (μόλις) απόφοιτος λυκείου και με δανεικά και ένα μισθουλάκι 650 € να θες να το πάιζεις Κόκκαλης (όπως όλη η Ελλάδα)…αυτό πάει πολύ.

    Για την ΒΑΡΙΕΣΤΗΜΕΝΗ γενια των 700 τέλος…Ε, από κάπου ξεκίνησαμε όλοι.
    Και σίγουρα όχι από διευθυντικές θέσεις ή με 3 και 4 χιλιάρικα τον μήνα.
    Ποιος τους είπε οτι εμείς στα 20 μας αμοιβώμαστε καλύτερα;
    Απλά τα πράγματα στην οικονομία ήταν καλύτερα και δεν φαινόταν σε τέτοιο βαθμό η…”αδικία”.

  8. nefstathiadis says:

    δυστυχως πολλοί από τους των 700 ευρώ που δουλεύουν πωλητές, βγάζουν στους πελάτες τα κόμπλεξ τους. Αντί να κοιτάξουν να κάνουν σωστά και υπεύθυνα τη δουλειά τους, καβαλάνε καλάμι, έχουν τουπέ και υφάκι και στο τέλος πουλάνε και ψευτομαγκιές…
    Όπως πολύ σωστά λέει ο Νίκος, ε δεν μπορείς με 650 ευρώ να το παίζεις Κόκαλης

  9. Αυριανιστής says:

    Για τη βαριεστημένη γενιά, όπως τη λες…

    …ας καταλάβει δυο πραγματάκια:

    1) Το ξαναλέω, ΔΕΝ φταίει σε τίποτε ο πελάτης να αντιμετωπίζει ειρωνεία και απροθυμία αν η εταιρεία δεν αμείβει καλά τον υπάλληλο.

    2) Όταν η “επαναστατικότητα” εξαντλείται μόνο στο πώς θα ειρωνευτούμε τον πελάτη, αλλά από την άλλη κάνουμε μόκο στην παραβίαση των εργασιακών μας δικαιωμάτων και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι πώς θα μαζέψουμε λεφτά -ή θα υπερχρεώσουμε την κάρτα- για το πανάκριβο κινητό με το οποίο θα πουλήσουμε μούρη στο τραπέζι της καφετέριας, τότε ας μην περιμένει η γενιά αυτή μια καλύτερη τύχη στη ζωή. Πάντα στην απέξω και στην αποκάτω θα είναι.
    Με άλλα λόγια:
    “Πέντε μέρες τρως αγγγούρι
    μα Σαββάτο πρώτη μούρη”.

  10. Αυριανιστής says:

    Να επανέλθω όμως και στο θέμα του Public.

    “Ειδικός πάγκος αλλαγών”, σημαίνει και 2-3 υπάλληλοι (συνολικά, σε όλες τις μέρες/βάρδιες) παραπάνω στο payroll της εταιρείας. Ξέρετε εσείς πολλές από τις μικρομεσαίας νοοτροπίας -που φαντασιώνονται ότι είναι μεγάλες- ελληνικές επιχειρήσεις που θα ήταν διατεθιμένες, όσους τζίρους κι αν είχαν, να αναλάβουν αυτή την πάγια δαπάνη;

    Γι’ αυτό μερικές φορές φτάνω στο σημείο να τάσσομαι υπέρ του ΠΛΗΡΟΥΣ αφελληνισμού της ελληνικής αγοράς.

  11. Αυριανιστής says:

    Και κάτι άλλο για το Public. (Ένα-ένα τα θυμάμαι.)

    Είναι από τα ελάχιστα καταστήματα στα οποία οι υπάλληλοι επιμένουν φορτικά να τους δώσεις στοιχεία (ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο) ακόμα και αν έχεις πάρει ένα CD. Και εννοείται, βέβαια, ότι ΠΑΝΤΟΤΕ έχω αρνηθεί σθεναρά να υποκύψω σε αυτή την ακατανόητη και ύποπτη απαίτηση. Άλλο να θέλεις να κάνεις αλλαγή, οπότε ίσως να έχουν κάποιο νόημα τα στοιχεία, κι άλλο μια απλή αγορά χαμηλού κόστους. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να δώσω τα προσωπικά μου δεδομένα στο πιάτο των ενδεχόμενων επιθετικών πωλήσεων (με φυλλάδια ή SMS) του κ. Γερμανού…

  12. χρήστος says:

    ο αγαπημένος μου υπάλληλος-ψωνάρα είναι ένας γκιόζης που δουλεέυει στο μαγαζί του λουι βουητόν στη βουκουρεστίου. ο τύπος έχει τέτοιο υφος που σου ρψεται να τον χτυπήσεις μόνο επειδή σε κοιτάει.
    από ανάλογα παραδείγματα, πολλά. συγνώμη που θα ονοματίσω αλλά οι πιο πρόθυμοι και φιλικοί υπάλληλοι είναι στο πλαίσιο, ακόμα και μέσω τηλεφώνου…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s