Revolutionary Road: η μεγάλη απογοήτευση

Posted: February 6, 2009 in Καλλιτεχνικά
Tags: , , , , ,

REVOLUTIONARY ROAD

Εχθές το βράδυ πήγαμε με τη Σοφία και είδαμε -επιτέλους- το Revolutionary Road. Την -και καλά- πολυσυζητημένη ταινία του Σαμ Μέντες με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και την Κέϊτ Γουίνσλετ και θέμα τη ζωή και την κρίση μίας νεαρής οικογένειας στην Αμερικάνικη επαρχία στα μέσα της δεκαετίας του ’50.

Ανάβοντας τα φώτα και ετοιμαζόμενοι να φορέσουμε τα μπουφάν μας για να φύγουμε, κοίταξα τη Σοφία όλο νόημα και αμέσως κατάλαβα οτι και εκείνη με κοίταξε με το ίδιο ακριβώς νόημα. “Γιατί σπαταλήσαμε δύο ώρες και 16 ευρώ για να δούμε αυτό το πράγμα;” Αυτή είναι η πρώτη σκέψη που αυθόρμητα βγήκε από τα χείλη και των δυό μας.

Η ταινία ήταν απελπιστικά αργή, χωρίς καμία απολύτως φαντασία, χωρίς σκηνοθετικά ευρήματα, χωρίς ένταση και κορύφωση. Ακόμα και σε μία περίπτωση όπως αυτή των Γουϊλερ, θα μπορούσαν να υπάρχουν ευρήματα και σκηνοθετικά τρικ τέτοια που να κάνουν την ταινία πιο…ζωντανή, πιο δυνατή. Αντιθέτως αυτό το οποίο εισέπραξα από τις περίπου δύο ώρες που έμεινα στην αίθουσα ήταν ένα φλατ και μονότονο πράγμα. Πέρασε μεν κάποιους προβληματισμούς σχετικά με τα της οικογένειας (τι, που, πως) αλλά με κουραστικό και αδιάφορο τρόπο.

Όσο για την -και καλά- εντυπωσιακή ερμηνεία της Γουϊνσλετ που πάει και για όσκαρ, ε μην τρελαθούμε κιόλας. Καλή αλλά τίποτα το ιδιαίτερο. Η άλλη της ερμηνεία στα “Σφραγισμένα Χείλη” ήταν χίλιες φορές καλύτερη για τα δικά μου γούστα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s