Τα Μαγικά του Έρωτα ή ένα βράδυ που ενω διαβαζα Σαιξπηρ, χτύπησε την πόρτα ο Λευτερης Παπαδόπουλος

Posted: March 4, 2009 in Καλλιτεχνικά
Tags: , ,

Αν η μουσική, είναι η τροφή της αγάπης, τότε ας παίζει, ας παίζει…διαβάζω τα λόγια του ερωτευμένου Δούκα Ορσίνο, στην πρώτη πράξη της Δωδέκατης Νυχτας του W.Shakespeare.

΄Παιζε, παιζε πέρασε και η ωρα ομως… ‘ σκέφτομαι. Κλείνω πανικόβλητη το παλιοκαιρισμένο μου βιβλίο, κληρονομιά απο μια φοιτητική ζωή στην αγγλική φιλολογια και τρεχω. Σάββατο βράδυ, 14 Φεβρουαρίου, διασχίζω την πλατεία Κουμουνδούρου, για να περάσω δυο λεπτά μετά, την πόρτα του θεάτρου Διπυλον. Η παράσταση ευτυχώς, δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, τα οργανα κουρδίζουν, κάθομαι στη θέση μου και απολαμβάνω αυτη την παραμυθένια στιγμή όπου νότες χωρίς σκοπό, ακούγονται δειλά, το βιολί παίζει για λιγο μια γνωστή μελωδία, το ακκορντεόν ανεβοκατεβαίνει κλίμακες, και κάποιες απο τις παρτιτούρες σκορπίζονται στο πάτωμα για λιγο….

‘Τα Μαγικά του Ερωτα’ ,είναι ένα έργο βασισμένο στο Ασμα Ασμάτων, με την ονειρική μετάφραση του Λευτέρη Παπαδόπουλου και την μεθυστική μουσική του Μαριου Στρόφαλη. Μια θεατρικη προσαρμογή σε μιούζικαλ, με την υπογραφή της Ράιας Μουζενίδου, η οποία κατα τη διάρκεια της παράστασης, στέκεται στον πάνω όροφο του θεατρου και παρακολουθεί, αγγίζοντας την κουπαστή σαν μπαλαρίνα, που έχει σταθεί στις πουέντ της, έτοιμη όμως ανα πάσα στιγμή να τις πετάξει μακριά και να χορέψει στο κέντρο της σκηνής ξυπόλητη. Δεν είναι παρα μόλις ένα λεπτό μετά το τέλος της παράστασης που το κάνει κι αυτο, μ ένα κοριτσίστικο βλέμμα και ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο. Αλλά αυτά γίνονται, μια ώρα και ένα τέταρτο αργότερα…προς το παρόν τα όργανα κουρδίζουν…

Χαμηλωμενα φώτα και απο την πρώτη στιγμή , το μουσικό στοιχείο είναι εντονα επιβλητικό, με έναν τέτοιο τρόπο όμως που δε στο φωνάζει, απλα στο δηλώνει, ειναι εκει, σε συνοδεύει, παράλληλα ομως σε οδηγεί, σε συγκινεί και σου θυμίζει πως η μουσική, είναι πραγματικα η τροφή της αγάπης, αν καταφέρεις να ανοίξεις τα μάτια για να κατανοήσεις το μεγαλείο της. Νιώθεις πώς κάθε φράση έχει γραφτει για να έχει τη δική της μελωδία, περιμένεις με ανυπομονησία το επόμενο τραγούδι, και το επόμενο τραγούδι, αναρωτιέσαι τι θα συμβεί στο άμεσο μουσικό μέλλον, και δεν υπάρχει περίπτωση να μην σιγοτραγουδήσεις τα λόγια, καθώς οι τρεις πρωταγωνιστές στροβιλίζονται στη σκηνή.

Τα τραγουδια της παράστασης γράφτηκαν για αυτην την υπέροχη ποίηση, που ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έχει καταφέρει να βάλει μέσα και έξω απο τον κόσμο μας. Αν ακούσει κανείς προσεκτικά, η δύναμη του κειμένου παραμένει αναλλοίωτη, πιστή στην πηγή της ιστορίας του κόσμου. Ομως αν αφησει τον εαυτό του να τον οδηγήσουν όλες αυτές οι εικόνες που δημιουργεί η παράσταση, και χαθεί μέσα στις σκέψεις, τότε θα νιώσει πως πολλές λέξεις δεν ανηκουν εδω. Ερχονται απο μακριά, εκφράζουν τα βαθύτερα συναισθήματά μας που πολλές φορές δε βρίσκουμε τα λόγια, ανεβαίνουν με τρελούς ρυθμούς τη σκάλα της φαντασίας μας και επιστρέφουν για να κάνουν τις σκέψεις μας εικόνες….

Παρακολουθώ την παράσταση και το μυαλό μου χάνεται μέσα σ αυτες τις σκέψεις…πιάνω τον εαυτό μου να παρασύρεται απο την μουσική, κάποιες στιγμές ακουω τα λόγια και δε συνειδητοποιώ οτι ειμαι στο θέατρο, απλά έχω την αίσθηση οτι η φαντασία μου οργιάζει και ακούω τη συνείδησή μου να μου μιλάει. ¨Η μάλλον να μου τραγουδάει…

Κορύφωση του τραγουδιού, τέλεια πτώση και…χειροκρότημα. Σκέφτομαι πόσο τυχερή ειμαι. Μέσα σε μια γενικότερη κακοφωνία, η τελευταία μια ωρα με κανει να βλέπω πιο ωραιες εικονες. Το τελευταίο τέταρτο δε, με βρίσκει να τραγουδάω. Μες στο μεθύσι του ερωτα, αφήστε με, αφήστε με να μεινω…Κι ας κυματίζει πάνω μου, αιώνια η αγάπη.

William αγάπη μου, το ξέρεις οτι εισαι μοναδικός για μένα, όμως σήμερα σ’απάτησα…Και ναι, ειναι αυτο που νομίζεις…

Αλεξάνδρα Μπουτοπούλου
17 Φεβρουαρίου 2009

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s