Archive for April, 2009

Οδηγώντας την Κυριακή το μεσημέρι προς την Κηφισιά και τον “Τηλέμαχο”, είδα σε διερχόμενο αυτοκίνητο κάτι που με προβλημάτισε. Είδα τον οδηγό (γυναίκα στο συγκεκριμένο παραάδειγμα) να οδηγεί φορώντας ακουστικά ipod και προφανώς ακούγοντας μουσική (δεν θα είχε λόγο να τα φοράει αν δεν άκουγε)!! Απομακρυνόμενο το αυτοκίνητο συνηδειτοποίησα οτι το σκηνικό αυτό το έχω ξαναδεί. Έχω ξαναδεί οδηγούς αυτοκινήτων να οδηγούν ακούγοντας μουσική από ακουστικά και όχι από το κλασσικό ραδιόφωνο/cd του οχήματος!!

Μία φορά στο παρελθόν που δοκίμασα να το κάνω και να οδηγήσω με ακουστικά, σταμάτησα στα πέντε μέτρα και τα έβγαλα. Ήμουν τόσο απομονωμένος από τον έξω κόσμο και δεν άκουγα σχεδόν τίποτα, που αυτό με έκανε να φρικάρω. Νόμιζα οτι πήγαινα κάπου χωρίς να μπορώ να αντιληφθώ τίποτα από όσα συνέβαιναν γύρω μου. Τα γύρω αυτοκίνητα που ενδεχομένως κόρναραν, τον τροχονόμο με τη σφυρίχτρα του, το ασθενοφώρο ή το όχημα της πυροσβεστικής… Δεν ξέρω αυτοί που το κάνουν αν μπορούν να οδηγούν και να μην ακούν αλλά εγώ προσωπικά δεν μπορώ. Το θεωρώ έως και επικίνδυνο με βάση το πως βλέπω τον εαυτό μου ως οδηγό αλλά και με βάση το τι σαβούρα κυκλοφορεί στους Ελληνικούς δρόμους.

Ξέρω οτι ο Κ.Ο.Κ απαγορεύει τη χρήση κινητού χωρίς την κατάλληλη συσκευή  bluetooth προκειμένου να μην εμπλέκονται τα χέρια κατά τη χρήση. Και πολύ καλά κάνει, ασχέτως αν το μέτρο έχει χαλαρώσει πάρα πολύ. Στο τηλέφωνο επιπρόσθετα, το ένα αυτί του οδηγού είναι ελεύθερο και μπορεί να ακούει και να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του. Να ακούσει ένα κορνάρισμα, μία σειρήνα. Στο ipod όμως; Πως θα ακούσει ο οδηγός τι γίνεται γύρω του; Ή μήπως όταν το ακούσει θα είναι πολύ αργά; Εκτός εάν -από την άλλη-, η δικιά μου αντίδραση στη χρήση ipod ήταν απλά η εξαίρεση σε έναν κανόνα που λέει οτι ο οδηγός δεν έχει ιδιαίτερο πρόβλημα με ακουστικά στα αυτιά και πως η αντίληψή του και η ικανότητά του δεν επηρεάζονται από τη μουσική.

υ.γ. έχω δει κωφάλαλο να οδηγεί. Ξέρει κανείς αν προβλέπεται χορήγηση διπλώματος σε αυτή την κατηγορία ατόμων;

pasxa1

Τις ημέρες του Πάσχα και ιδίως κατά την έξοδο και την είσοδο στις μεγάλες πόλεις, παρατηρείται πραγματικά ένας χαμός στις Εθνικές και επαρχιακές οδούς. Στην άσφαλτο κυκλοφορούν κάθε λογής “Ελληνάρες” οδηγοί οι οποίοι κυριολεκτικά ξεσαλώνουν, θέτοντας πολλές φορές σε κίνδυνο τόσο τη ζωή τους όσο και τις ζωές των άλλων. Τι είδα λοιπόν φέτος το Πάσχα:

  • Εκατοντάδες οδηγούς δικύκλων να οδηγούν στη λωρίδα ασφαλείας (η μικρή στο πλάϊ). Η οδήγηση αυτή δημιουργεί μποτιλιάρισμα και έξτρα συμφόρηση αφού αν η Εθνική σε εκείνο το σημείο έχει 2 λωρίδες, αυτόματα γίνονται 3 (με τη χρήση της αφαλείας) και όπου έχει έργα ή τούνελ όσοι οδηγούν στην ασφαλείας, “χώνονται” προς τα αριστερά για να βγουν στον κυρίως δρόμο, αναγκάζοντας τους οδηγούς να κόβουν ταχύτητα για να τους αφήσουν να βγουν. ΄Χώρια δε, είναι από πολύ δύσκολο έως αδύνατο για κάποιο όχημα με πρόβλημα να σταματήσει στην ασφαλείας αφού θα έρθει από πίσω κορνάρωντας ο Ελληνάρας (δεν είναι δυνατόν όλες οι στάσεις να γίνονται σε χώρους Parking). Φανταστείτε λοιπόν τι χάος επικράτησε στο τούνελ της αρπαχτής στο Αρτεμήσιο όπου οι 2+1 (ασφαλείας) λωρίδες, γίνονται ξαφνικά ΜΙΑ!!
  • Ελληνάρες να “χώνονται” σφήνα από λωρίδα σε λωρίδα στο διόδια μπας και κερδίσουν κανα μέτρο στην ουρά (ή και free πέρασμα από το e-pass όπως λέει ο φίλος αναγνώστης Αυριανιστής), ή με πρόσχημα οτι δεν είδαν ποιά είναι η λωρίδα για E-Pass.
  • All time classic οδήγηση και προσπέραση από δεξιά χωρίς προφανή και σοβαρό λόγο
  • Οδήγηση στην αριστερή με ταχύτητες < 100χλμ/ώρα που καθιστούν το όχημα τουλάχιστον επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια
  • Σβηστά φώτα στα τούνελ (είπα στο προηγούμενο ποστ: “τα φώτα τα ανάβουμε όχι για να βλέπουμε αλλά για να μας βλέπουν”
  • Οδήγηση σε διαγραμμισμένα σημεία της Εθνικής/Αττικής Οδού (εκεί που κάποια λωρίδα “κλείνει” προκειμένου να στενέψει ο δρόμος). Και μάλιστα κορνάρωντας επειδή άθελά σου τους “κλείνεις” (πως να μην τους κλείσεις αφού δεν μπορείς να φανταστείς από που σου έρχονται-πόσο μάλλον όταν το σημείο από όπου έρχονται είναι σημείο στο οποίο απαγορεύεται η οδήγηση)

Πραγματικά φρίκαρα με τα όσα αντίκρυσα το Πάσχα αυτό σε Εθνικούς και επαρχιακούς δρόμους. Ο Έλληνας οδηγός έδωσε ρεσιτάλ πραγματικό στην άσφαλτο και άφησε για μία ακόμα φορά τα διαπιστευτήριά του. Η αστυνομία -όσο μπόρεσα να δω- ήταν εκεί που έπρεπε να είναι και προσπαθούσε να κάνει όσο καλύτερα μπορούσε τη δουλειά της. Και δεν έχω παράπονο. Το ίδιο και οι υπάλληλοι στα διόδια, βοηθούσαν την κατάσταση υποδεικνύοντας στους οδηγούς που ήταν οι λωρίδες e-pass, μοιράζοντας έντυπα κλπ. Ωστόσο το Πάσχα απ’ ότι φαίνεται είναι η χαρά του Ελληνάρα. Βοηθούντος του καιρού ξεσάλωσε…

attiki_odos_tunnel

Έχοντας οδηγήσει πάρα πολύ τους τελευταίους μήνες τόσο στην Αττική Οδό όσο και στην Εθνική Οδό στο τμήμα ως την Τρίπολη, διαπιστώνω πως η μεγάλη πλειοψηφία των οδηγών δεν ανάβει φώτα όταν οδηγεί μέσα στα τούνελ!! Παρά τις σχετικές υπενθυμιστικές πινακίδες στις εισόδους των τούνελ και παρά το τι επιτάσει η κοινή λογική, η μεγάλη πλειοψηφία οδηγεί με τα φώτα σβηστά. Και τούτο αφού “βλέπω μέσα στο τούνελ, τι να τα κάνω τα φώτα!!”. Αυτή είναι η τυπική απάντηση που δίνει ο περισσότερος κόσμος…

Μα κανείς τους δεν καταλαβαίνει πως τα φώτα τα ανάβουμε όχι για να βλέπουμε εμείς αλλά για να μας βλέπουν οι άλλοι. Τα ανάβουμε για να μην γινόμαστε επικίνδυνοι στους άλλους οδηγούς που δεν μπορούν να διακρίνουν στο σκοτάδι του τούνελ τον σκούρο όγκο του οχήματός μας… Αυτά προφανώς είναι ψιλά γράμματα για τους Ελληνάρες της ασφάλτου. Άλλωστε αν -εξ΄αιτίας του οτι δεν έχουν ανάψει τα φώτα του αυτοκινήτου τους- τους πλησιάσεις κατά λάθος επικίνδυνα αφού δεν θα τους έχεις δει, θα σου κορνάρουν ενοχλημένοι του στυλ…”πρόσεχε μαλάκα”.

commander-bob-quick

Ο εικονιζόμενος -πρώην πλέον- αξιωματικός της Σκότλαντ Γιαρντ δεν είναι όποιος και όποιος. Δεν είναι ένας τυχαίος απλός αξιωματικός. Ονομάζεται Μπομπ Κουίκ και μέχρι εχθές (8/4/2009) ήταν αρχηγός της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας της Σκότλαντ Γιαρντ. Ωστόσο σήμερα ο Κος Κουίκ είναι σπίτι του ως απλός πολίτης αφού παραιτήθηκε της θέσης του, λόγω ενός σοβαρότατου λάθους το οποίο διέπραξε και το οποίο εξέθεσε την υπηρεσία του και την ασφάλεια με την οποία θα υλοποιούνταν συγκεκριμένες αποστολές.

Τι έκανε λοιπόν ο Μπομπ. Προσερχόμενος στο πρωθυπουργικό γραφείο  (την Ντάουνινγκ Στριτ) κρατούσε στο χέρι ένα πακέτο με έγγραφα τα οποία όμως ήταν γυρισμένα προς το φωτογραφικό και κινηματογραφικό φακό. Αποτέλεσμα; Να μπορεί ο οποιοσδήποτε να διαβάσει (έστω και με σχετική δυσκολία), απόρητες πληροφορίες οι οποίες προορίζονταν για τον πρωθυπουργό!!! Μετά το λάθος του Μπομπ, η Σκότλαντ Γιαρντ αποφάσισε να διενεργήσει το περιεχόμενο το εγγράφων νωρίτερααπ’ οτι αρχικά προβλεπότανε, υπό το φόβο πως θα διέρεε στον τύπο. Μετά από το φιάσκο αυτό,  ο Μπομπ Κουίκ σήμερα παραιτήθηκε, εκφράζοντας δημόσια τη λύπη του για την αναστάτωση που προκάλεσε, αναγνωρίζοντας πως η αβλεψία του θα μπορούσε να υπομονεύσει την αντιτρομοκρατική επιχείρηση.

Είμαι πολύ περίεργος, πότε στην Ελλάδα θα δηλώσει παραίτηση κάποιο στέλεχος της αστυνομίας για τις διάφορες  -κατά καιρούς- γκάφες της αστυνομίας. Που απέδρασε ο Παλαιοκώστας σαν σόουμαν και ο Τσιατούρας είναι ακόμα στη θέση του. Που ο διευθυντής των φυλακών δεν υπέβαλε παραίτηση αλλά περίμενε να τον ‘στείλει’ ο υπουργός… Που ο υπουργός σαν μικρό παιδάκι δήλωνε <<μου είπαν οτι δεν υπήρχε περίπτωση να αποδράσει ξανά με τον ίδιο τρόπο>>. Που το Δεκέμβριο κάηκε η Αθήνα και ουδείς γαλονάς συγκινήθηκε…

Αλλά -τώρα που το σκέφτομαι- για να γίνει κάτι τέτοιο, χρειάζεται ένα βασικό συστατικό. Τσίπα. Την έχασε κανείς για να τη βρουν μπάτσοι και πολιτικοί; Οπότε η απάντηση στο -μάλλον ρητορικό- ερώτημα που θέτω ως τίτλο τούτου του κειμένου είναι προφανής. Ποτέ…

Υ.Γ. Όσοι θέλετε να δείτε τη γκάφα του Μπομπ Κουίκ, κάντε κλικ εδώ.

Βρετανίδα αστυνομικός συνελήφθη από συναδέλφους της επειδή τα βράδυα εκδιδόταν ως πόρνη, κάτι που σύμφωνα με τη Βρετανική νομοθεσία είναι παράνομο. Η 28χρονη κοπέλα (Βικτόρια Θορν τα πρωϊνά, Κέλλυ τα βράδυα), ομολόγησε την πράξη της σε δικαστήριο του Νιουκάστλ και η απόφαση αναμένεται τον Ιούλιο.

Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ του BBC, η πρώην -πλέον- αστυνομικός παραδέχθηκε πως η βραδυνή της εργασία ήταν σε ισχύ από τον Φεβρουάριο του 2007 έως τον Αύγουστο του 2008, ενώ σύμφωνα με άλλο ρεπορτάζ του Έθνους, η σύλληψή της αυτή την έκανε να χάσει τους περίπου 20 στάνταρ πελάτες που είχε σε εβδομαδιαία βάση (προς 120 ευρώ την ώρα έκαστος).

Τι καταλήγει να κάνει κανείς για να βγάλει λεφτά. Να κάνει τα βράδυα αυτό που κυνηγάει και καταδιώκει (μεταξύ άλλων) τα πρωϊνά…

Τι δουλειά έχει ενα πολιτικό πανό σε ένα ματς ποδοσφαιρου;

Γράφω τούτο το ποστ παίρνοντας αφορμή από τον αγώνα Ελλάδος-Ισραήλ στο Ηράκλειο για τα προκριματικά του μουντιάλ του 2010. Το γήπεδο είναι γεμάτο και ο κόσμος προσπαθεί και συνεισφέρει τα μέγιστα στην προσπάθεια της Εθνικής ενώ στις κερκίδες του Παγκρήτιου οι γαλανόλευκες και τα πανώ ανεμίζουν, δημιουργώντας μία πολύ όμορφη ατμόσφαιρα.

Ωστόσο κάποια στιγμή ο φακός (φωτογραφικός και τηλεοπτικός) συνέλαβε να έχει αναρτηθεί το εικονιζόμενο πανό. Ένα πανό καθαρά πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Δεν θα μπω στο τριπάκι να δω αν έχουν δίκαιο όσοι παίρνουν το μέρος των Παλαιστινίων στην όλη διένεξη με το Ισραήλ. Ούτε πρόκειται να εξετάσω αν οι Ισραηλινοί έχουν δίκαιο στη στάση την οποία τηρούν. Αυτά είναι ζητήματα που αφορούν άλλη συζήτηση. Και σίγουρα δεν αφορούν έναν αγώνα που διεξάγεται με μπάλες και αθλητικά παπούτσια και όχι με όπλα, κράνη και άρματα μάχης. Είναι πραγματικά ντοπή κάθε όποτε Ελληνική ομάδα παίζει με Ισραηλινή, να αναρτώνται πανό υπέρ της ελευθερίας της Παλαιστίνης. Όπως είναι εξ’ ίσου ντροπή κάθε όποτε παίζει Ελληνινή ομάδα με Τουρκική, να αναρτώνται κυπριακές σημαίες και να ζητοκραυγάζουμε υπέρ της ελευθερίας της βορείου Κύπρου και των κατεχομένων.

Ο αθλητισμός πρέπει να περιορίζεται μέσα στο γήπεδο και μόνο εκεί και δεν πρέπει να παίρνει πολιτικές προεκτάσεις. Ο αθλητισμός είναι διασκέδαση και διέξοδος για χαλάρωση και όχι διέξοδος για εκτόνωση κομπλεξικών πατριωτικών αρχών και παραδόσεων. Οι αθλητές μεταξύ τους είναι απλά αντίπαλοι για όσο διαρκεί ο αγώνας. Αντίπαλοι και όχι εχθροί. Ενδέχεται δε να είναι και συμπαίκτες σε συλλογικό επίπεδο. Τι θα κάνουμε δηλαδή; Θα τους αποθεώνουμε κάθε Σαββατοκύριακο όταν παίζουν με τους συλλόγους τους και θα τους κράζουμε τις Τετάρτες όταν παίζουν με την εθνική τους κόντρα στη δική μας;

Μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον τέσσερα παραδείγματα αθλητών προερχόμενων από ΙσραήλΤουρκία που έχουν αγωνιστεί σε Ελληνικό σύλλογο. Όντεντ Κάτας (Ισραήλ-μπάσκετ-Παναθηναϊκός), Γιοτάμ Χαλπερίν (Ισραήλ-μπάσκετ-οσφπ), Ίμπο Κουτλουάϊ (Τουρκία-μπάσκετ-Παναθηναϊκός/αεκ), Ντενίζ Μπαϊκαρά (Τουρκία-Ποδόσφαιρο-Ξάνθη), τίμησαν ή τιμούν τα συμβόλαιά τους με τις ομάδες τους, έχουν προσφέρει τίτλους και ευρωπαϊκές διακρίσεις και έχουν αποθεωθει από τους οπαδούς των ομάδων τους. Αυτοί δεν είναι κατακριτέτοι που ήρθαν στην Ελλάδα; Πολύ δε περισσότερο, δεν είναι κατακριτέες οι ομάδες που τους απέκτησαν; Ή μήπως οι σύλλογοι είναι υπεράνω και απλά κράζουμε…σε εθνικό επίπεδο; Μπάλα παίζουμε μάγκες. Όχι πόλεμο…

υ.γ. Η ουεφα και η φιφα -απ όσο ξέρω- έχουν απαγορεύσει αυστηρά την ανάρτηση πανό με πολιτικό περιεχόμενο και ζητάνε πάντα να κατεβαίνουν τέτοιου είδους μηνύματα από τις κερκίδες. Το συγκεκριμένο πανό κατέβηκε από το Παγκρήτιο ή έμεινε εκεί να κοσμεί το χώρο;