Archive for June, 2009

IMG_0339

Εχθές το βράδυ πήγα στο Ηρώδειο για να απολαύσω τη Φιλαρμονική της Σκάλας του Μιλάνου υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ντάνιελ Μπάρενμπόϊμ. Το πρόγραμμα περιελάμβανε το τρίτο κονσέρτο για πιάνο και ορχήστρα του Μπετόβεν, ενώ στο δεύτερο μέρος τη Φανταστική Συμφωνία του Μπερλιόζ.

H γνώμη μου για τον Μπάρενμπόϊμ είναι οτι ήταν και παραμένει ένας μάλλον μέτριος προς συμπαθητικός μαέστρος και πιανίστας. Και ποτέ δεν με είχε εντυπωσιάσει με τις ερμηνείες του εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Ωστόσο εχθές στο δεύτερο μέρος της παράστασης με εξέπληξε ευχάριστα.

Στο κονσέρτο του Μπετόβεν ο μαέστρος εκτός της διεύθυνσης της ορχήστρας είχε και το ρόλο του σολίστα στο πιάνο. Οφέιλω να ομολογήσω πως το συγκεκριμένο κόνσεπτ (μαέστρος/σολίστ από τον ίδιο άνθρωπο) αν και σε στούντιο ηχογραφήσεις το έχω ακούσει αρκετές φορές (τόσο ο Μπαρενμπόϊμ όσο και ο Ασκενάζι το συνηθίζουν), σε ζωντανή ερμηνεία πρώτη φορά το έβλεπα. Και θα έλεγα οτι με ξένισε αρκετά.

Πέραν του οτι με ξένισε όμως ο συνδιασμένος ρόλος του Μπάρενμπόϊμ, οφείλω να ομολογήσω οτι η συνολική εικόνα του πρώτου μέρους ήταν μάλλον μέτρια. Ένας Μπετόβεν άχρωμος, άοσμος, άγευστος. Χωρίς ιδιαίτερο νεύρο (στο βαθμό που μπορεί να έχει αυτό το έργο) και πάθος και με μάλλον συμβατική πιανιστική ερμηνεία.

Ωστόσο στο δεύτερο μέρος το σκηνικό άλλαξε άρδην. Ορχήστρα και μαέστρος απογειώθηκαν και η Φανταστική ήταν πράγματι Φανταστική. Πραγματικά εξαιρετική ερμηνεία ενός πραγματικά μεγαλοφυούς και δύσκολου έργου. Και δικαίως στο φινάλε ήρθε η αποθέωση από το κατάμεστο Ηρώδειο!! Nα σημειώσω επίσης πως εξαιρετικές ήταν οι ερμηνείες στα μπιζ τόσο του πρώτου μέρους (Σοπέν) όσο και του δεύτερου (εισαγωγή από το Fortza del Destino).

υ.γ.1 χάρηκα πολύ διότι μετά από πάρα πολλά χρόνια είδα γεμάτο το Ηρώδειο. Αλλά όταν λέμε γεμάτο ενοούμε κυριολεκτικά γεμάτο. Από τα επίσημα των “Λυκουρέζων” μέχρι την τελευταία σειρά του πάνω διαζώματος.

υ.γ.2 μπορεί ο Κος Σαμαράς ή ο όποιος υπουργός πολιτισμού να μαζέψει τα αδέσποτα πέριξ του Ηρωδείου; Πως τυχαίνει και γαυγίζουν όταν η μουσική είναι στα “χαμηλά” της και ακούγονται τα πάντα…

Advertisements

to-vima

Το Βήμα της Κυριακής κυκλοφόρησε σήμερα με ένα άρθρο για τη χθεσινή συνάντηση Καραμανλή-Ερτογάν πριν από τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης. Μόνο που το συγκεκριμένο ρεπορτάζ αποτελεί ένα καλογραμμένο παραμύθι, ένα δημιούργημα της τεράστιας φαντασίας κάποιου “δημοσιογράφου”. Ο λόγος; Ο Ερντογάν ποτέ δεν ήρθε στην Αθήνα!! Ανέβαλε την επίσκεψή του εχθές το μεσημέρι προφασιζόμενος λόγους υγείας!!

Ωστόσο η εφήμερίδα κυκλοφόρησε ΚΑΝΟΝΙΚΑ με το φανταστικό ρεπορτάζ στις σελίδες της!! Βέβαια η β’ έκδοση (που κυρίως κυκλοφορεί στην Αθήνα) περιελάμβανε την ακύρωση της επίσκεψης και φυσικά το φανταστικό ρεπορτάζ του παραμυθά δημοσιογράφου είχε πάει στο waste basket του mac. Ποιός ξέρει όμως πόσα άλλα τέτοια μας έχει πλασάρει η εν’ λόγω εφημερίδα (και όχι μόνο) στα πλαίσια της αμεσότητας και της εγκυρότητας που -και καλά- διέπει τον συγκεκριμένο τίτλο…

UPDATE 1: Μόλις ανακάλυψα οτι παραμυθάδες δεν έχει μόνο ο ΔΟΛ αλλά και ο Πήγασος. Θαυμάστε λοιπόν και το αντίστοιχο ρεπορτάζ του Έθνους εδώ (μέχρι να το πάρουν είδηση και να το κατεβάσουν) ή δείτε τη σχετική εικόνα (καντε κλικ για μεγέθυνση)…

UPDATE 2: Επιστρέφοντας από Ίο, πέτυχα στο καράβι το Έθνος της Κυριακής. Εκεί στη σελίδα 24 υπάρχει το ίδιο ρεπορτάζ που παρέθεσα παραπάνω για το ethnos.gr. Όσοι ενδιαφέρεστε, νάτο σκαναρισμένο το δημοσίευμα!!

υ.γ. Είμαι σχεδόν βέβαιος οτι ουδείς θα παραιτηθεί και ουδείς θα ζητήσει συγνώμη για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που αφορά την εξωτερική πολιτική της χώρας και τις σχέσεις με την Τουρκία και εμπλέκει άμεσα και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Το πολύ πολύ να εξαφανιστεί ο συντάκτης-παραμυθάς, αλλά ως εκεί…

epistoli

Εχθές το μεσημέρι έλαβα την επισυναπτόμενη ΑΝΥΠΟΓΡΑΦΗ επιστολή. Από γείτονα ο οποίος απειλεί ούτε λίγο ούτε πολύ να ξεκάνει όλα τα σκυλιά του δρόμου μας γεμίζοντας κήπους, αυλές και μπαλκόνια με φόλες, χρησιμοποιώντας σφεντόνα (όπως χαρακτηριστικά γράφει στην 6η παραγραφο). Ομολογώντας μάλιστα οτι με τον ίδιο τρόπο φόλιασε και το ένα από τα δύο μας σκυλιά το Μάρτιο του 2009. Το ποιός είναι ο κομπλεξικός αλήτης που έστειλε το γράμμα αυτό το ξέρω πολύ καλά. Διατηρώντας μία πολύ μικρή επιφύλλαξη για το πρόσωπο, δεν θα δημοσιεύσω το όνομα του/της δημοσίως. Ωστόσο από Δευτέρα θα λάβει γνώση ο δικηγόρος μου και η υπόθεση θα πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης. Όσοι ωστόσο ζείτε ή κυκλοφορείτε στην περιοχή, σας παρακαλώ προσέξτε, Ο γείτονας δεν αστειεύεται και απειλεί να εξολοθρεύσει όλα τα σκυλιά του δρόμου…

φιλικά

Νάσος Ευσταθιάδης (επειδή ότι λέω μου αρέσει να το υπογράφω με τ’ όνομά μου)

dolofonia

Ξύπνησα σήμερα το πρωί και το πρώτο πράγμα που διάβασα στις ειδήσεις ήταν η δολοφονία του αστυνομικού της αντιτρομοκρατικής από σφαίρες αγνώστων στα Πατήσια. ΟΚ -θα πει κανείς- ούτε η πρώτη δολοφονία αστυνομικού είναι, ούτε η τελευταία, και σίγουρα μία δολοφονία με 15-20 σφαίρες είναι γεγονός απεχθές.

Ωστόσο αυτό που προκαλεί τεράστια εντύπωση είναι το γεγονός πως σε όλα ανεξαιρέτως τα ρεπορτάζ αναφέρεται η “μικρή” λεπτομέρεια οτι ο αστυνομικός φύλαγε μάρτυρα σχετιζόμενο με τη δίκη του ΕΛΑ. Ο οποίος -μάρτυρας- ήταν σε καθεστός προστασίας μαρτύρων, δηλαδή ήταν προστατευμένος και κρυμένος με τέτοιο τρόπο ώστε κανείς να μην ξέρει για αυτόν. Ούτε ποιός είναι, ούτε που είναι, ούτε τι κάνει…. Και παρ’ όλα αυτά, σε κάποια sites αναφέρθηκε μέχρι και το όνομα του μάρτυρα!!

Ωραία προστασία λοιπόν.  Μόνο στην Ελλάδα γίνεται να είσαι σε καθεστώς προστασίας μαρτύρων και να ξέρουν όλοι πως λέγεσαι και που σε κρύβουν!! Να θες να καταθέσεις σε δίκη και πλέον να μην μπορείς. Γιατί ο συγκεκριμένος μέρτυρας αμφιβάλω αν θα βρει τη δύναμη να καταθέσει για ότι τον ήθελαν να καταθέσει. Αφού οι δράστες καθάρισαν το φρουρό του τόσο εύκολα, προφανώς και του πέρασαν το…μήνυμα.

Κάποιοι, κάπου στην ΕΛ.ΑΣ λοιπόν, είναι προφανές οτι κάτι δεν κάνουν σωστά. Δεν είναι δυνατόν να ξέρουν οι δημοσιογράφοι (και οι δολοφόνοι) τα πάντα για καποιον ο οποίος είναι σε καθεστώς προστασίας. Δεν είναι δυνατόν να προστατεύεις κάποιον και όλοι να ξέρουν πως λέγεται, που μένει, πως μοιάζει στα χαρακτηριστικά προσώπου κλπ. Και δεν λέω οτι πρέπει να γίνουμε Χόλιγουντ με φαντασμαγορικές εξαφανίσεις, πλαστικές εγχειρήσεις και αλλαγές ταυτοτήτων. Ας κάνουμε όμως τα…βασικά. Φαίνεται όμως οτι για την ΕΛ. ΑΣ αυτό είναι πολύ δύσκολο…

Έγραφα πριν από καιρό για τις δυσάρεστες εντυπώσεις που είχα αποκομισει σε δύο ρεσιτάλ πιάνου (Άλφρεντ Μπρέντελ, Ίβο Πογκορέλιτς) από το γεγονός οτι ο κόσμος έβηχε σαν τρελός χωρίς προσπάθεια να το καλύψει ή από το εξωφρενικό γεγονός οτι χτύπησε κινητό την ώρα της παράστασης. Και το δια ταύτα ήταν οτι ο μέσος Έλληνας απλά δεν ξέρει να φέρεται και να συμπεριφέρεται σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Πριν από μερικές μέρες αυτό το επιβεβαίωσα για άλλη μία φορά. Όχι σε τόσο έντονο βαθμό αφού δεν σφύριξε κινητό, ωστόσο πέριξ της σειράς L γίναμε μάρτυρες κωμικοτραγικών διαλόγων.

Κάποια στιγμή λοιπόν λίγο πριν το διάλειμα, αντιλήφθηκα μία σχετική βαβούρα και κάποιους διαλόγους του στύλ “σε παρακαλώ πάρα πολύ” και “πρόσεχε λιγάκι” να έρχονται από την πίσω σειρά καθισμάτων. Αποροφημένοι από το θέαμα δεν δώσαμε μεγάλη σημασία και πράγματι γρήγορα η συζήτηση έσβησε. Στο δεύτερο μέρος όμως ο διάλογος επαναλήφθηκε πιο έντονος και πιο ενοχλητικός για τους θεατές του συγκεκριμένου μπλοκ καθισμάτων. Κύριος στη σειρά Μ παραπονιώταν σε “εντονότατο”  ύφος επειδή κυρία από την από πίσω σειρά τον “κλώτσαγε” με τα πόδια της, προφανώς καθώς άλλαζε θέση στο σταυροπόδι.

-Μα…σε παρακαλώ πάρα πολύ, ΠΡΟΣΕΧΕ τι κάνεις. ΜΗ με σπρώχνεις

-Και…τι θέλεις να κάνω? Δεν το κάνω επίτηδες…

Αυτά ήταν μόνο μερικά από όσα μπόρεσα να συγκρατήσω από τον διάλογο των δύο θεατών σε διάστημα περίπου είκοσι δευτερολέπτων. Είκοσι δευτερόλεπτα που μπορεί να μην φαντάζουν πολλά αλλά μπόρεσαν να μας αποσπάσουν την προσοχή από το θέαμα. Παρά τις δικές μου (αλλά και ενός ή δύο άλλων θεατών) προσπάθειες για ησυχία (το κλασσικό “Σσσσσσς” ακούστηκε τουλάχιστον 3-4 φορές), δεν άντεξα και γύρισα και την “είπα” ευγενικά αλλά εμφανώς ενοχλημένα στον κύριο που ενοχλείτω από την κυρία. “Σε παρκαλώ πάρα πολύ, κάνε ησυχία επιτέλους“, ήταν το σχόλιό μου, για να ακολουθήσει η αποστομωτική απάντηση: “Μα…με σπρώχνει, τι θές να κάνω;“…

Απ’ ότι φαίνεται ο κύριος και η κυρία δεν φρόντισαν να λύσουν το πρόβλημά τους στο εικοσάλεπτο διάλειμμα. Ή αν φρόντισαν, απλά απέτυχαν λες και πρόκειται για κάτι τρομερά δύσκολο. Σε κάθε περίπτωση όμως κατάφεραν να ενοχλήσουν μία ομάδα είκοσι-τριάντα θεατών, αποδεικνόντας οτι ο Έλληνας στα θεάματα ουδόλως νοιάζεται για τους γύρω του. Κοιτάει την πάρτη του χωρίς να ενδιαφερθεί για το αν θα ενοχλήσει τους γύρω του.

υ.γ.1 To θέαμα ήταν μάλλον μέτριο. Τάνγκo μεν, χωρίς passion δε

υ.γ.2 η γυφτιά σε όλο της το μεγαλείο. Ελληνάρας επίδοξος Σπίλμπεργκ κινηματογραφούσε μεγάλο μέρος της παράστασης με κάμερα κινητού, παρά τις σχετικές απαγορευτικές ανακοινώσεις. Μέχρι που τον εντόπισε το προσωπικό του Badminton.

IMG_0274

Πριν από σχεδόν είκοσι μέρες είχα γράψει για τον “Πόντιο” και είχα αναφερθεί στο οτι η καντίνα-αίσχος που βρίσκονταν για χρόνια εγκαταλειμένη στην είσοδο του Δήμου Παπάγου είχε φύγει, καθαρίζοντας το χώρο.

Με χαρά διαπίστωσα σήμερα οτι υπάρχει και συνεχεια μετά τον Πόντιο. Τα λυόμενα με τα γραφεία εξυπηρέτησης κοινού για ΚΤΕΟ και Υπουργείο που βρίσκονταν δίπλα στον Πόντιο έκλεισαν. Όπως βλέπετε από την εικόνα που παραθέτω υπάρχουν αναρτημένες οι σχετικές ενδείξεις μεταφοράς των γραφείων σε άλλους χώρους από την άλλη μεριά του υπουργείου. Και υποθέτω οτι αργά ή γρήγορα -αφού έφυγαν οι επιχειρήσεις- τα λυόμενα θα φύγουν και αυτά.

Δεν είναι σαφές τι θα γίνει ο χώρος. Δεν μπορώ να εκτιμήσω αν θα έχουμε πχ δεντροφύτευση ή αν θα επεκταθεί το υφιστάμενο πάρκινγκ. Σε κάθε περίπτωση όποια από τις παραπάνω λύσεις και να ακολουθηθεί, για καλό θα είναι. Τόσο αισθητικά όσο και λειτουργικά.