Archive for October, 2010

Τι ακριβώς ισχύει για τα ποδήλατα όταν κινούνται στους δρόμους στον Ελληνικό Κ.Ο.Κ; Γνωρίζει κάποιος να με/μας ενημερώσει; Γιατί σήμερα είδα πράγματα που με άφησαν άναυδο.

  • Προβλέπεται ή όχι βάσει Κ.Ο.Κ τα ποδήλατα να έχουν καθρέφτες όπως τα μηχανοκίνητα δίτροχα;
  • Προβλέπεται ή όχι βάσει Κ.Ο.Κ οι οδηγοί ποδηλάτων να δείχνουν με το χέρι τους (ή άλλο σαφή τρόπο) την πρόθεσή τους να αλλάξουν πορεία ή να στρίψουν;
  • Προβλέπεται ή όχι βάσει Κ.Ο.Κ τα ποδήλατα να φέρουν πίσω φως φρένου όπως τα δίτροχα & τετράτροχα;
  • Είναι παράνομο βάσει Κ.Ο.Κ οι οδηγοί ποδηλάτων να ακούν μουσική με ακουστικά την ώρα που οδηγούν;

[υ.γ.] Ναι ξέρω οτι πρέπει οι Έλληνες οδηγοί να αποκτήσουν παιδεία απέναντι στους ποδηλάτες. Ναι επίσης αναγνωρίζω οτι χρειαζόμαστε -με κάποιο τρόπο- ποδηλατόδρομους σε κάποια σημεία της Αθήνας. Δεν είναι αυτό όμως το ζητούμενο όπως δεν είναι ζητούμενο να πουμε τι ωραία που είναι στο Λονδίνο ή το Παρίσι για τα ποδήλατα σε σχέση με την Αθήνα. Σας παρακαλώ λοιπόν, μην αρχίσετε να τα χώνετε αδίκως και ασκόπως.

Advertisements

επί των οδών Παπανικολή & Εθνικής Αντιστάσεως, γύρω στις 8.30 το πρωί.

Προσέξτε σας παρακαλώ τα μαλιά του αναβάτη του δικύκλου. Κάτι ανάμεσα σε Μπομπ Μάρλεϊ, Κριστιάν Καρεμπέ, Davy Jones (ο πειρατής-πλοίαρχος του Ιπτάμενου Ολλανδού στους “Πειρατές της Καραϊβικής”) και Predator (από τη γνωστή ταινία) και -πιστέψτε με γιατί απ’ τη φωτογραφία δεν φαίνεται καλά- με αρκετά μεγάλη την αίσθηση της απλυσιάς!! Δεν γνωρίζω αν είναι φυσικό το μαλί ή extension ή κάτι άλλο και ούτε πως το πλένει το παληκάρι. Και δεν μπόρεσα να δω και το πρόσωπό του… Ωστόσο το θέαμα των μαλιών-πλοκαμιών να ξεπροβάλουν κάτω απ’ το κράνος…ε μου ήρθε κάπως βαρύ στις 8 το πρωί…

Η μεγάλη έκπληξη του ταξιδιού στην Πράγα ήταν το ξενοδοχείο μας. Το Buddha Bar Hotel στην παλιά πόλη της Πράγας. Μας το σύστησε φίλος και μη έχοντας άποψη για την πόλη και τα καλά ξενοδοχεία της, είπαμε να το δοκιμάσουμε. Και ειλικρινά μείναμε με ανοιχτό το στόμα από τα όσα αντικρύσαμε και την εμπειρία που ζήσαμε!!

Για να πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή, το Buddha Bar ξεκίνησε ως Παρισινό Lounge Bar/Restaurant με Κινέζικες/fusion γεύσεις και το οποίο σιγά σιγά επεκτάθηκε και σε άλλες Ευρωπαϊκές (και όχι μόνο) πόλεις, ανοίγοντας παράλληλα και μικρά boutique ξενοδοχεία. Έτσι έγινε και στην Πράγα όπου μπαρ και ξενοδοχείο συστεγάζονται (αλλά και με ξεχωριστή είσοδο το κάθε ένα) σε ένα αναπαλαιωμένο γωνιακό κτίριο στην οδό Jakubska κοντά στην πλατεία της παλιάς πόλης.

Εισερχόμενος στο ξενοδοχείο αντίκρυσα μία μικρή και λιτή ρεσεψιόν και χώρο αναμονής με Κινέζικο διάκοσμο (βάζα κλπ). Λίγο πιο δίπλα βρίσκεται το ασανσέρ που οδηγεί στους ορόφους με τα δωμάτια αλλά και στο υπόγειο όπου στεγάζεται το bar. Το ασανσέρ είναι διάφανο οπότε κατά τη διάρκεια που κινείται, ο χρήστης βλέπει έξω στους ορόφους! Από το ασανσέρ ξεκινάνε οι ηλεκτρονικές ευκολίες προς τους ενοίκους. Για να λειτουργήσει το ασανσέρ στην άνοδο, απαιτείται η χρήση του κλειδιού του δωματίου, προκειμένου να αποφευχθεί η χρήση του ασανσέρ από μη ενοίκους ή από παιδιά. Βγαίνοντας από το ασανσέρ και για να βρείτε τον αριθμό του δωματίου σας, δεν πρέπει να κοιτάξετε επάνω στις πόρτες (όπως θα περίμενε κανείς) αλλά κάτω! Οι αριθμοί είναι αποτυπωμένοι ανάγλυφα στο πάτωμα και φωτιζόμενοι από ψηλά με σποτάκια, δημιουργώντας ένα πολύ πολύ όμορφο και ταυτόχρονα ασυνήθιστο θέαμα.

Η πρώτη αίσθηση για το δωμάτιο ήταν οτι ένοιωσα σαν να μπαίνω όχι απλά σε ένα ακόμα δωμάτιο ξενοδοχείου αλλά σε ένα μικρό διαμέρισμα. Απλό δωμάτιο ζήτησα (και πλήρωσα) και το μέγεθός του ήταν τέτοιο που σε άλλα ξενοδοχεία θα μπορούσε να χαρακτηρίζεται ως junior σουίτα. Ο διάκοσμός του απλά υπέροχος. Κινέζικης προσέγγισης και αισθιτικής και με εντονότατη την παρουσία του κόκκινου χρώματος. Τόσο στο τεράστιο κεφαλάρι πίσω απ’ το κρεβάτι (εκεί όπου φιλοξενείτω παράλληλα και ένας μεγάλος δράκος χρυσού χρώματος), όσο και στα τεράστια φωτιστικά φανάρια που κρέμονταν από το ταβάνι αριστερά και δεξιά του κρεβατιού και στη μεγάλη ντουλάπα. Το πάτωμα είναι παντού ξύλινο ενώ ένα χαλί (κόκκινο με χρυσή μπορντούρα) απλά καλύπτει το χώρο κάτω απ’ το κρεβάτι και λίγο πιο έξω από αυτό.

Στον τοίχο απέναντι από το κρεβάτι δέσποζε η θηριώδης Bang & Olufsen τηλεόραση με δυνατότητα πρόσβασης σε: όλα τα τοπικά και τα βασικότερα ξένα τηλέοπτικά κανάλια, τους κυριότερους ρ/φ σταθμούς της πόλης, pay tv και φυσικά σε όλα τα CD που έχει κυκλοφορήσει το Buddha Bar ως τώρα! Ο ήχος εκτός της τηλεόρασης έβγαινε και από ηχεία “φυτεμένα” διακριτικά στο ταβάνι, ενώ κάτω από την τηλεόραση υπήρχαν μία σειρά από υποδοχές για σύνδεση σε αυτή συσκευών όπως dvd, βιντεοκάμερες, HD βιντεοκάμερες, υπολογιστές κλπ.

Οι ρυθμίσεις του φωτισμού στο δωμάτιο γίνονταν από διακόπτες/ντίμερ (σε παράταξη αριστερά και δεξιά του κρεβατιού) μέσω των οποίων είχαμε τη δυνατότητα να δημιουργούμε ατμόσφαιρα καθορίζοντας ποιά φώτα θα ήταν αναμένα και σε πόση ένταση το κάθε ένα! Παράλληλα, με ηλεκτρικό τρόπο γίνονταν το άνοιγμα και κλείσιμο των κουρτινών του παραθύρου αλλά και μίας εσωτερικής κουρτίνας η οποία καθώς άνοιγε αποκάλυπτε θέα προς το μπάνιο!!

Το μπάνιο τώρα ήταν τόσο μεγάλο που είχε στον ίδιο χώρο και ντουσιέρα και μπανιέρα. Και μπροστά από τη μπανιέρα τηλεόραση (αδιαβροχοποιημένη) ώστε αν το επιθυμούσαμε να βλέπουμε κάποιο πρόγραμμα ή να ακούμε τη μουσική του Buddha Bar που θα τύχαινε να παίζει εκείνη την ώρα η κυρίως τηλεόραση στο δωμάτιο!! Και φυσικά με τηλεχειρισμό για τα ρολά στο παράθυρο, ηχεία στο ταβάνι, διακόπτες/ντίμερ για τα φώτα. Και -πολύ βασικό- με την τουαλέτα σε τρίτο -ξεχωριστό- χώρο, απομονωμένο από το κυρίως μπάνιο.

Εκεί υπήρχε μία ακόμα γκατζετιά η οποία άκουγε στο όνομα λεκάνη με ενσωματωμένο ηλεκτρονικό μπιντέ!! Έν ολίγοις ένα σύστημα το οποίο σε έπλενε και σε στέγνωνε μετά την “καθιστή” ανάγκη σου! Με τον σχετικό τηλεχειρισμό πάντα, μέσω του οποίου μπορούσες να ρυθμίσεις τη διάρκεια του πλυσίματος, την ένταση του νερού, ακόμα ακόμα και τη θερμοκρασία με την οποία ο ηλεκτρονικός μπιντές θα σε στέγνωνε. Απλά εκεί ήθελε λίγη προσοχή γιατί κινδύνευες (με τη θερμοκρασία ψηλά) να “αρπάξεις” και να πάρει φωτιά η Καλαμαριά!!!!

Σε οτι αφορά το εστιστόριο/μπαρ, να πω εν’ τάχει οτι στεγάζεται σε δύο επίπεδα (ξεχωριστά μπαρ και εστιατόριο), σερβίρει κουζίνα Κινέζικης/fusion προέλευσης και διαθέτει εξαιρετικά σούσι και μερικά απίθανα κοκταίηλ. Η γνωστή εξαιρετική μουσική του Buddha Bar ζωντανά από τον DJ δεσπόζει στο χώρο και κάνει τη βραδιά να κυλάει με ευχάριστα vibes, τόσο κατά την παραμονή στο εστιατόριο όσο και κατά την παραμονή στο μπαρ.

Μερικά ακόμα σκόρπια σχόλια:

  • Εξαιρετικό το επίπεδο γνώσης Αγγλικών όλου του προσωπικού του ξενοδοχείου
  • Φιλικό προσωπικό που ανταποκρίθηκε πολύ γρήγορα και με χαμόγελο σε οτι ζητήσαμε
  • Πολύ καλό το φαγητό που σερβίρεται στο room service (αν και κάπως μικρή η κάρτα)
  • Εξαιρετικές επιλογές για το πρωϊνό (και χωρίς έξτρα χρέωση για σερβίρισμα του πρωϊνού στο δωμάτιο όπως συνηθίζεται κατά κόρον)

Εν’ κατακλείδει θα έλεγα οτι το Buddha Bar Hotel δεν είναι απλά ένα καλό ή πολύ καλό ξενοδοχείο. Έχω μείνει σε πολλά και διάφορά διάσημα, ακριβά ή πολυδιαφημισμένα ξενοδοχεία στην Ευρώπη, ωστόσο σαν το Buddha Bar δυσκολεύομαι να βρω. Μπορεί να ακουστεί ιεροσυλία αλλά νομίζω πως το Buddha Bar Hotel ΕΙΝΑΙ το καλύτερο ξενοδοχείο που έχω μείνει…

Γυρίζοντας πριν λίγες ώρες από την Πράγα, με έκπληξη διαπίστωσα την εικονιζόμενη κατασκευή στις αφίξεις εντός Σένγκεν του Ελ. Βενιζέλος. Ονομάζεται Smoke ‘n Go (φαίνεται αμυδρά στο δεξί μέρος του κάδρου επάνω στην πόρτα) και ουσιαστικά είναι ένα διαφανές κουτί μέσα στο οποίο όποιος θέλει μπορεί να μπει για να καπνίσει.

Σε μία χώρα που -υποτείθεται πως- απαγορεύεται το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς χώρους (και ιδιαίτερα στο Ελ. Βενιζέλος που από καταβολής του ήταν non smoking χώρος), ξεφυτρώνει το Smoke ‘n Go για να αποδείξει οτι τελικά η πονηριά του Έλληνα δεν έχει όριο. Αν ο Έλληνας θέλει να βρει τρόπο να καπνίζει, θα το κάνει.

Προφανώς για να υπάρχει αυτό το κακόγουστο κατασκεύασμα, η διεύθυνση του αεροδρομίου είναι ενήμερη (αφού το πλήρωσε). Είναι όμως ενήμερο το αρμόδιο υπουργείο; Είναι ενήμερο το υπουργείο που έχει επιφορτιστεί με την εφαρμογή και την τήρηση του αντικαπνιστικού νόμου; Είναι νόμιμη -σύμφωνα με τον αντικαπνιστικό νόμο- μία τέτοια κατασκευή εντός κλειστού χώρου; Απαγορεύεται ή όχι το κάπνισμα σε ΟΛΟΥΣ τους κλειστούς χώρους; Δεν με ενδιαφέρουν απαντήσεις του στυλ “αφού δεν ενοχλεί, τι σε χαλάει;”. Με ενδιαφέρει απλά και μόνο η νομιμότητα ύπαρξης και λειτουργίας αυτού του αίσχους…

Εχθές έλαβα email από τον βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ Γιώργο Ανατολάκη στον εταιρικό μου λογαριασμό. Δεν μπήκα καν στον κόπο να διαβάσω το περιεχόμενο του email αφού ούτε η συγκεκριμένη παράταξη με εκφράζει, ούτε η Β’ Πειραιώς με αφορά, ούτε με ενδιαφέρει να διαβάσω τις πολιτικές απόψεις ενός ατόμου που έγινε βουλευτής μόνο και μόνο επειδή τον ψήφισαν οι οπαδοί της ομάδας στην οποία έπαιζε ποδόσφαιρο.

Τέλος πάντων, το πρόβλημά μου έχει να κάνει με το που, πως και με ποιό τρόπο βρήκε το γραφείο του Γ. Ανατολάκη την ηλεκτρονική μου διεύθυνση. Και μάλιστα την εταιρική η οποία χρησιμοποιείται αυστηρά για επικοινωνία μου που αφορά τη δουλειά και την οποία ποτέ δεν χρησιμοποιώ για προσωπική επικοινωνία, πόσο μάλλον με…πολιτικές παρατάξεις και βουλευτές!! Και με ποιό δικαίωμα τη χρησιμοποίησαν για να μου επικοινωνήσουν το οτιδήποτε αφού ουδέποτε έχω δώσει τη συγκατάθεση για να λαμβάνω διαφημιστικό ή/και ενημερωτικό υλικό.

Έστειλα αμέσως απάντηση ζητώντας την αφαίρεση της ηλεκτρονικής μου διεύθυνσης από τη λίστα τους και ελπίζω απλά να μην τη χρησιμοποιήσουν ξανά. Προσέξτε το θέμα όσοι διαβάζετε το συγκεκριμένο blog. Εκλογές έρχονται και τα κόμματα αναμένεται να χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε τεχνική/τακτική για να προσεγγίσουν ψηφοφόρους.