Archive for the ‘Γείτoνες & φίλoι’ Category

epistoli

Εχθές το μεσημέρι έλαβα την επισυναπτόμενη ΑΝΥΠΟΓΡΑΦΗ επιστολή. Από γείτονα ο οποίος απειλεί ούτε λίγο ούτε πολύ να ξεκάνει όλα τα σκυλιά του δρόμου μας γεμίζοντας κήπους, αυλές και μπαλκόνια με φόλες, χρησιμοποιώντας σφεντόνα (όπως χαρακτηριστικά γράφει στην 6η παραγραφο). Ομολογώντας μάλιστα οτι με τον ίδιο τρόπο φόλιασε και το ένα από τα δύο μας σκυλιά το Μάρτιο του 2009. Το ποιός είναι ο κομπλεξικός αλήτης που έστειλε το γράμμα αυτό το ξέρω πολύ καλά. Διατηρώντας μία πολύ μικρή επιφύλλαξη για το πρόσωπο, δεν θα δημοσιεύσω το όνομα του/της δημοσίως. Ωστόσο από Δευτέρα θα λάβει γνώση ο δικηγόρος μου και η υπόθεση θα πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης. Όσοι ωστόσο ζείτε ή κυκλοφορείτε στην περιοχή, σας παρακαλώ προσέξτε, Ο γείτονας δεν αστειεύεται και απειλεί να εξολοθρεύσει όλα τα σκυλιά του δρόμου…

φιλικά

Νάσος Ευσταθιάδης (επειδή ότι λέω μου αρέσει να το υπογράφω με τ’ όνομά μου)

Σήμερα το απόγευμα ήρθε μία εταιρεία διανομής πετρελαίου θέρμανσης προκειμένου να καθαρίσει τον καυστήρα του γείτονα και στη συνέχεια να μεταγγίσει εκεί το δικό μας πετρέλαιο αφού πλέον μεταφερόμαστε σε φυσικό αέριο.

Κάποια στιγμή αποφάσισα να βγω στη βεράντα για να δω “τι παίζει” και αυτό που είδα με κούφανε εντελώς. Το βυτιοφόρο αφύλαχτο να έχει πλυμηρίσει στην οροφή από πετρέλαιο και να ετοιμάζεται να στάξει στο δρόμο. Φώναξα τον οδηγό και υπεύθυνο του βυτιοφόρου ο οποίος έντρομος σκαρφάλωσε σαν κατσίκι στην οροφή του βυτίου και έχωσε σε κάποια τάπα έναν σωλήνα ο οποίος σε λίγα λεπτά άρχισε να ρουφά το πετρέλαιο, μέχρι που καθάρισε.

Δεν γνωρίζω πόσο επικίνδυνη ήταν η κατάσταση ή πόσο επικίνδυνη θα μπορούσε να είχε γίνει αν δεν το πρόσεχα. Θεωρώ ωστόσο ανεπίτρεπτο να δουλεύει ένα βυτίο φορτο-ξεφορτώνοντας καύσιμα να λειτουργεί χωρίς φύλαξη, χωρίς επίβλεψη. Μπορεί το κακό να είναι ένα μόλις βήμα μακρυά…

Τεράστιο πρόβλημα στο παρκάρισμα στου Παπάγου όπου μένουμε. Θα πει κανείς “σιγά το νέο ρε μεγάλε, παντού υπάρχει πρόβλημα”. ΟΚ αλλά στου Παπάγου το πρόβλημα δεν προκύπτει τόσο από τους τυχαίους περαστικούς που παρκάρουν για να πάνε στο μετρό, όσο από τους ίδιους τους κατοίκους της περιοχής. Οι θέσεις παρκαρίσματος είναι κάπως περιορισμένες αφού ο δρόμος μας είναι “ήπιας κυκλοφορίας” και έχει παρτεράκια, παγκάκια κλπ. Ωστόσο η αναισθησία των κατοίκων είναι πραγματικά απερίγραπτη.

  • Ο απέναντί μας ενώ έχει γκαράζ που αποδεδειγμένα χωράει τρία αμάξια (είδα το χώρο όταν έχτιζε το σπίτι του) προτιμά να αφήνει έξω σκεπασμένο με κουκούλα το τρίτο (αυτό που πλέον δεν κινείται αλλά συνάμα δεν πωλείται) προκειμένου να μην του το γρατσουνίσουν σε μανούβρες οι εκολαπτόμενοι Σουμάχερ γιοί του.
  • Ο εκ’ δεξιών γείτονας απειλεί να βάλει “πασαλάκια” σε μία τσόντα-θέση παρκαρίσματος (μη νόμιμη θέση η οποία όμως χρησιμοποιείται κατά κόρον) επειδή λέει οτι τα εκεί παρκαρισμένα τους εμποδίζουν να βγαίνουν με άνεση από το γκαράζ (μτφ: “θα βάλω πασαλάκια επειδή βαριέμαι τις μανούβρες ή/και θα ξηλώσω καμιά μάντρα”)
  • Οι εξ΄ αριστερών γείτονες μέχρι πριν κανα οκτάμηνο διατηρούσαν δύο υπό απόσυρση οχήματα (χωρίς πινακίδες-τέλη κλπ) επειδή βαριόντουσαν/ξεχνούσαν να φωνάξουν το γερανό να τα πάρει
  • Στο ίδιο εξ’ αριστερών σπίτι μένει γείτονας ο οποίος ο ίδιος και τα παιδιά του διατηρούν τέσσερα οχήματα εκ’ των οποίων τα τρία είναι συνήθως εκτός λειτουργίας για διάφορους λόγους. Μαντέψτε που παρκάρει…
  • Διαγωνίως απέναντι μένει οικογένεια με 2.5 άτομα!!! Άντρας, γυναίκα και (το 0.5) μερικές φορές και πεθερά. Το συνολάκι αυτό πέρυσι είχε δύο οχήματα και παρ’ οτι διαθέτουν γκαράζ, ουδέποτε το χρησιμοποιούσαν. Αντιθέτως πάρκαραν απ’ έξω κλείνοντας την πόρτα. Anyway, το ζεύγος απέκτησε πέρυσι δεύτερο αμάξι το οποίο (άκουσον-άκουσον) επί σχεδόν έξι μήνες ήταν ακινητοποιημένο σε μία θέση παρκαρίσματος και εκινήτω κατόπιν συνομοτικού πλάνου. Ο τύπος από τη Μεσογείων έπαιρνε τη γυναίκα τηλέφωνο να είναι stand-by, και όταν έφτανε ακριβώς δίπλα, εκείνη ξεπάρκαρε!!! ΗΜΑΡΤΟΝ δηλαδή. Και να ‘τανε μόνο αυτό. Ο τύπος το έκανε με τόσο συνομοτικό ύφος που όσες φορές τον πετύχαινα πάνω στην “αλλαγή” και επιχειρούσα να του χαμογελάσω, εκείνος γύρναγε το κεφάλι του λες και είχε ψύξη στο σβέρκο. Ο ορισμός του γελοίου ατόμου..Πλέον ο τύπος το έχει κόψει αυτό αλλά πλέον (πέραν του οτι εξακολουθεί να μην χρησιμοποιεί το γκαράζ του) παρκάρει με τέτοιο τρόπο στο απέναντι πεζοδρόμιο που και γκαράζ άλλου μπλοκάρει και εμένα δεν μου επιτρέπει να κάνω μανούβρα. Η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια της…
  • Λίγο πιο κάτω (και τελειώνω) υπάρχει σπίτι με 3-4 οχήματα σε δύο οικογένειες. Στο σπίτι απ’ έξω υπάρχει νόμιμη θέση παρκαρίσματος η οποία (παρανόμως) καβατζώνβεται από τους ενοίκους με τη χρήση κώνου δεμένου σε αλυσίδα. Όποτε δεν βρίσκω να παρκάρω, ενοείται οτι ο κώνος πάει στο παρτέρι και παρκάρω εκεί…

Πάνω-κάτω αυτή είναι η κατάσταση η οποία επικρατεί στο δρόμο μας. Δεν αντιλέγω οτι κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να παρκάρει στο γκαράζ του αν δεν θέλει. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να μην παρκάρει εδώ αλλά εκεί ή να μην έχει πάνω από δύο αυτοκίνητα ή να τα κινεί μόνο Πάσχα και Χριστούγεννα. Αυτό που θα ήθελα όμως είναι λίγη κοινωνική ευαισθησία από πλευράς γειτόνων. Λίγο σεβασμό προκειμένου να κάνουμε τη ζωή όλων μας λιγάκι πιο εύκολη και άνετη. Στο δρόμο αυτό κανείς δεν ζεί μόνος του. Ζει με άλλους…

frida.jpg

Πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει κάποιος; Προκειμένου μάλιστα να καλύψει -σκόπιμα ή από αμηχανία- τη δικιά του ανικανότητα ή ανευθυνότητα; Δυστυχώς στην Ελλάδα μπορεί να φτάσει ΠΟΛΥ χαμηλά. Τόσο που κανείς δεν μπορεί να το διανοηθεί. Διαβάστε λοιπόν τι μας συνέβη την Κυριακή το μεσημέρι.

Καθώς λοιπόν ετοιμαζόμασταν να φύγουμε για μεσημεριανή έξοδο, ακούω τα σκυλιά στον κκήπο να κάνουν σαν τρελά. Να σηκώνουν τον κόσμο στο πόδι με τα γαυγίσματά τους. Πλησιάζω στο παράθυρο και βλέπω οτι τα σκυλιά μας μέσα στο σπίτι γαυγίζουν σε έναν περαστικό ο οποίος ήταν εκείνη τη στιγμή γονατιστός και κρατούσε ένα σκυλάκι από αυτά τα “σαλονιού”. Σε λίγα δευτερόλεπτα χτυπάει το κουδούνι… Κατεβαίνω να δω και αντικρίζω έναν γείτονα ο οποίος μένει 2-3 σπίτια πιο κάτω στο δρόμο ο οποίος έδειχνε να είναι κάτι ανάμεσα σε κατάσταση υστερίας και πανικού.

“Τι συνέβη ρε παιδιά” ξεκιναώ να πω εγώ αλλά ο γείτονας με διακόπτει και ξεκινάει το δικό του κατεβατό σε ημιάγρια σχεδόν κατάσταση (σε παρένθεση παραθέτω δικές μου σκέψεις-συλογισμούς-απαντήσεις που θα έδινε ο ΚΑΘΕ νοήμον άνθρωπος βλέποντας απέναντί του τον γείτονά μου).

“Τι κατάσταση είναι αυτή;” (Ποιά κατάσταση γείτονα; ούτε μία σταγόνα αίμα δεν είδα)

“Τα σκυλιά σου μου έφαγαν το δικό μου” (Ενοείς οτι ο σκύλος σου ΣΟΥ ΞΕΦΥΓΕ και μπλέχτηκε σε σκυλοκαυγά. Shit happens μεγάλε).

“Πρέπει να τα έχεις δεμένα” (Μέσα στο σπίτι; Aπό πότε; Και στην τελική, και ΕΣΥ πρέπει να το έχεις δεμένο γιατί φαίνεσαι ανίκανος να το ελέγξεις ώστε να μην σου φεύγει)

“Τι θα γινότανε αν στη θέση του σκύλου μου ήταν ένα παιδάκι;” (Δεν ήταν παιδάκι και δεν μπορούμε να κάνουμε κουβέντες με τα “αν” και με τα “ίσως”. ΑΝ όμως ήταν, τοο κρίμα πρώτα απ’ όλα στο λαιμό του εγκληματία γονιού που “έχασε” το παιδί του και δεν το πρόσεχε)

“Και δεν μου είπες ρε Νάσο ούτε μία καλημέρα. Που ειναι το κινητό μου; Θα τα πούμε…” (Πράγματι το ομολογώ. Εδώ παρανόμησα. Δεν είπα καλημέρα στο γείτονα. Βέβαια στην κατάσταση που τον είδα, προτίμησα να παρακάμψω τα προκαταρκτικά και να πάω στο “ψητό” αλλά μάλλον δεν το κατάλαβε) (more…)