Archive for the ‘Δημόσιo’ Category

20110323-021059.jpg

Σε πρώτο πλανο η πινακίδα που απαγορεύει το κάπνισμα, και στο βάθος το γεμάτο σταχτοδοχείο. Ελλάς το μεγαλείο σου!!!

υ.γ δεν εχει σημασία να γραψω από ποιά καφετέρια είναι η φωτογραφία. Αλλωστε στις περισσότερες κάτι αντίστοιχο γίνεται…

Γυρίζοντας πριν λίγες ώρες από την Πράγα, με έκπληξη διαπίστωσα την εικονιζόμενη κατασκευή στις αφίξεις εντός Σένγκεν του Ελ. Βενιζέλος. Ονομάζεται Smoke ‘n Go (φαίνεται αμυδρά στο δεξί μέρος του κάδρου επάνω στην πόρτα) και ουσιαστικά είναι ένα διαφανές κουτί μέσα στο οποίο όποιος θέλει μπορεί να μπει για να καπνίσει.

Σε μία χώρα που -υποτείθεται πως- απαγορεύεται το κάπνισμα σε όλους τους κλειστούς χώρους (και ιδιαίτερα στο Ελ. Βενιζέλος που από καταβολής του ήταν non smoking χώρος), ξεφυτρώνει το Smoke ‘n Go για να αποδείξει οτι τελικά η πονηριά του Έλληνα δεν έχει όριο. Αν ο Έλληνας θέλει να βρει τρόπο να καπνίζει, θα το κάνει.

Προφανώς για να υπάρχει αυτό το κακόγουστο κατασκεύασμα, η διεύθυνση του αεροδρομίου είναι ενήμερη (αφού το πλήρωσε). Είναι όμως ενήμερο το αρμόδιο υπουργείο; Είναι ενήμερο το υπουργείο που έχει επιφορτιστεί με την εφαρμογή και την τήρηση του αντικαπνιστικού νόμου; Είναι νόμιμη -σύμφωνα με τον αντικαπνιστικό νόμο- μία τέτοια κατασκευή εντός κλειστού χώρου; Απαγορεύεται ή όχι το κάπνισμα σε ΟΛΟΥΣ τους κλειστούς χώρους; Δεν με ενδιαφέρουν απαντήσεις του στυλ “αφού δεν ενοχλεί, τι σε χαλάει;”. Με ενδιαφέρει απλά και μόνο η νομιμότητα ύπαρξης και λειτουργίας αυτού του αίσχους…

Εδώ και πόσες εβδομάδες (έχω χάσει το μέτρημα) οι αγρότες έχουν αποκλείσει διάφορα σημεία εθνικών και επαρχιακών δρόμων στη Βόρεια (κυρίως) Ελλάδα. Η κίνησή τους αυτή (όσο δίκαιο και αν έχουν στα αιτήματά τους και στις θέσεις τους απέναντι στο κράτος), δημιουργεί τεράστια προβλήματα στις συγκινονίες. Τόσο τις οδικές όσο και στη μεταφορά προϊόντων και αγαθών προς διάφορα μέρη της χώρας αλλά και προς το εξωτερικό.

Ωστόσο εδώ υπάρχει ένα πολύ λεπτό αλλά συνάμα πολύ απλό πρόβλημα. Η κατάληψη δρόμων (πόσο μάλλον όταν αυτή γίνεται μόνιμη και όχι συμβολική πχ στην επαιτειο της 1ης Μαϊου ή κάποιας άλλης ημερομηνίας) αποτελεί αδίκημα και παράβαση του Κ.Ο.Κ.!!! Πως όταν κάποιος καβαλάει πεζοδρόμιο εμποδίζοντας το βάδισμα σε πεζούς ή όταν εμποδίζει την ομαλή ροή της κυκλοφορίας; Κάπως έτσι και με τα τρακτέρ. Ή -πιο σωστά- ακριβώς έτσι!!

To γελοίο της υπόθεσης όμως δεν είναι οτι το κράτος δεν κάνει κάτι. Ενδεχομένως σκόπιμα να μην κάνει κάτι για να μην ρίξει λάδι στη φωτιά, ξεχνώντας όμως οτι μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Το γελοίο έχει να κάνει με το οτι οι διαδηλωτές αγρότες, οι οργισμένοι και απογοητευμένοι αγρότες, αυτοί που έχουν στήσει μπλόκα και οδοφράγματα, δεν είναι εκεί!! Σε πάρα πολλές περιπτώσεις ρεπορτάζ των καναλιών, έχουν ακουστεί από τους τσιλιαδώρους και τους φύλακες της εκάστοτε βάρδιας οτι “οι αγρότες είναι στα καφενεία ή τα σπίτια τους”!!!! Δηλαδή γαμούν τη χώρα και την αράζουν στη ζέστη του σπιτιού και τη θαλπωρή του καφενείου με το τζάκι, το τσίπουρο και τους μεζέδες…

Και σαν να μην έφτανε αυτό, το θράσος τους ξεπερνάει κάθε όριο όταν για να προστατέψουν τα αφύλακτα τρακτέρ τους από ληστρικές επιδρομές τσιγγάνων, ζητάνε τη συμβολή της πολιτείας και της Ελληνικής Αστυνομίας!!! Δηλαδή ο παραβάτης ζητάει ΕΠΙΣΗΜΑ τη συμβολή του κράτους για να συνεχίσει να παρανομεί!!

Αυτό που γίνεται όλον αυτόν τον καιρό με το αγροτικό, δεν είναι έκφραση δυσαρέσκειας προς την κυβέρνηση. Δεν είναι μάχη για διεκδίκηση χρημάτων ή άλλων παροχών από το κράτος. Είναι ένα πανηγύρι. Δεν με ενδιαφέρει να μάθω με λεπτομέρειες τι ζητάνε οι αγρότες, αν αυτά που ζητάνε είναι λογικά ή στη σφαίρα της φαντασίας ή αν όντως το κράτος δεν έχει να δώσει λεφτά. Μπορεί να έχουν χίλια δίκαια στα αιτήματά τους. Ωστόσο οι χειρισμοί τους είναι τέτοιοι που έχουν καταφέρει να μετατρέψουν τον αγώνα και τις καταλήψεις τους σε ένα τηλεοπτικό σόου κίτρινου τύπου και χάνουν όλο το δίκαιο που έχουν…

Ακροτήρι Σαντορίνης

Με μεγάλη χαρά διάβασα στο In.gr οτι εδώθη τελικά το πράσνο φως για την τοποθέτηση του στεγάστρου στον αρχαιολογικό χώρο του Ακροτηρίου στη Σαντορίνη. Ενός στεγάστρου που είχε καταρεύσει το Σεπτέμβριο του 2005.

Ωστόσο, το παλαβό της υπόθεσης είναι το γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ η τοποθέτηση του νέου στεγάστρου. Ξέρετε γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ; Όχι γιατί έπρεπε να γίνει νέος διαγωνισμός, κλπ κλπ. Κατασκευάστρια εταιρεία υπήρχε, οπότε τέτοιο ζήτημα δεν ετήθετω.  Υπήρχαν κωλύματα (καθυστέρηση του πορίσματος για τα αίτια του δυστυχήματος, διαμάχες ανάμεσα στην κατασκευάστρια εταιρεία τους μελετητές και ασφαλιστές), αλλά κάποια στιγμή ξεπεράστηκαν. Έγιναν και έλεγχοι στατικότητας, διορθώθηκαν λάθη και πήγε η κατασκευαστική εταιρεία στην πολεοδομία για τη σχετική άδεια εργασιών. Η κατάσταση ήταν απλή και το στέγαστρο θα μπορούσε να είχε τοποθετηθεί περίπου σε 3 χρόνια. Ωστόσο καθυστέρησε γιατί η αρμόδια Πολεοδομία Σαντορίνης αρνήτω να εκδώσει τη σχετική άδεια με το (απίστευτο) αιτιολογικό ότι:

“η περιοχή είναι αρχαιολογική και ως εκ τούτου απαγορεύεται η δόμηση…”

Και το ακόμα πιο παλαβό της ιστορίας είναι οτι η ίδια πολεοδομία έδωσε τόσο την αρχική άδεια εργασιών, όσο και μία συμπληρωματική που ζητήθηκε λίγο αργότερα!!! Συγκεκριμένα, η πολεοδομία Σαντορίνης εξέδωσε οικοδομική άδεια για την έναρξη των εργασιών στις 14 Φεβρουαρίου 2001, ενώ λίγους μήνες πριν την κατάρρευση του παλαιού στεγάστρου, στις 17 Ιουνίου 2005, υπήρξε και νέα αναθεωρημένη άδεια. Δηλαδή “σου έδωσα μεν άδεια για να βάλεις το στέγαστρο στα αρχαία, αλλά τώρα δεν σου δίνω για να το ξάναβάλεις επειδή είναι αρχαία”!!! Ο απόλυτος παραλογισμός!!!

Αν διαβάσετε αυτό το δημοσίευμα, θα δείτε οτι η πολεοδομία αρνήτω εδώ και περίπου 6-7 μήνες την έκδοση άδειας. Ίσως και περισσότερο. Αν δεν υπήρχε τόσος παραλογισμός, το στέγαστρο θα μπορούσε να είχε τοποθετηθεί ήδη και ο χώρος στο Ακροτήρι να λειτουργούσε φέτος. Ας είναι…

Στα τέλη Σεπτέμβρη έγραφα “προσέχουμε για να έχουμε” σε οτι αφορά το νερό και πως αυτό ξοδεύεται από τους Δήμους -κυρίως- αλλά όχι μόνο. Δεν ξέρω αν από τότε ως σήμερα προσέξαμε και πόσο, ξέρω όμως οτι η φύση φέτος μας έφερε μπόλικο νερό. Ο χειμώνας σιγά σιγά φτάνει προς το τέλος του και μολονότι -στην Αθήνα τουλάχιστον- δεν τον έχουμε βιώσει έντονα, ωστόσο με χαρά διαπιστώνω πως οι βροχές των τελευταίων ημερών έχουν αρχίσει και γεμίζουν τους ταμιευτήρες της Αθήνας αλλά και της υπόλοιπης χώρας. Σε δημοσίευμά τους τα ΝΕΑ αναφέρουν πως οι βροχές του Φεβρουαρίου έδωσαν περίπου 100 εκ. κυβικά μέτρα νερό στην Αθήνα (Μόρνος, Υλίκη, Μαραθώνας). Ωστόσο στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρονται και αρκετές ανησυχίες για πόσο τελικά επαρκούν αυτά τα αποθέματα, τι ανάγκες μπορούν να καλύψουν κλπ.

Ελπίζω φέτος να προσέξουμε και να μην κάνουμε σπατάλες στο νερό. Μπορεί το δημοσίευμα να αφήνει αρκετή αισιοδοξία αλλά δεν σημαίνει οτι ξαφνικά -και με έναν καλό χειμώνα- λύσαμε το πρόβλημα της λειψυδρίας. Ελπίζω να μην ξαναδώ ποτιστικά να δουλεύουν αλόγιστα ή μέρες που βρέχει. Ελπίζω ο κόσμος να ποτίζει τους κήπους το με σύνεση και όχι ξεχνώντας το λάστιχο στα δέντρα και δημιουργώντας νερόλακους. Ελπίζω οι δήμοι να ρυθμίσουν σωστά τα ποτίσματα σε πάρκα, κήπους και παρτέρια σε δρόμους. Ωραίο το πράσινο και όλοι μας το θέλουμε. Ας προσέξουμε όμως να μην σπαταλήσουμε άσκοπα νερό. Γιατί μπορεί για φέρος να είμαστε σε καλή κατάσταση, ωστόσο δεν θα πρέπει να αγνοούμε και το αύριο. Και δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει αύριο…

Πριν από περίπου ένα μήνα, είχα γράψει ένα κείμενο σχετικά με το πως το skate park του Δήμου Παπάγου είχε εγκαταλειφθεί και αφεθεί στη μοίρα του. Και πως αυτή η εγκατάλειψη μπορούσε να αποβεί εις βάρος των παιδιών που επιχειρούσαν να πάνε εκεί για να διασκεδάσουν.

Δεν γνωρίζω -και μεταξύ μας αμφιβάλω- αν το κείμενο αυτό συγκίνησε κάποιον στο δήμο ή αν απλά πήγαν εκεί μαζικά παράπονα ή καταγγελίες, με χαρά όμως διαπίστωσα οτι από το Σάββατο το skate park δεν υφίσταται πλέον. Ξηλώθηκε!!! Περνώντας από εκεί το πρωί του Σαββάτου είδα εργάτες να ξηλώνουν τις ράμπες και τα σανίδια και να τα φορτώνουν στα φορτηγά του δήμου. Και πράγματι, την Κυριακή όταν ξαναπέρασα, ο χώρος ήταν άδειος. Βέβαια η δουλειά έγινε μισή αφού ουδείς σκέφτηκε να καθαρίσει και να πετάξει τα σκουπίδια που υπήρχαν ή που δημιουργήθηκαν. Ωστόσο το πρώτο βήμα έγινε και το επικίνδυνο πάρκο έκλεισε. Δεν ξέρω αν θα ξανανοίξει και αν ναι με τι προδιαγραφές, ωστόσο το σίγουρο είναι πως μέχρι νεωτέρας θα πάψει να αποτελεί πηγή ενδεχόμενων κινδύνων για τα παιδιά. Και μπορεί να στεναχωρώ αρκετούς με την άποψη αυτή (πρώτα απ’ όλα τα ίδια μου τα παιδιά), αλλά νομίζω οτι το συγκεκριμένο πάρκο στην κατάσταση που ήταν, ήταν πάρα μα πάρα πολύ επικίνδυνο.

Φυσικά και δεν πρόκειται να δώσω συγχαριτήρια στο Δήμο για την κίνησή του αυτή ούτε θα βγω να πανηγυρίσω. Υποχρέωσή τους ήταν να το ξηλώσουν και -αν θέλέτε τη γνώμη μου- άργησαν κιόλας να το κάνουν. Μακάρι ωστόσο αν έχουν πρόθεση να το ξαναφτιάξουν, η δουλειά να γίνει σωστά. Να υπάρξει μία καλή μελέτη, να προβλεφθεί ενδεχομένως κάποιο στέγαστρο, να χρησιμοποιηθούν υλικά καλύτερης ποιότητας. Να έχουν τα παιδιά ένα χώρο να παίζουν και  να διασκεδάζουν χωρίς όμως να κινδυνεύει η σωματική τους ακεραιότητα.

[μακάρι να ευαισθητοποιηθούν πάντως οι αρμόδιοι και να στείλουν να μαζευτούν τα σκουπίδια και να καθαρίσει ο χώρος. Δεν θα πω οτι αποτελούν εστία μόλυνσης. Απλά το θέαμα είναι απαράδεκτο και προσβάλει την αισθητική μου]

img_0134

Σήμερα το πρωί και καθώς ο καιρός το επέτρεπε, πήγαμε με τα παιδιά στο skate park του Παπάγου για να διασκεδάσουν. To πάρκο βρίσκεται -για όσους δεν ξέρουν- επί της οδού Ιωνίας, δίπλα στο δημοτικό σχολείο. O χώρος αυτός δημιουργήθηκε πριν μερικά χρόνια και σίγουρα αποτέλεσε πρωτοποριακή -για τα δημοτικά δεδομένα- κίνηση. Ωστόσο σήμερα, είναι σε άθλια κατάσταση και θα έλεγα οτι μπορεί να θεωρηθεί έως και επικίνδυνος για τη σωματική ακεραιότητα των παιδιών που διασκεδάζουν εκεί.

Ξεχνάω το γεγονός οτι ενώ αναφέρεται οτι η είσοδος επιτρέπεται ΜΟΝΟ σε δημότες Παπάγου και κατόπιν απόκτησης ειδικής κάρτας εισόδου, δεν ήταν ουδείς εκεί να μας ελέγξει. Προφανώς -όπως συμβαίνει στις περισσότερες αντίστοιχες περιπτώσεις-, το μέτρο ατόνισε μετά από κάποιους μήνες, οι δημοτικοί υπάλληλοι που ήταν επιφορτισμένοι με τη φύλαξη του χώρου αποσπάστηκαν κάπου αλλού και πλέον στο χώρο πάει όποιος θέλει. Δημότης Παπάγου ή μη.

Ωστόσο, στο κατασκευαστικό και λειτουργικό κομμάτι έχουν γίνει τεράστια λάθη και υπάρχουν σημαντικές παραλείψεις. Κατ’ αρχάς ο χώρος δεν είναι στεγασμένος. Αποτέλεσμα αυτού είναι όλες οι ράμπες να βρέχονται, και πρακτικώς μέχρι σήμερα κάποια σανίδια σε αρκετά σημεία να έχουν σηκωθεί, χαλαρώσει, σαπίσει. Και  βέβαια όταν περνάει από μία κακή σανίδα/τάβλα ένα πατίνι με ταχύτητα, το παραμικρό στραβοπάτημα μπορεί να κάνει τον αναβάτη να χάσει την ισοροπία του και να πέσει. Ουδείς έχει ασχοληθεί με το να διορθώσει τις ράμπες. Πολλές από τις τάβλες που καλύπτουν τις ράμπες στο πλάϊ (ποδιές), έχουν ξηλωθεί ή σπάσει, και ουδείς -και εδώ- έχει ενδιαφερθεί να τις αντικαταστήσει. Τα σκουπίδια έχουν κατακλύσει το χώρο και κανείς δεν έχει περάσει να καθαρίσει. Και τέλος, ουδείς υπάρχει να ελέγχει αν τηρούνται οι στοιχειώδεις κανόνες ασφαλείας (κράνη, επιγονατίδες κλπ).

Γενικά, η εικόνα που αποκόμισα από το συγκεκριμένο πάρκο ήταν πολύ κακή. Διότι ενώ ως ιδέα είναι εξαιρετική και δίνει στη νεολαία (έστω μόνο του Δ. Παπάγου) μία διέξοδο για διασκέδαση και άθληση, επί της ουσίας έχει αφεθεί στην τύχη της και ουδείς ασχολείται. Ο χώρος  δεν συντηρείται, δεν φροντίζεται και απλά υπάρχει. Και υποψιάζομαι οτι θα ασχοληθεί ο δήμος μαζί του, λίγο πριν τις επόμενες δημοτικές εκλογές, αν και εφ’ όσον  ο νυν δήμαρχος αποφασίσει να είναι ξανά υποψήφιος.