Posts Tagged ‘φαρμακείο’

Εχθές (14 Σεπτεμβρίου) χρειάστηκε να αναζητήσω φαρμακείο, προκειμένου να αγοράσω κάποια πράγματα (ευτυχώς όχι τέτοια που δεν μπορούσαν να περιμένουν το σήμερα). Έντρομος ωστόσο διαπίστωσα πως τα φαρμακεία ήταν κλειστά γιατί -άκουσον άκουσον- ήταν η γιορτή του Τιμίου Σταυρού, προστάτη των φαρμακείων!!!! Και φυσικά χωρίς να υπάρχουν καταστήματα ασφαλείας που να διημερεύουν ή να διανυκτερεύουν προκειμένου να εξυπηρετούν έκτακτα περιστατικά!!!

Κάποιος θα μπορούσε να πει, “καλά ρε φίλε, τι σκας. Αφού δεν ήθελες κάτι επείγον,γιατί τι γκρινιάζεις και διαμαρτύρεσαι; Μία μέρα ήταν αυτή…”. Γκρινιάζω και διαμαρτύρομαι γιατί θα μπορούσα να θέλω κάτι επείγον. Τόσο επείγον που από την ανεύρεσή του ή όχι θα εξαρτάτω η ομαλή λειτουργία της υγείας μου ή κάποιου δικού μου ανθρώπου. Το τι θα μπορούσε να είναι αυτό δεν το γνωρίζω, και δεν έχει και σημασία, αλλά πόσες και πόσες φορές δεν έχει χρειαστεί -κατόπιν υπόδειξης γιατρού- να αναζητήσω φάρμακα, αντιβιωτικά ή σκευάσματα για τη γυναίκα μου ή τα παιδιά μου; Πολές…

Θα μπορούσε επίσης μία μαμά να ψάχνει γάλα για το νεογένητό της μωρό για να το ταϊσει και -φυσικά- να μην βρίσκει. Και μην μου πείτε οτι η μαμά αυτή θα όφειλε να είχε προνοήσει νωρίτερα για γάλα, γιατί πολύ απλά δεν θα όφειλε. Ούτε αυτή ούτε κανείς μας δεν είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει πως στο βωμό της εκκλησίας και των προστατών επαγγελμάτων, τα φαρμακεία είναι κλειστά στις 14 Σεπτέμβρη. Πόσο μάλλον αν αυτός ο κάποιος δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και άρα τα θρησκευτικά του πιστεύω δεν περιλαμβάνουν τη συγκεκριμένη μέρα ως τέτοια.

Τι θα γινόταν αν δεν μπορούσα να βρω το φάρμακο που χρειαζόμουν; Tι θα έτρωγε το μωρό αν οι γονείς του δεν έβρισκαν γάλα για να φάει; Ποιός θα απολογείτω αν κάποιος ασθματικός έψαχνε -και δεν έβρισκε- φαρμακείο για να αγοράσει το σπρέϊ του; Πολύ δε περισσότερο, ποιός θα αναλάμβανε την ευθύνη αν αυτός ο άνθρωπος χρειαζόταν να πάει στο νοσοκομείο ή -πολύ χειρότερα- πάθαινε κάτι;;;

Δεν μπαίνω στον κόπο να σχολιάσω το λόγο για τον οποίο ήταν κλειστά τα φαρμακεία. Θεωρώ όμως ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ να μην υπήρχαν ανοιχτά φαρμακεία για να εξυπηρετήσουν έκτακτα περιστατικά (που σίγουρα υπήρχαν). Έστω και λίγα φαρμακεία στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις θα όφειλαν να λειτουργούν. Και δεν πειράζει αν οι ιδιοκτήτες τους και το προσωπικό τους δεν θα μπορούσαν να νοιώσουν τη θρησκευτική κατάνυξη της χθεσινής μέρας. Θα την ένοιωθαν την επόμενη ή τη μεθεπόμενη όταν πχ θα μπορούσαν να κρατήσουν το κατάστημά τους κλειστό…

Advertisements