Posts Tagged ‘Helene Grimaud’

Η χθεσινή βραδυά περιελάμβανε την παράσταση της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου με σολίστ την Helene Grimaud στο Μέγαρο Μουσικής. Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιελάμβανε έργα Richard Strauss και Schumman, έργα που δεν τα ήξερα ιδιαιτέρως, ωστόσο ουδόλως αποτέλεσε πρόβλημα αυτό. Άλλωστε ο συνδυασμός της εξαιρετικής LSO (με μαέστρο τον ταλαντούχο Daniel Harding) και της πραγματικά εκπληκτικής Helene Grimaud (στο κονσέρτο για πιάνο του Σούμαν) ήταν εγγύηση, ασχέτως ρεπερτορίου που θα ερμήνευαν.

Και μπορεί μεν την LSO να την είχα ξαναδεί στο παρελθόν (στον ίδιο χώρο), την Helene Grimaud όμως πρώτη φορά είχα την τύχη να την ακούσω ζωντανά. Ναι μεν η νεαρή Γαλλίδα είχε περάσει από το Μέγαρο πριν περίπου δύο χρόνια αλλά τότε δεν είχα καν προσέξει το πρόγραμμα. Φέτος ωστόσο μόλις είδα το πρόγραμμα του Μεγάρου να ανακοινώνεται, σημείωσα την ημερομηνία και έσπευσα να κλείσω εισιτήρια. Και ευτυχώς που το έπραξα εγκαίρως αφού η βραδυά εχθές ήταν σχεδόν sold out, με ελάχιστα απούλητα εισιτήρια, τα περισσότερα σε πλαϊνά θεωρεία…

Στη δισκοθήκη μου έχω αρκετά CD με πιανιστικές ερμηνείες της Helene Grimaud και οφείλω να ομολογήσω πως πάντα την είχα πολύ ψηλά σε εκτίμηση. Ωστόσο η χθεσινή της ερμηνεία την τοποθέτησε ακόμα πιο ψηλά στην εκτίμησή μου ως καλλιτέχνη. Πραγματικά απολαυστική, ζούσε την κάθε στιγμή του έργου σαν να ήταν μοναδική. Όπως πολύ εύστοχα είπε η Σοφία, “Η Helene Grimaud δεν ερμηνεύει αλλά κάνει έρωτα με τις νότες…”. Κρίμα που στο διήμερο της LSO στην Αθήνα δεν υπάρχει και δεύτερη μέρα με σολίστ τη Γαλλίδα βιρτουόζα, πραγματικά κρίμα…

[υ.γ.1]Ενοείται πως το Μέγαρο είχε δεκάδες Ελληνάρες από αυτούς που βήχουν όταν η ορχήστρα είναι στα χαμηλά, ή όταν ήταν μόνο του το πιάνο. Καμία παιδεία, κανένας σεβασμός προς τους γύρω…
[υ.γ.2] το κλου της υπέροχης βραδυάς ήταν όταν στο εστιατόριο Fuga του Μεγάρου, έφτασα να κάθομαι πλάτη με πλάτη με την Helene Grimaud η οποία βρίσκονταν στο ακριβώς δίπλα τραπέζι…
[υ.γ.3] το απόσπασμα που παραθέτω είναι από το κονσέρτο για πιάνο και ορχήστρα του Σούμαν. Με ορχήστρα τη Staatskapelle Dresden και την Helene Grimaud στο πιάνο…
Advertisements

helenegrimaud

Στην Αθήνα ακόμα δέρνονται οι αναρχικοί με τους μπάτσους (μέχρι εχθές το βράδυ τουλάχιστον). Στα κανάλια ο συνήγορος του αμετανόητου δολοφόνου προσπαθεί να μας πει οτι ο γάϊδαρος πετάει και να μας πείσει οτι η δολοφονία ήταν προϊόν…παρεξήγησης. OK αγαπητέ Αλέξη Κούγια, ότι πεις. Δεν θα πολυασχοληθώ ούτε με την πάρτη σου, ούτε με το πως μπορεί ένας δημόσιος υπάλληλος να βρει χρήματα για να σε πληρώσει (εκτός αν πληρώνει το αφεντικό…), ούτε με τα όσα λες.

Πετάει ο γάϊδαρος; Πετάει να λες… Δεν θα κάτσω να σκάσω. Και προτείνω και σε όλους όσους διαβάζουν τούτο το μπλογκ να σκεφτούν και να πράξουν το ίδιο. Βεβαίως και όλοι ανεξαρτήτως οι κατηγορούμενοι δικαιούνται υπεράσπισης. Δεν το αμφισβητεί ουδείς αυτό. Μην μας περνάτε για μαλάκες ή χαμηλής νουμοσύνης ανθρώπους όμως αγαπητέ Αλέξη Κούγια.

Αντιθέτως προτιμώ να χαλαρώσω, και να αφήσω πίσω για λίγο τα έκτροπα παράμερα. Βάζω στο iPod το πέμπτο κονσέρτο για πιάνο και ορήστρα του Μπετόβεν με την Helene Grimaud στο πιάνο. Κλείνω για λίγο τα μάτια και συγκεντρώνομαι προσπαθώντας να μην ακούω τίποτε άλλο. Κανέναν Κούγια, κανέναν Μάκη. Απλά και μόνο το Steinway της Γαλλίδας…